بزرگترین درس عبرت تاریخ

مشکل اصلی اینجاست که واشنگتن اساسا ماهیت چالش‌های فراروی افغانستان را به درستی درک نکرده و در مورد منافع آمریکا در این کشور نیز برداشت غلطی داشته است.

یکی از بزرگترین و آموزنده‌ترین درس عبرت‌های تاریخ آن است که هر بار خارجی‌ها و به طور کلی بیگانگان برای مردم افغانستان در خصوص نحوه اداره کشورشان نسخه تجویز کرده‌اند نتیجه منفی بدست آمده است.

اگر نسبت به چنین مساله‌ای شک و تردید دارید کافی است از بریتانیایی‌ها یا اتحاد جماهیر شوروی بپرسید. شکست آمریکا در سرنگونی طالبان خود گواه این مدعاست که این روش در افغانستان اثربخش نبوده است.

اکنون در حال پی بردن به این حقیقت هستیم که چالش‌های پیش‌رو در مسیر برقراری آرامش و ثبات در افغانستان چالش‌های فراروی عراق را کاملا تحت‌الشعاع خود قرار می‌دهد.

در مقام قیاس، افغانستان کشور به مراتب بزرگتری است که وسعت آن تقریبا برابر وسعت ایالت تگزاس آمریکاست و در مقایسه با عراق دارای جمعیت به مراتب بیشتری است مضاف بر این‌که افغانستان بر خلاف عراق تقریبا فاقد لازمه‌ها و شاخص‌های مدرنیته است به طوری که به عنوان نمونه ، نرخ باسوادی در افغانستان تنها 28 درصد (یک سوم نرخ با سوادی در عراق) تخمین زده شده است.

به لحاظ کارآمدی و مشروعیت نیز دولت کابل در جایگاه پایین‌تری از دولت عراق قرار دارد. صرف نظر از تولید تریاک در افغانستان که سال گذشته حدود8 هزار تن برآورد شد این کشور تقریبا چیزی برای عرضه به جهان ندارد.

این در حالیست که سوق دادن افراط‌گرایان به مرزهای پاکستان به عمده‌ترین تاثیر عملیات‌ نظامی در افغانستان تبدیل شده است. در نتیجه تلاش‌ها برای برقراری ثبات در افغانستان با تاثیرات مخربی در حال تشدید بی‌ثباتی در پاکستان است.

هیچ کشوری مانند پاکستان برای امنیت ملی آمریکا تهدید جدی‌تری محسوب نمی‌شود لذا به خطر انداختن ثبات در کشوری مجهز به تسلیحات هسته‌ای به امید واهی نجات افغانستان از بحران، اشتباهی فاحش قلمداد می‌شود.

تمامی اینها بدان معناست که ما به تغییر استراتژی نیاز مبرم داریم. در جنگ در افغانستان مانند نبرد در عراق نمی‌توان به طریق نظامی به پیروزی نایل شد این جنگ تنها از راه و روش‌های سیاسی نتیجه مثبت خواهد داد و اهداف سیاسی آمریکا در افغانستان در واقع مختصر و ناچیز است.

مقام‌های آمریکا بر این باورند که قدرت در افغانستان ‌باید از کابل نشات بگیرد. این در حالیست که قدرت و نفوذ اصلی در افغانستان به طور سنتی از ناحیه رهبران قومی و جنگ سالاران این کشور بوده است.

منبع: نیوزویک
ترجمه: ایسنا