در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
کار با اجر، کار بیمزد
حتما شما هم تا به حال در روزنامهها خواندهاید که فلان مسوول یا مدیر دولتی اعلام کرده که از محل کارش حقوقی دریافت نمیکند و یا در دوران خدمت در فلان اداره یا وزارتخانه مایل به دریافت حقوق نیست و باز هم حتما شما نیز مثل دیگران تعجب کردهاید که چرا این آقای مدیر از دریافت دستمزدی که حق اوست، سر باز میزند.
آنگاه برایتان این سوال پیش آمده است که این مدیر دولتی برای امرار معاش و تامین هزینههای زندگی آن هم در دورهای که دریافت یک حقوق کامل نیز کفایت نمیکند و چه بسا افراد مجبور به داشتن شغل دوم هستند به چه روشهایی متوسل میشود؟
بیشک پاسخ از 4 حالت خارج نیست:
1- مدیر مذکور همزمان با مسوولیت فعلی، مشاغل دیگری مانند تدریس، طبابت و یا... دارد و دریافت یک حقوق، کفاف مخارج زندگی ساده و زاهدانه او را میدهد.
2- مدیر مذکور ثروت کلانی از خانوادهاش به ارث برده و یا آن که قبل از رسیدن به این مسوولیت، یک تاجر، کارآفرین و یا صنعتگر موفق بوده و با فعالیت در بخش خصوصی به چنان توانایی مالی رسیده که اساسا حقوق چند میلیونی دولتی برایش عددی محسوب نمیشود که بخواهد دریافت کند.
3- دریافت حقوق از دولت برای مدیر مذکور چندان اهمیتی ندارد ، چرا که او قرار است احتمالا با استفاده از فرصتهایی که در دوران مسئولیت برایش فراهم میشود ، چندین برابر این حقوق ناچیز، درآمد کسب کرده و حتی برای دوران بازنشستگی اش پسانداز کند.
هر چند این روزها، اغلب مردم اعتمادی به صحت اظهارات و پاکدستی این جنس از مدیران (گروه 3) ندارند اما خاطره دوران مسئولیت مردانی چون دکتر عباس شیبانی و حجتالاسلام والمسلمین دعایی، نمایندگان سابق تهران و دیگر عزیزان درستکاری که هیچگاه از مجلس حقوق نگرفتند و زندگی زاهدانهای داشته و دارند را از یاد نبرده ونمی برند .
محسن ماندگاری
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
