ای‌ ناز تو بهترین سرآغاز

تصویری که برای عموم مخاطبان شعر وی از هنرمندی‌اش به جای مانده، شاعری است که یک نفس شعرهای بلندی را می‌خواند و با درک درست از روان‌شناسی مخاطب، او را تهییج و وادار به ارتباط حسی مستحکم با شعر می‌کرد. این تنها بخشی از هنرمندی آقاسی بود و اینک پس از درگذشت او دیگر باید با متن طرف بود و میزان توانایی یا ناتوانی هنری او را در پس کلمات او دید، نه نوارهای کاست و ویدئویی.

بخشی از آثار آقاسی را شعرهای تاریخ مصرف‌دار تشکیل می‌دهند که در مناسبت‌های خاص و با توجه به رویدادهای جاری روز و مباحث فکری و فرهنگی جامعه سروده شده‌اند. این بخش از آثار او شاید تنها ارزش تاریخی داشته باشند. بخش دیگری از آثار وی دلسروده‌ها و شعرهای ارزشی و ولایی است که با توجه به قدرت او در سرودن شعر روایی، دارای رگه‌های درخشانی از شعر است که متاسفانه در بسیاری از قضاوت‌ها درباره شعر آقاسی این‌گونه بیت‌های جاندار او از دیده‌ها پنهان مانده است.

در بوته آزمایش عشق/از نمره بیست، صد گرفتیم‌
یا:
ای شمایی که در خود خزیدید/ شیعه راستین یزیدید!
یا:
بجز غرش رعد و امواج دریا/پس از مرگ خود نوحه‌خوانی ندارم‌
یا:
طیف مشاطه گرانید چه بند اندازید
کور خواندید که ما را به کمند اندازید
یا:
هفتاد و دو سر سپرده مولا/  تسلیم اشاره‌های یک انگشت‌

آنچنان که گفتیم قدرت اصلی شاعری آقاسی در سرودن شعر روایی بود و شاید توانمندی او در این عرصه با ایرج میرزا قابل مقایسه باشد.

آقاسی همچنین در استفاده از تلمیحات (ازجمله تلمیح به آیات، روایت و اشعار شاعران بزرگ)‌ قدرتمند بود. برای مثال به این دو بیت بنگرید:

ناله من نطفه در تبعید بست‌/  ‌زیر بار «فاستقم» پشتم شکست‌
یا:
«ای ناز تو بهترین سرآغاز» /  چشمی به نیاز ما بینداز

به هر روی آقاسی از معدود هنرمندانی است که در عرصه شعر معاصر توانسته است آثاری ارائه کند که بخش‌هایی از آن به مثل سائر تبدیل شوند و این خود، توان هنری اندکی نیست.

آرش شفاعی