نام ترا به دوش می‌کشم‌

چرا نام امام در قرآن نیست‌

نویسنده وبلاگ «هیات منتظران» در پاسخ به این سوال که چرا نام امام زمان (عج) در قرآن نیامده است تا هیچ ابهامی‌در وجودش باقی نماند؟ می‌نویسد: اگر نام ایشان در قرآن نیست، ولی صفات و خصوصیات او در قرآن وارد شده است، برای این است که اصولا قرآن در معرفی افراد، مصالح عالی را در نظر می‌گیرد. گاهی مصالح ایجاب می‌کند تنها به صفات افراد بپردازد.

وی در ادامه می‌نویسد: اولا تشکیل چنین حکومتی، در مواردی صریحا و در مواردی به طور اشاره در قرآن وارد شده است. ثانیا اگر نام اصلی امام زمان (عج) را نبرده است، به خاطر مصلحتی است که برای اهل فضل و درک مخفی نیست.

به اعتقاد وی، نام بردن از گذشتگان قابل قیاس با افراد آینده نیست. درباره گذشتگان حسدها و کینه‌ها تحریک نمی‌گردد و افراد سود جو و شهرت طلب نمی‌توانند از آن سوء استفاده کنند. تجربه تاریخی نشان داده است اگر هم در قرآن صراحتا نام آن حضرت برده می‌شد، باز در طول تاریخ، شیادان و مدعیان دروغین مهدویت پیدا می‌شدند.

کلاس قرآن دختران جوان‌

ساحل افتاده در «آن سوی چشم انتظاری‌ها» به ذکر خاطره‌ای از تشکیل کلاس‌های قرآن برای بانوان جوان در مسجد محلشان پرداخته است.وی می‌نویسد: گفتم: من برای ماه رمضون امسال یه طرح دارم به نام «قاریان جوان» حاج‌خانوما گفتند خب بیایید سر کلاس ما. گفتم: آخه کلاس شما 3 ساعت طول می‌کشه. ما نمی‌تونیم تحمل کنیم.

بهشون برخورد بد رقم!! به هر سختی که بود کلاس جوانان هم تصویب شد.

روز اول ساعت 11 شد و از دخترای جوون محله خبری نشد. یکی از خانوما بهم گفت: جوونات کو؟؟؟

تا این که یکی یکی اومدند و این لحظات بر من مثل چند سال گذشت. آخر آخرش شدند 5 نفر!فردا تعدادشون بیشتر نشد. باز هم یکی از خانوما اومدش و بهم گفت: چقدر هم که کلاستون سرشار از جوانان محل شده.خیلی دلم گرفت. اما مثل همیشه تنها امیدم خدا بود.

خیلی زود دخترای محل اومدند و کلاس رو پر کردند. الان به 30 نفر رسیدیم. تازه همین کلاسی که روزای اول فکر می‌کردم هیچ کس استقبال نمی‌کنه، الا‌ن از ساعت 11 شروع میشه و بعد از نماز جماعت هم تا ساعت 3 ادامه داره. بچه‌ها رو به زور از مسجد بیرون می‌کنم. شاید هیچ وقت اینجوری برکت قرآن رو حس نکرده بودم.

بزرگی نامت‌

علی جعفری دروبلاگش در سوگ امام عشق می‌نویسد: این سه حرف ساده/ تا آخر عمر رهایم نمی‌کنند !/ من/ نام ترا به دوش می‌کشم/ و دلتنگی‌های تو/ از رویای من بزرگ‌تر است.../ من از تلفظ این سه حرف ع، ل، ی عاجزم/مرا به بزرگی نامت ببخش...

شمشیر و پیشانی‌

احمدرضا قدیریان در «شمیم شعر» رباعی پناهگاه شمشیر را به امام علی (ع) تقدیم کرده است:

قرآن کریم، نسخه‌ خاموشت‌
لقمان حکیم، طفل بازیگوشت‌
شمشیر به پیشانی‌ات آورد پناه‌
آرام گرفت مرگ در آغوشت‌

آرش شفاعی‌