گردشگری، کار دست آقای وزیر داد

علی‌احمدی، وزیر حمله‌پذیری است. طرح استیضاح او نخستین طرح از 5 طرحی بود که نمایندگان برای وزیران دولت نهم مهیا می‌کردند. این طرح با 5 محور آماده بود تا به مشغله کاری وزیر پایان دهد؛ بی‌توجهی به اجرای قوانین موجود از جمله قانون برنامه چهارم توسعه، بی‌توجهی محض در استخدام حق‌التدریسی‌ها و نارضایتی 90 درصد فرهنگیان از وزیر، برخی از محورهای استیضاح او بود. همچنین نمایندگان، آموزش و پرورشی نبودن وزیر را هم دارای اشکال می‌دانستند و از بروز بحران غیرقابل کنترل در بخش آموزش و پرورش ابراز نگرانی می‌کردند. آنها معتقد بودند وزیر در شناخت مشکلات ناتوان است.

طرح استیضاح البته یک هفته بعد با این توجیه که کسری بودجه 5000 میلیارد تومانی آموزش و پرورش، مدیریت در این وزارتخانه را غیرممکن کرده و با پس گرفتن امضاها و رسیدن تعداد امضاها به زیر 10 منتفی شد، البته می‌توان در کنار فرضیه «مشغله کاری» فشارهای نمایندگان را نیز در سوزش سینه وزیر موثر دانست.

دوران کوتاه استراحت وزیر در سی.سی.یوی بیمارستان بهشتی شاید فرصتی باشد تا او به برنامه‌های آینده‌اش فکر کند؛ به این‌که چطور دل 90 درصد فرهنگیان ناراضی را به دست بیاورد یا چطور نظر نمایندگان را درباره توجه به قوانین تامین کند.

شاید آقای وزیر در فرصت کوتاه استراحت در بیمارستان و در حالی که به صدای بیپ بیپ دستگاه کنار تخت گوش می‌دهد، افسوس روزهای «پیام نور»ش را بخورد؛ روزهایی که نه حمله‌ای در کار بود نه سوزشی و بعید نیست که وزیر آهی بکشد و یادش به خیری هم بگوید. آقای وزیر حتما به حق‌التدریسی‌ها هم فکر خواهد کرد برایش دعا می‌کنیم تا هرچه  زودتر سلا‌متی‌اش را باز یابد.