پشت‌ سرت را نگاه ‌کن‌

او بعد از آن که  به تهران آمد و عضو تیم کشاورز شد. درخشش او در آن باشگاه و در لیگ آزادگان دلیلی بود که او یکی از خرید‌های فصل بعد پرسپولیس باشد. بازی در این تیم و دعوتش به تیم ملی همزمان شده بود با بازی‌های جام ملت‌های آسیا در سال 1996 در امارات که او به همراه علی دایی و خداداد عزیزی آنقدر خوب کار کردند که هر 3 به عنوان اولین لژیونر‌ها به بوندس لیگا مهاجرت کردند. مقصد دایی و کریم تیم آرمینیا بیلفلد بود، اما او زیاد در آلمان نماند و بعد یک فصل نسبتا موفق به قطر و سپس به النصر امارات پیوست. خیلی‌ها در آن زمان فوتبال کریم را
تمام شده می‌دانستند، اما انتخاب بعدی کریم همه را شگفت‌زده کرد و یک پیشوند «اولین» را هم برای خودش دست و پا کرد! او با پیوستنش به تیم چارلتون انگلیس عنوان اولین بازیکن ایرانی لیگ برتر انگلیس را از آن خودش کرد. انگار بازی او در این تیم زیاد برایش خوش یمن نبود چرا که بعد از مدت کوتاهی او به ایران بازگشت و دوباره به تیم محبوبش پرسپولیس پیوست. او به نسبت تعداد بازی که برای تیم ملی انجام داده (80 بازی) خیلی خوب گل زده است (47) و تازه این را هم نباید فراموش کرد که او در تیم ملی به عنوان هافبک بازی می‌کرد. کریم حتی در سال 1997 با 20 گل زده بعد از رونالدو مهاجم برزیلی عنوان دومین گلزن همان سال را هم کسب کرد.

 برای خیلی‌ها نمایش فوق‌العاده کریم باقری در فصل گذشته غیرقابل‌باور بود ولی او با وجود این‌ که به سال‌های آخر فوتبالش نزدیک می‌‌‌شود، همچنان یک فوتبالیست آماده و قابل‌اطمینان است.

کریم در قهرمانی پرسپولیس نقش اصلی را داشت و حتی در بازی مهم آخر پرسپولیس با سپاهان هم هر دو گل پرسپولیس روی پاس‌های او به‌دست آمد و این کاپیتان باقری بود که تیمش را قدم به قدم جلو می‌کشید؛ بعد هم که آن صحنه رویایی آوازخواندن کریم بود. او روح پرسپولیس بود! بویژه که او در تمام طول این فصل سخت، تنها کسی بود که حتی یک لحظه هم افشین قطبی را تنها نگذاشت.

نقش قطبی برای بازگشت او به دوران اوج خیلی تاثیر داشت. کریم می‌گوید: «قطبی آنقدر از قهرمانی صحبت کرد که فکر می‌کردم اگر دوم شویم، کار زشتی انجام داده‌ایم، پس با تمام قدرت بازی می‌کردم تا یکی از ستون‌های موفقیت تیم باشم. از سویی سرمربی من را از دفاع، به خط هافبک آورد که همین مساله هم خیلی به درخشش مجدد من کمک کرد. از هفته پنجم به بعد به افشین قطبی و قول قهرمانی‌ای که داده بود، ایمان آوردم. پس سرم را هم جلوی توپ گذاشتم تا تیم قهرمان شود. با این حال نمی‌توانم از خوب بودنم صحبت کنم؛ مردم باید نظر بدهند».