سیاه همچون سیاه‌زخم‌

اولاً سیاه‌زخم یا آنتراکس برحسب این‌که از کجا وارد بدن شود، سه نوع پوستی (غیرکشنده)، گوارشی و تنفسی دارد و آن زخم سیاه معروف فقط در نوع پوستی دیده می‌شود. لذا اگر فارسی‌دوستان ارجمند دقیقه‌ای چشم‌هایشان را می‌بستند، بهتر بود می‌گفتیم «آنتراکس تنفسی» تا «سیاه‌زخم تنفسی»؛ چون این معادل فارسی علاوه بر این‌که بی‌معناست، خیلی‌ها آن را با «سیاه‌سرفه» اشتباه می‌کنند. سیاه‌زخم(!) گوارشی و تنفسی خیلی نادرند و اگر فوری تشخیص داده نشوند و آنتی‌بیوتیک مناسب نگیرند، ظرف 24 ساعت به مرگ منتهی می‌شوند. سیاه‌زخم واکسنی هم ندارد. همین خصوصیت‌ها، افراد خبیث را به فکر ساختن سلاح بیولوژیک با سیاه‌زخم انداخته ‌است.

ثانیاً هر زخم سیاه‌شده پوستی که سیاه‌زخم نیست. در حالت طبیعی سیاه‌زخم از حیوانات اهلی مثل گوسفند به انسان منتقل می‌شود و در ایران هم موارد آن را می‌بینیم؛ مخصوصاً در حوالی عید قربان که خیلی‌ها گوسفندهای بدون معاینه دامپزشکی را ذبح می‌کنند. پس اگر با حیوانات و اجزای بدنشان مثل پشم و پوست و گوشت سروکار ندارید، خیالتان راحت که سیاه‌زخم نگرفته‌اید.