حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
روزها در قاب
شهادت امام جواد(ع)
8 آذرماه: امروز سالروز شهادت امامی است که تنها 25 سال شمع وجودش فروزان بود و در عنفوان جوانی، دست ظلم نور این خورشید درخشان را خاموش کرد؛ امام جواد (ع.) در سال 195هجری در مدینه ولادت یافت. نام آن بزرگوار محمد و معروف به جواد و تقی است. القاب دیگری مانند رضی و متقی نیز داشته، ولی تقی از همه معروفتر است. پس از شهادت جانگداز حضرت رضا(ع) در اواخر ماه صفر سال 203 هجری مقام امامت به فرزند ارجمندش حضرت جوادالائمه(ع) انتقال یافت.
مامون خلیفه عباسی که همچون سایر خلفای بنیعباس از پیشرفت معنوی و نفوذ باطنی امامان معصوم و گسترش فضایل آنها در بین مردم هراس داشت سعی کرد ابنالرضا را تحت مراقبت خاص خویش قرار دهد. به همین خاطر دخترش ام الفضل را به ازدواج امام جواد(ع) درآورد تا مراقبی دائمی بر او بگمارد. رنجهای دائمی که امام جواد(ع) از طرف این مامور خانگی برده، در تاریخ معروف است.
ایشان سرانجام مانند پدر بزرگوارشان با زهر مسموم شدند و به این ترتیب جهان از فیض وجود ایشان بینصیب ماند. مزار مطهر این امام همام در کاظمین است.
گفت و گو
