مکث

صدایی به گوش می‌رسد

از دورترین کرانه‌های تاریخ صدایی به گوش می‌رسد؛ صدایی که گرم و زنده؛ زنده‌تر از همه زندگان و زندگی‌ها می‌آید و در جان‌های تشنه می‌نشیند. صدایی که کامل کننده رنج‌های رسالت پیامبران است. صدایی که تنهایی آدم، صبر نوح، ایمان ابراهیم، خشم موسی، مهر عیسی و رنج و عسرت محمد را به سرانجام شیرین آن می‌رساند: به ولایت که اکسیر و عصاره تاریخ است.

کد خبر: ۲۲۴۰۷۷

صدایی که به پیامبر می‌گوید: اگر این پیام را ابلاغ نکنی، رسالتت را انجام نداده‌ای و دین را کامل نکرده‌ای.

فردا عید ولایت است؛ عیدی که یادآور یکی از بزرگ‌ترین حوادث تاریخ بشر است. روزی که پیامبر ردای ولایت را بر قامت رشیدترین سردار سپاه اسلام و بهترین پرورده مکتب خویش پوشاند و با صلایی که در سراسر تاریخ پیچیده است، فریاد زد: هرکه من مولای اویم این علی مولای اوست.

فردا روزی است که علی (ع) در آن، آغاز راهی را برعهده گرفت که تا همیشه تاریخ ادامه دارد و پس از او فرزندان قهرمانش که امامان و سرپرستان جامعه اسلامی‌اند پرچمداری ولایت را بردوش گرفتند و این بیرق که جهان و جهانیان زیر سایه آن‌اند همچنان بر شانه‌های امام عصر و زمان(عج) است تا زمانی که او از حجاب غیبت بیرون آید.
فردا و در روز عید بزرگ غدیر خم بر طبق سنتی زیبا و دیرپا همگان به دیدار سادات می‌روند و این عید بزرگ را به آنان تبریک می‌گویند و از آنان به نیت برکت عیدی می‌گیرند. این سنت زیبا نشانگر پیوندی میان فرهنگ ایرانی و اندیشه اسلامی ‌و شیعی است که در طول قرن‌ها و به برکت درک یگانه‌ای که ایرانیان از مفهوم بزرگ و والای ولایت داشته‌اند در این سرزمین پای گرفته است.

ایرانیان در این روز بزرگ با پای نهادن در سرای فرزندان علی (ع) و فاطمه(س) و بوسیدن پیشانی‌ آنان و ابراز مراتب ارادت و علاقه‌مندی به سلاله پیامبر اعظم (ص)؛ به شکلی نمادین بیعت خود را با این خاندان بزرگوار اعلام می‌کنند.

سادات در نزد ایرانیان از دیرباز دارای احترام و جایگاهی ویژه بوده‌اند و در تمامی‌ امور فرهنگی و اجتماعی پیشگامی‌ آنان سبب خیر و برکت دانسته شده است. حرمت نهادن به سادات از آنجایی که از عشق زایدالوصف به پیامبر و خاندان پاکش جوشش می‌گیرد همواره و در عرصه‌های گوناگون در رفتارهای اجتماعی ایرانیان دیده می‌شود.

حضور در خانه‌های سادات و تبریک گفتن این عید به آنان در صورت راستین خود یادآور دوباره این حقیقت به خویش است که همه برکت‌ها و حرکت‌ها و جوشش‌ها از درگاه این خاندان نشأت می‌گیرد و آنها هستند که به ما و روزگار ما و سرشت و سرنوشت ما برکت می‌دهند و این عید نه تنها به خاطر کامل شدن بخشی از حرکت تاریخی دین اهمیت دارد که اهمیت و ارزشمندی آن در حقیقت به خاطر تجلی یافتن گوهر تابناک و درخشان ولایت در دین است و حضور ما در خانه‌های فرزندان رسول خدا(ص) در روز جشن ولایت خاندان ایشان بیانی عملی از این اعتقاد دیرین است که: ما همواره عاشقان و شیفتگان شما خاندان هستیم و منتظر تا در رکاب امامی ‌منصور از این خاندان انتقام خون سبط رسول خدا (ع) را از غاصبان بگیریم.