دشمنانی ‌در قالب ‌دوست

پرونده‌های متعددی همه روزه در دادسراها در این خصوص مطرح می‌شود کسانی که با ظاهری دوستانه ولی در باطن به قصد دشمنی باب رفاقت را با طرف مقابل باز می‌کنند و به تنها چیزی که فکر نمی‌کنند نگهداری حرمت و مرام دوستی است، چون این افراد از ابتدای امر به قصد دوستی وارد رفاقت و مصاحبت نشده‌اند. در قانون مجازات اسلامی با توجه به نوع جرمی که چنین افرادی مرتکب می‌شوند مجازات مناسب و قانونی در نظر گرفته می‌شود.
در این بین جرمی که آمار بالایی را به خود اختصاص داده سرقت است. معمولا افرادی که مالباخته چنین پرونده‌هایی هستند خودشان دارای ضعف‌نفس یا وضعیت خاص شخصیتی هستند و به خاطر نیاز برای برطرف کردن احتیاجاتشان به طرف مقابل به آسانی اعتماد می‌کنند و همین نیاز چیزی است که چنین شیادانی به دنبال آن هستند. در یک پرونده زنی در اماکن مذهبی و زیارتگاههای تهران حاضر می‌شد و سر صحبت را با زنان سالخورده باز می‌کرد و با جلب اعتماد آنها در فرصتی مناسب با مسموم کردن اشخاص فریب خورده و بیهوشکردن آنان جواهراتشان را سرقت می‌کرد. در این ماجرا بیش از 100 مالباخته به این شکل اموالشان را از دست دادند و بر اثر شدت مسمومیت 2 نفر از آنان جان باختند که بعد از شناسایی متهم پرونده رسیدگی و برخورد قانونی انجام شد.در اینجا نقش اصلی را ضعف‌نفس اشخاص مالباخته و اعتماد بی‌مورد آنها به شخص غریبه بازی کرده است.
به هرحال چیزی که مهم است چنانچه شخصی بخواهد با کسی دوستی بکند و او را به حریم خصوصی‌اش راه دهد باید قبل از هرچیز شناخت کافی از وی به عمل آورد و بعد  در خانه‌اش را به روی او باز کند.