چه چیزهایی را می‌شود در آسمان دید؟

 ولی در آسمان شب چیزهای بیشتری برای دیدن هست. درخشان‌ترین شیء، ماه است که همانند قرصی نورانی دیده می‌شود. ماه همانند خورشید از مشرق طلوع می‌کند. سپس در آسمان بالا می‌رود و پس از پیمودن آن آرام‌آرام پایین‌تر می‌آید تا در مغرب غروب کند. در یک ماهی که به درازا می‌کشد تا ماه یک بار پیرامون زمین بچرخد، شکل آن از هلالی باریک (ماه نو) به ماه کامل (بدر) تغییر می‌کند و سپس دوباره به حالت ماه نو بازمی‌گردد.

شب‌ها نیز ستارگان بسیاری را می‌توان رصد کرد. کسی که دارای بینایی خوبی باشد، می‌تواند در یک شب صاف نزدیک به 2 هزار ستاره ببیند. اگرچه در نگاه نخست ستارگان همانند نقطه‌های پراکنده و کاتوره‌ای دیده می‌شوند، ولی نگاهی دقیق‌تر (بویژه با یک نقشه آسمان) نشان می‌دهد آنها، الگوهایی به نام صورت فلکی می‌سازند (که البته این صورت‌های فلکی قراردادی است و جرم نجومی محسوب نمی‌شود.) با یک سال بررسی دقیق آسمان می‌توانید صورت‌های فلکی گوناگونی را در سال ببینید. پنج جسم نیز هستند که می‌توان با چشم غیرمسلح آنها را در آسمان دید. آنها را سیاره به معنی «متحرک» می‌نامند [واژهPlanet   در انگلیسی از ریشه یونانی، به معنی «سرگردان» است. ولی در فارسی و عربی سیاره به معنی جسم پویا و متحرک است. در فارسی پهلوی نیز واژه «آباختر» به کار می‌رفته.] گهگاه هم پیش می‌آید که شهاب‌های کوچکی را در آسمان ببینید (و همراه آن آرزویی می‌کنید تا برآورده شود!) گاهی نیز می‌توان چهره روح‌ مانند یک دنباله‌دار را دید.