شیرین‌کاری برنزی مراد

10 روز انتظار لازم بود تا بعد از آن جشن باشکوه افتتاحیه المپیک روبه‌روی نام ایران در جدول مدال‌ها عدد یک نقش ببندد. حالا ایران از آخر پنجم است و تمام مدیران ورزشی دلشان خوش است که می‌توانند خودشان را در پشت این مدال پنهان کنند.

کد خبر: ۱۹۸۰۱۲

پیش از این تمام امیدها برای کسب مدال ناامید شده بود و یکی یکی ورزشکاران ما به صورت کاملا هماهنگ حذف شده بودند! خیلی از رشته‌ها را که خود مردم هم بی‌خیال مدالش بودند، مثل تنیس، شنا و دوومیدانی. در بعضی از رشته‌ها حتی شکست خوردنمان به دل می‌نشست. مثل تمام بازی‌های تیم ملی بسکتبال‌مان؛ چون از این بچه‌ها کسی انتظار بردن لیتوانی و آرژانتین و... را نداشت، مهم خوب بازی کردن بود که آنها هم خوب بازی کردند.

اما تبلیغاتی که برای حمید سوریان شده بود و همگی او را امید اول طلایی ایران می‌دانستند، با شکست او نقش بر آب شد تا احسان حدادی هم بعد از او نوار ناکامی‌ها را با حذف شدن از دور رقابت‌های دوومیدانی کامل کند.
پس از این اتفاقات بود که چشم امید همه مدیران به تشک‌های کشتی آزاد دوخته شد؛ جایی که همیشه برای ما در المپیک مدال‌آور بوده است.

حضور در پکن برای مراد محمدی تجربه اولین المپیک عمرش بود و گویا (به گفته خودش) آخرین تجربه هم هست.
مراد محمدی نماینده ایران در وزن 60 کیلوگرم کشتی آزاد، در مسابقه رده‌بندی با شکست دادن سلیم خان حسینوف از جمهوری آذربایجان، به مدال برنز رسید. محمدی 28 ساله با شکست در نیمه‌نهایی از راهیابی به مسابقه فینال بازماند، اما در رده‌بندی توانست در تایم اول با اجرای فن یک خم و تبدیل آن به دوخم حریف خود را 2 صفر مغلوب کند و در تایم دوم هم با خاک کردن حریف او را با امتیاز فنی 3 یک شکست دهد.

در طی دوره‌های مختلف المپیک، این سی و دومین مدالی بود که به دست ورزشکاران ایران در رشته کشتی آزاد کسب شد.

مراد محمدی در دور اول مسابقات خود ابراهیم مدنی، کشتی‌گیری از مصر را به سادگی و در 2 تایم با نتایج 7 صفر و 2 صفر پشت‌سر گذاشت و در دور دوم نیز سعید آذربایجانی، کشتی‌گیر ایرانی‌الاصل کشور کانادا را در 2 تایم شکست داد.

نمایندگان ایران در کشتی آزاد در شرایطی پا به روی تشک کشتی می‌گذاشتند که هیچ کدام از اعضای تیم کشتی فرنگی ایران نتوانسته بودند، مدالی برای ایران کسب کنند.

بدون شک اگر او در دوره‌های پیشین موفق به کسب مدال می‌شد، مثل این دوره خبرساز نمی‌شد. او اولین ایرانی بود که نوار ناکامی‌های ورزش ایران را پاره کرد تا اولین ورزشکاری باشد که به مدال دست پیدا می‌کند.

المپیک پکن یکی از بدترین دوره‌هایی بوده است که ایران در آن شرکت کرده و دیگر از حسین رضازاده هم خبری نیست تا بتواند یک طلا برای ما بیاورد و ما را از ته جدول مدال‌ها بیرون بکشد. هرچند هادی ساعی این کار را کرد.