خط سوم را درست بنویسیم

واقعیت این است که این جشنواره‌ها به همان اندازه که در صورت برگزاری درست و هدفمند می‌توانند به وضعیت نه‌چندان بسامان ادبیات کمک کنند ، به همان میزان هم بلکه بیشتر اگر به ابزاری برای مطرح شدن افراد یا سازمانی خاص تبدیل شوند و اهداف غیرشعری و ادبی را دنبال کنند ، زیان‌بخش خواهند بود و برگزاری آن هیچ کمکی  به شعر و ادبیات،  که به تعبیر رهبر معظم انقلاب ثروت ملی است ، نمی‌کند.

جشنواره خط سوم که قرار است پایان این هفته در شهر تاریخی و فرهنگی تبریز برگزار شود، متاسفانه گرفتار همین ماجرا شده است و اعلا‌م کرده است که داوری جشنواره را به دکتر شفیعی کد کنی و استاد محمد علی بهمنی سپرده  در حالی که آنان چنین مو ضوعی را تکذیب می کنند.

متاسفانه جشنواره‌ای که قرار بوده کمکی به ادبیات کند و آبرویی برای اهل شعر شود ، امروز با بی‌تدبیری، از آبروی شعر و شاعر برای آبرو دادن به خودش و برگزارکنندگانش خرج می‌کند.

براستی مگر چند دکتر شفیعی کدکنی در این مرز پرگهر داریم که توانسته در طول این سال‌های جشنواره زدگی دامن خود را از سطحی نگریستن به شعر و ادبیات پاک نگاه دارد و تنها با تحقیق و پژوهش در خلوت خود کار کند و به جای خرج کردن از کیسه قدما و پیشینیان، به شعر این ثروت ملی قدری بیفزاید.

به نظر می‌رسد مسئولان برگزاری جشنواره سوم که نام جشنواره را نیز از کلام حضرت شمس وام گرفته‌اند ، کمترین شناخت را از جایگاه بزرگانی چون شفیعی کدکنی و محمدعلی بهمنی دارند که به این آسانی اجازه می‌دهند ستاد خبری جشنواره یا دیگر برگزارکنندگانش از نام و اعتبار آنها سوء‌استفاده کنند.

باید به خاطر داشت امروز یا فردا این جشنواره یا جشنواره‌ هایی نظیر آنها به پایان می‌رسند و فارغ از نام داوران و نتایج آن به خاطره‌ها خواهند پیوست اما آنچه برای ادبیات و فرهنگ ایران باقی می‌ماند ، آثار و پژوهش ‌های بزرگانی چون شفیعی کدکنی و بهمنی است که باید همه ما جایگاه و شأن آنها را حفظ کنیم.

سینا علی‌محمدی