پرواز روح سقوط جسم

یکی از مواد مخدر خطرناکی که در سال‌های اخیر بسیاری را آلوده و خسارات فراوانی به جامعه وارد کرده است ، ماده‌ای به نام کراک است . کراک هروئینی است که تا حد امکان اشباع شده است. یعنی یک گرم کراک از 10 تا 100 گرم هروئین ساخته شده ولی قیمت آن هم قیمت هروئین و در بعضی مواقع به مراتب ارزان‌تر از آن است. اعتیاد کراک نسبت به هروئین بسیار شدیدتر و فوری‌تر و ترک آن بسیار مشکل‌تر است. کراک ماده مخدر جدیدی است، یعنی در واقع با نام جدیدی معرفی شده و نوجوانان و جوانان نمی‌دانند که این ماده مخدر بدتر از هروئین است. این افراد اکثرا خیال می‌کنند کراک چیزی در حد قرص‌های روانگردان و اکستازی است به همین دلیل از مصرف آن وحشت ندارند و این شروع فاجعه است.

مصرف حتی یک بار کراک اعتیاد آور است و این تفاوت اساسی کراک با قرص‌های اکستازی است که در عین این‌که قدرت کشندگی بالایی دارد، بسیار نیز اعتیاد آور است. هشدارهای زیادی که مدام علیه قرص‌های اکستازی شده باعث شده تا خطر کراک در سایه و پنهان باقی بماند.

کراک بر خلاف هروئین، تریاک، حشیش و... بدون بو است و مصرف آن بسیار ساده و بدون نیاز به وسایل حجیم و صرف وقت است. کراک بسیار کم‌حجم است. اندازه آن از نخود کوچک‌تر و به اندازه یک عدس است. بنابراین جاسازی آن بسیار ساده است و خانواده‌ها بسادگی نمی‌توانند آن را کشف کنند. با وجود این‌که مواد اولیه کراک در ایران هروئین است، بسیار ارزان‌تر از هروئین در اختیار نوجوانان و جوانان قرار می‌گیرد. معتاد به تریاک می‌تواند سال‌ها زنده بماند و در کنار مصرف زندگی عادی خود را نیز داشته باشد حتی کار کند و خانوده‌اش را سرپرستی کند. حتی معتاد هروئین در صورتی که تزریقی نشود، می‌تواند10 تا 20 سال زنده بماند؛ اما معتادی که 3ماه بعد از مصرف کراک تا 30 کیلو از وزن بدنش کم می‌شود آیا می‌تواند بیش از 2 سال زنده بماند؟

معتاد به کراک در پایان اولین سال اعتیادش حداقل کبد و طحالش را از دست خواهد داد. معتاد به کراک هرگز نمی‌تواند بیش از یک ماه زندگی عادی داشته باشد پس از یک ماه یا در حال چرت زدن و خماری است یا در حال درد کشیدن.

نورچیزک

نورچیزک که مدتی است در کشورمان توسط معتادان استعمال می‌شود، از جمله مواردی است که می‌توان آن را جنایتی بزرگ از سوی سودجویان و سوداگران مرگ نامید؛ چرا که در ساخت آن از ترکیباتی استفاده شده که عوارض فوق العاده خطرناکی را برای فرد به دنبال دارد.

نورچیزک که به شکل آمپول‌های غیر بهداشتی تهیه می‌شود، در حقیقت معجونی است متشکل از 60‌‌درصد هروئین مایع مت آمفتامین آمفتامین دگزامتازون و چند ترکیب باور نکردنی دیگر که نام بردن آن در این مقاله امکان‌پذیر نیست. حال تصور کنید همه این مواد در آزمایشگاه‌های زیرزمینی و صددرصد غیر بهداشتی و کثیف، با هم ترکیب شده و به شکل آمپول‌های دست‌ساز و با قیمتی بسیار اندک به فروش می‌رسد.

نکته باور نکردنی دیگر این است که سوداگران مرگ معمولا این آمپول را به عنوان داروی ترک اعتیاد به معتادان می‌فروشند. فرد معتاد با مصرف نورچیزک به دلیل داشتن کورتون به صورت کاذب قدری پر انرژی‌ می‌شود و نمی‌داند با یک بار تزریق آن در رگ، به منجلابی می‌افتد که عملا رهایی از آن غیر ممکن است.

شیشه

کریستال دی متامفتامین هیدروکلرید، ماده‌ای قدرتمند، اعتیادآور، محرک و به شکل ترکیبی و مصنوعی است. این کریستال به شکل بزرگ و شفاف مانند کریستال‌های واقعی و به رنگ‌های صورتی، آبی و سبز یافت می‌شود. این ماده همچنین در خیابان به اسامی‌«مت»، «تینا» و در بعضی مواقع «آیس» و «شیشه» شناخته شده است.
کریستال اغلب به صورت تفریحی در مهمانی‌ها برای افزایش میل جنسی و در بعضی موارد برای بیدار ماندن مصرف می‌شود.

مانند دیگر انواع متامفتامین‌ها، کریستال معمولا به شکل‌های سیگار، بلعیدنی، مایع خوراکی یا تزریقی و در موارد نادر حتی به صورت شیاف مقعدی استعمال می‌شود. کریستال به شکل سیگار یا تزریقی آثار تخریب‌کننده‌تری دارد که متاسفانه استفاده از نوع سیگار و تنفسی شایع‌تر است.

اثر کریستال هم مانند هر نوع ماده مخدر دیگر در اشخاص متفاوت و به عواملی چون وزن، سلامت فرد، مقدار مصرف، روش استفاده، سابقه مصرف و این‌که آیا با ماده دیگری استفاده می‌شود، بستگی دارد. همچنین عوامل محیطی، تاثیر این ماده را در فرد تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. این‌که فرد به تنهایی یا در جمع و در مهمانی مواد مصرف کرده باشد، می‌تواند در این تجربه تاثیر بگذارد.

کریستال یا شیشه محرکی بسیار قوی است که فعالیت‌های سیستم عصبی مرکزی را سرعت می‌دهد. اگرچه بظاهر درخصوص مرگ و میر ناشی از استعمال مستقیم کریستال کمتر گزارش شده است، ولی این نکته را باید مورد توجه قرار داد که این ماده بسیار اعتیادآور و نسبت به آمفتامین‌های دیگر از نظر اجتماعی، عاطفی، روانی و حتی تحرکی آسیب بیشتری به فرد وارد می‌کند.

در بیمارانی که از کریستال به‌عنوان آمفتامین برای تحمل درد استفاده می‌کنند، علائمی مشابه بیماران روانی پارانوئیدی و جنون جوانی مشاهده می‌شود.

گاهی اوقات افرادی که به استعمال ماده تن در داده‌اند، کریستال را به عنوان آمفتامین (مسکن) مصرف می‌کنند. اگر فردی یک بار کریستال را به‌عنوان مسکن روانی تجربه کند، به تجربه مجدد آن علاقه‌مند می‌شود و کم کم به سوی این ماده کشانده می‌شود. استفاده دوز بالای کریستال می‌تواند موجب آسیب رگ‌های مغزی و در نهایت مرگ شود. دیگر تاثیرات فیزیکی معمول ناشی از استعمال کریستال شامل خشکی دهان، افزایش سرعت تنفس، سردردهای طاقت فرسا، حالت تهوع، تعریق بیش از اندازه، سرگیجه، بالارفتن فشارخون، بالارفتن حرارت بدن ، تپش قلب، خشکی، سوزش و ترک لب‌ها، بزرگ شدن مردمک چشم، سیاهی رفتن چشم، لرزش دست‌ها و انگشتان می‌شود. استعمال کریستال روی رفتار شخص نیز تاثیر می‌گذارد: افزایش حرکت‌های فیزیکی، نوعی حالت سرخوشی، ناآرامی، اضطراب و دلواپسی، پرخاشگری، خشونت و رفتار خصمانه، بیخوابی شدید، حمله‌های ناگهانی هراس و اضطراب پارانوئیدی (جنون سوءظن) همراه با توهم، نشاط و دلخوشی بیش از حد، پرچانگی، تکرار حرف‌ها و کارهای ساده، تغییر ناگهانی در رفتار و گفتار و اختلال در درک،اختلال و بی‌نظمی‌ در کار کلیه و ریه، بی اشتهایی و در نتیجه سوء تغذیه و کم وزنی مفرط وعوارض قلبی دیده می‌شود.

مشکلات و تاثیرات ناشی از استعمال ترکیب داروها قابل پیش‌بینی نیست. بعضی اوقات داروهای کندساز (آن دسته از داروهایی که فعالیت‌های بدنی را از طریق تاثیر بر روی سیستم عصبی مرکزی کاهش می‌دهد) همانند الکل یا بنزودیازپین‌ها به منظور خنثی‌کردن تاثیرات تحریک‌کننده کریستال مورد استفاده قرار می‌گیرد. به هر حال استفاده از چند نوع دارو برای این منظور ممکن است منجر به استفاده مرتب و وابستگی به انواع داروها شود.

استفاده از کریستال می‌تواند نیاز و فعالیت جنسی فرد را به طور غیرعادی افزایش دهد. این به همراه دیگر تاثیرات استعمال این ماده ممکن است فرد را به قدری بی توجه و از خود بیخود کند که استفاده از وسایل حفاظتی و پیشگیری را فراموش کند. به طور کلی افراط در فعالیت‌های جنسی آسیب‌هایی غیرقابل جبران به همراه دارد و احتمال ابتلا به بیماری‌های مقاربتی را افزایش می‌دهد.

بعضی داروهای ضد ایدز می‌توانند مانع عکس‌العمل بدن در تجزیه کریستال شود و این موجب می‌شود تا سطح پایداری کریستال در سیستم گردش خون طولانی تر و بیشتر شود. استعمال کریستال با استفاده از پیپ یا به شکل سیگار موجب سوزاندن و بریدن لب‌ها می‌شود که احتمال سرایت انواع ویروس‌ها از جمله هپاتیتC  را افزایش می‌دهد. شیوه استعمال کریستال تزریقی نیز تاثیر فراوانی در فراهم کردن زمینه ابتلا به هپاتیتC  و ایدز دارد، بخصوص اگر سوزن، سرنگ و دیگر تجهیزات تزریقی (قاشق، صافی، شریان بند) مشترکا استفاده شود. اگر مبتلایان به ایدز از کریستال به طور گسترده و در مدت زمان طولانی استفاده کنند، تعداد ویروس‌ها در بدن آنها افزوده خواهد شد.

بسیاری از مصرف‌کنندگان کریستال این ماده را وابسته کننده توصیف می‌کنند. مصرف‌کنندگان این ماده، در ابتدا تشویق می‌شوند کمی ‌از این ماده را همراه داشته باشند تا در مواقع ناگهانی به دادشان برسد. با توجه به ماهیت وابسته‌کننده این ماده، فرد از لحاظ روانی و فیزیکی به آسانی به آن وابسته می‌شود. وقتی بدن فرد با مخدرها سازگاری پیدا می‌کند وابستگی فیزیکی اتفاق می‌افتد و در این وضعیت، فرد کم‌کم به عملکرد مواد مخدر در سیستم بدن عادت می‌کند.

بالا رفتن سریع قدرت تحمل و وابستگی نسبت به کریستال و مصرف دوز بالای این ماده برای رسیدن به تاثیر مطلوب از دلایل معمول مصرف عنوان شده است. حالت و حس آرامش و خلسه بی‌نهایتی که به دنبال مصرف متامفتامین‌ها در فرد ایجاد می‌شود اغلب موجب میل استفاده بیش از حد برای استفاده بیشتر از این ماده در شخص می‌شود.

تحقیقات در زمینه پیدا کردن روش‌های درمانی مناسب برای کریستال و دیگر متامفتامین‌ها در کشورهای مختلف دنیا ادامه دارد. درمان‌ها شامل روش‌های ویژه برای برخورد با مصرف‌کنندگان متامفتامین‌ها از ابعاد رفتاری و روانی است.

افرادی که یکباره استعمال کریستال را قطع می‌کنند دچار علائم زیر می‌شوند: افسردگی عصبی، خونسردی و بی‌علاقگی، خواب طولانی، به‌هم‌ریختگی روحی، کم آوردن انرژی، سراسیمگی، توانایی محدود در دستیابی به لذت‌ها و اضطراب. افرادی که کریستال مصرف می‌کنند، می‌گویند نوع افسردگی بعد از مصرف این مخدر مانند دیگر داروها نیست و دچار نوعی ناتوانی، درماندگی و اختلال در خواب می‌شوند تا جایی که توانایی، انجام وظایف و کارهای روزمره فرد را مختل می‌کند. اگر شما برای ترک، به کمک نیاز دارید با یک دکتر، مشکل خود را در میان بگذارید.

پس از مصرف کریستال، رانندگی کردن بسیار خطرناک است، رانندگان تحت تاثیر این ماده تمایل زیادی برای ریسک کردن دارند. وقتی تاثیر این مخدر بتدریج از بین می‌رود فرد دچار خستگی و گرفتگی شدید می‌شود که این احتمال خطر را در رانندگی زیاد می‌کند. رانندگی هنگامی ‌که راننده تحت تاثیر این گونه مواد باشد، غیرقانونی بوده و مجازاتی نظیر ابطال گواهینامه رانندگی، جریمه و زندانی را در پی دارد.

اکستازی

ترکیب 3 ، 4 متیلن دی اکسی مت آمفتامین با فرمول 20N15H11C ترکیب شیمیایی اکستازی را نشان می‌دهد. (‌3 و 4 )Methy lendioxy Meth Amphetamine   در ایران این قرص را با نام‌های مختلفی می‌شناسند ، از جمله :
اکستیسی، اکستاسی، اکستازی،  XTC،  E،  EX، X ، قرص شادی، قرص عشق، قرص نشئه، بمب شادی، سوپرمن، مرسدس، استار، جت و...

این ماده به صورت قرص‌های خوراکی و جویدنی، کپسول و مواد تدخینی و تزریقی موجود است که البته متداول‌ترین آن به صورت قرص است که با مارک‌های مرسدس بنز و میتسوبیشی، $ ، KO ، صلیب، ستاره و... ساخته می‌شود. این قرص به رنگ‌های مختلف وجود دارد و در بسته‌بندی‌های مختلف از جمله بسته‌هایی به اشکال کارتونی مثل میکی‌ماوس ، پوکمان و... ارائه می‌شود. امروزه نوع تزریقی آن نیز دیده می‌شود که اثرات خود را به مراتب زودتر از انواع خوراکی نشان می‌دهد.

قیمت آن در ایران طی چند سال اخیر از 4000 تومان تا 40‌هزار تومان نیز گزارش شده است. اما امروزه به دلیل ساخت راحت آن در لابراتوارهای داخلی به قیمت 750 تومان هم فروخته می‌شود که خطر وجود مواد اضافی در آن و عوارض متعاقب آن خطرناک وجود دارد.

هر قرص حاوی 80 تا 160 میلی گرمMDMA  است.

این ماده مخدر در سال 1914 توسط شرکت مرک (‌Merck  ) آلمان به عنوان داروی لاغری و کاهنده اشتها ساخته و عرضه شد، اما به دلیل عوارض آن از رده خارج گردید. در دهه 1970 میلادی این ماده بار دیگر برای کمک به بیان احساسات بیماران مورد مصرف قرار گرفت. همچنین ارتش آمریکا از این ماده برای راستگویی استفاده کرد. در سال 1984 و با اثبات اثرات آن روی مغز حیوانات آزمایشگاهی ، از رده خارج و در سال 1985 در آمریکا ، مصرف آن ممنوع اعلام شد.

بعد از آن بتدریج این قرص‌ها به صورت غیر‌قانونی از انبار کارخانه‌ها خارج شد و با اسامی جدید در اختیار مصرف‌کنندگان قرار گرفت و مصرف آن در مهمانی‌ها افزایش یافت.

مصرف این قرص‌ها در ایران بخصوص در یک‌سال اخیر در پارتی‌های شبانه بشدت افزایش یافته است و متاسفانه جوانان تحصیلکرده و مرفه مصرف‌کنندگان اصلی این داروها هستند.

 MDMA عضوی از خانواده فنیتیل آمین‌ها و بسیار مشابه ماده دیگری به نامMDA  است. البتهMDA  داروی قوی تری است و اثرات آن عمیق و طولانی‌تر ازMDMA  است. ثابت شده که مصرف اکس برای همه افراد در هر رده سنی بخصوص افراد مبتلا به دیابت، صرع، آسم، پرفشاری خون، گلوکوم و زنان باردار بسیار خطرناک است.

اکستازی دارویی بسیار قوی در تغییر خلق است که سبب می‌شود مصرف‌کننده، هر کاری را بدون این که به عواقب ناشی از آن فکر کند، انجام بدهد و موجب احساس شادی، اعتماد به نفس، پر انرژی، اجتماعی و ریلکس بودن می‌شود. گفته می‌شود احساساتی مثل حسادت و درد از فرد دور می‌شود. گرچهMDMA  به عنوان داروی توهم زا شناخته شده است ولی این نظریه صحیح نیست. اکس خالص توهم زا نیست و توهم این قرص ناشی از موادی است که به آن اضافه شده مثلLSD‌. تحقیقات نشان داده است که اکس خالص به اندازه اکس تقلبی که امروزه در بازار مصرف دارد، خطرناک نیست. اکس تقلبی می‌تواند شامل هر چیزی از LSD  گرفته تا کافئین باشد که با MDMA  مخلوط شده است. اکستازی بیشتر به صورت قرص مصرف می‌شود ولی به صورت پودر نیز وجود دارد. در اوایل اکس به صورت صد در صد خالص عرضه می‌شد، اما امروزه به صورت ناخالص و همراه موادی مثل کتامین، اسپید، DXM، MDEA  و MDA  ساخته می‌شود. DXM  در پزشکی برای درمان سرفه ( از طریق خشک کردن ریه‌ها) به کار برده می‌شود. به علت این که این ماده خاصیت دهیدراتاسیون ( جذب آب ) دارد مصرف زیاد آن بسیار خطرناک است.
قرص‌های اکس گاهی سفید هستند که معمولا روی آنها چهره‌های خندان یا ستاره حک شده است. قرص‌هایی که بر روی آن‌ها آرم شبدر و میتسوبیشی حک شده به علت وجود مقادیر بالایDXM  در آن بسیار خطرناک هستند. یکی از راه‌های شناخت این قرص، رنگ آن است. اکس خالص به رنگ سفید است. البته چون این روزها اکثر قرص‌ها رنگ می‌شوند، تشخیص آن به این روش غیر ممکن است. پودرMDMA  به صورت سفید و کریستالی دیده می‌شود. کیت‌هایی وجود دارند که قدرت اکس را از درجه یک تا 3 مشخص می‌کنند.

علائم اکس حدود 20 تا 90 دقیقه پس از مصرف ظاهر می‌شوند و تا حدود 3 تا 6 ساعت در حد ماکزیمم باقی مانده و سپس تا 24 ساعت علائم ظاهری آن از بین می‌رود. این نشانه‌ها شامل ضربان بالای قلب، دهان خشک، مردمک گشاد شده، تنش عضلانی (در چهره و بدن)، گرفتگی عضلانی، تلاطم معده و همچنین گرم و مرطوب شدن بدن است. فرد نسبت به همه اجسام اطرافش با محبت می‌شود. خنده، حالت غیر قابل کنترل پیدا می‌کند و فرد بیش از اندازه حرف می‌زند در این شرایط موسیقی بهتر شنیده شده و نورها درخشنده هستند. چشم‌ها به خارش افتاده و پف می‌کنند و در این حالت دید شخص تار می‌شود. فشرده شدن مشت و دهان هم یک واکنش معمولی است. بدن معمولا مقادیر زیادی هورمون ضد ادرار ()ADH ترشح می‌کند که باعث احتباس آب و کاهش حجم ادرار می‌شود. دوز بالای اکس می‌تواند منجر به استفراغ، سرگیجه، سر درد و گرفتگی شدید بشود. تمام این درد‌ها مربوط به فشار زیادی است که اکس روی قلب ، کلیه و ریه‌ها می‌آورد. مصرف‌کننده احساس خستگی، افسردگی و قدری گیجی و منگی می‌کند و دچار فراموشی می‌شود. اشتها زیاد می‌شود. ممکن است مصرف‌کنندگان حرفه‌ای احساس سرماخوردگی و آنفلوآنزا داشته باشند. این مشکلات نسبتا شایع هستند و به نظر می‌رسد ناشی از آمفتامینی باشند که با قرص مخلوط شده است.

خطر از دست دادن آب و گرمای بیش از حد overheating  در هر بار مصرف اکس وجود دارد. اکس معمولا در پارتی‌هایی مصرف می‌شود که شرکت‌کنندگان تمام شب را می‌رقصند. علاوه بر خاصیت آب‌زدایی قرص، رقصیدن هم مزید بر علت شده و بدن مایعات بیشتری را از دست می‌دهد. بیشتر مرگ‌های ناشی از مصرف اکس به همین علت و همچنین به علت حملات گرماست. با بالا رفتن بیش‌از حد دمای بدن، ممکن است لخته‌های کوچکی در جریان خون ظاهر شوند که می‌تواند باعث خونریزی مغزی شود. مصرف الکل و قرص‌ با هم بسیار خطرناک است؛ زیرا خود الکل هم خاصیت آب‌زدایی دارد. البته به این نکته هم باید توجه داشت که مصرف بیش از حد مایعات نیز می‌تواند باعث ورم مغزی شود که بسیار خطرناک است. باید به خاطر داشت اکستازی یک داروی کلاسA  محسوب می‌شود ، یعنی جزو خطرناک ترین داروهاست و صدمات غیر قابل جبرانی به مغز وارد می‌کند.

منابع:

www.sedehlenjan.com

world.com30www.p

از این مقاله می‌آموزیم

1 - مخدر‌های جدید با چه نام‌هایی شناخته می‌شوند.

2 - مواد تشکیل دهنده آنها چیست.

3 - آیا مفهوم روانگردان همان داروهای مخدر است؟

4 - با پیامدهای مصرف این داروها آشنا می‌شوید.

5  - اکستازی بسیار فراتر از یک روانگردان است.