به دستگاه گوارش خود کمک کنید

کاهش اشتها،‌ تغییر در احساس بویایی، ‌چشایی و بینایی،‌ ایجاد مشکلات دهان و دندان، کاهش ترشحات و بزاق دهان، ‌کاهش تحرک بدنی‌ و بروز تداخل دارو و غذا می‌تواند روند تغذیه‌ای را در این دوره از زندگی تحت تاثیر قرار ‌دهد.

برای مبارزه با این مشکلات می‌توانید در غذای خود از چاشنی‌های اشتها بر انگیز و ‌غذاهای خوش رنگ و تزیین شده استفاده کنید.

قاعده کم بخور همیشه بخور را با صرف 6 وعده غذا در روز به میزان کم رعایت کنید.

غذاهای سهل‌الهضم را در برنامه غذایی خود بگنجانید و سرخ کردنی‌ها را کنار بگذارید. در آرامش و دور از استرس غذا بخورید و در صورت مشورت با پزشک خود ‌ مصرف مکمل‌های غذایی همچون ویتامین12B ، ‌اسید فولیک ‌و آهن را فراموش نکنید.

به منظور رفع مشکل یبوست از مصرف میوه و سبزیجات تازه و خام غافل نشوید.

مصرف میوه‌های کمپوت شده و نان‌های سبوس‌دار، ‌نوشیدن آب به میزان کافی، ‌مصرف معمول داروهای ملین و مسهل، مصرف خشکباری نظیر آلو و انجیر، ‌افزایش فعالیت بدنی روزانه و استراحت به حد کافی به دستگاه گوارش شما کمک می‌کند که تحرک بیشتری داشته باشد و در نتیجه یبوست شما را آزار ندهد.

دوری از مصرف مواد غذایی پرچرب، ‌سرخ شده و سبزیجاتی مثل کلم و برخی حبوبات جلوی نفخ شکم را می‌گیرد.

اقدام به موقع جلوی پیشرفت پارکینسون را می‌گیرد

نتایج مطالعات اخیر متخصصان نشان می‌دهد که استفاده زودهنگام دارو می‌تواند از سرعت پیشرفت بیماری پارکینسون بکاهد.

این متخصصان می‌گویند: بیمارانی که بلافاصله پس از تشخیص بیماری شروع به مصرف داروی مناسب می‌کنند در مقایسه با افرادی که مصرف دارو را تا زمان پیشرفت بیماری به تعویق می‌اندازند، کمتر به حالت‌های شدید و وخیم پارکینسون دچار می‌شوند. در این پژوهش بین‌المللی، بیش از هزار بیمار حضور داشته‌اند، پزشکان تاکید دارند که 10 تا 15 سال قبل مزایای بلند مدت مصرف دارو در این بیماران آشکار می‌شود. جزئیات این تحقیق در یک کنفرانس عصب‌شناسی در مادرید پایتخت اسپانیا ارائه شده است.

در این کنفرانس اعلام شد که مصرف دارو در مراحل اولیه بروز بیماری، تاثیر بسیار بیشتری در جلوگیری از پیشرفت آن دارد. آمارها حاکی است، هم اکنون بیش از 120 هزار نفر در انگلیس به پارکینسون مبتلا هستند و حدود 10 هزار مورد جدید ابتلا به این بیماری نیز هر سال در این کشور تشخیص داده می‌شود. علائم این اختلال عصبی پیش رونده شامل لرزش، از دست دادن حافظه و گرفتگی شدید عضلات است. در حال حاضر داروی رازاگیلین که به آزیلکت نیز معروف است برای این بیماران تجویز می‌شود، اما برخی از پزشکان نسبت به تجویز این دارو در مراحل اولیه بروز بیماری تردید دارند چون نگران هستند که به مرور زمان دارو تاثیر خود را از دست بدهد. تحقیق اخیر همچنین در کنگره انجمن‌های نورولوژیک فدراسیون اروپا با حضور بیمارانی از انگلیس، آمریکا و اروپا ارائه شد.