آقای پیروانی چرا باید می‌باختید؟

1- پیروانی در درجه اول پاسخ دهد که چرا در مقابل ملوان، همه بازیکنان سرخ باید بد بازی کنند؟ آیا این نشانه ضعف کادر فنی در جمع و جور کردن تیم برای بازی با ملوان نیست؟ بی شک اگر دو، سه بازیکن بد بازی می‌کردند، می‌شد دلیل پیروانی را پذیرفت، اما وقتی مجموع تیم ضعیف ظاهر می‌شود، کادر فنی نمی‌تواند از زیر بار مسوولیت شانه خالی کند.

2- دلیل استفاده نکردن ثابت از کریم باقری، کاپیتان و بزرگ‌تر تیم چه استدلال و منطقی را در پی داشته است. اگر به قول پیروانی، کریم 10 روز با تیم تمرین نکرده بود که اصلا نباید به میدان می‌رفت. اما او در شرایطی که خط هافبکش را در غیاب علی کریمی و مازیار زارع بی‌برنامه و سردرگم دید، در 15 دقیقه آخر کاپیتان کریم را به میدان فرستاد تا او هم در این باخت سهیم شود. بی‌شک اگر پیروانی برای استفاده نکردن از یک بازیکن استدلال دارد، باید سر حرف خویش بماند، نه آن که وقتی هوا را پس ببیند دست به عقب‌نشینی بزند. گر چه با نمایش ضعیف تیم، استفاده از کریم باقری از ابتدای بازی منطقی می‌نمود و نبض بازی از دست تیم میزبان خارج نمی‌شد، آن هم در شرایطی که پرسپولیس در میانه زمین و در نبود کریمی و زارع، در برنامه‌ریزی حملات دچار مشکل بود.

3- اگر چه پیروانی در چند دیدار گذشته نشان داده که میانه خوبی با تعویض ندارد؛ اما از وی باید پرسید چه لزومی به تعویض ایوان پتروویچ وجود داشت؟ قطعا اگر قرار برتعویض بود، نفرات دیگری بودند که شایستگی خارج شدن از زمین را داشتند، جالب آن که پیروانی زمانی محمد منصوری را نیز به زمین فرستاد که هواداران جملگی خواستار حضورش در میدان بودند!

4- پرسپولیس اگر باخت، صرفا به این دلیل بود که از تاکتیک مشخصی برای پیروزی برحریف برخوردار نبود، ریختن توپ‌های بلند روی دروازه ملوان، تاکتیک کوری بود که با تجمع عناصر دفاعی مهمان راه به جایی نبرد و شاید اگر 90 دقیقه دیگر نیز بر زمان بازی افزوده می‌‌شد، پرسپولیس نمی‌توانست قفل دروازه‌ ملوان را بگشاید. در حقیقت پرسپولیس به خود باخت نه به هنر و توانمندی بازیکنان حریف و توانمندی تیمی آنها.

5- امیدواریم افشین پیروانی برخلاف دو هفته از دست داده در تعطیلات نیم‌فصل، برای جمع و جور کردن تیم و مقابله با ملوان، حداقل در فاصله 3 روزه تا دیدار با ذوب آهن، بتواند نقاط ضعف پرسپولیس را برطرف کند تا انتظار مجموعه هواداران و هیات مدیره سرخ‌ها زمین نماند.