فرسایش‌ در ‌ماشین جنگی آمریکا

تعداد نیرو

اگر چه آمار منتشر شده، در سپتامبر 2007 حکایت از گستردگی نیروهای ارتش آمریکا دارد و نشان می‌دهد که تعداد 122 هزار نیروی آمریکایی تا مدت یاد شده در عراق حضور داشته و 18 هزار نیروی آمریکایی دیگر در کنار نیروهای ناتو و افغانستان خدمت می‌کنند، اما گزارش‌ها نشان می‌دهد از نیروهای حاضر در عراق بیش از 25 هزار زن و مرد تحت خدمت زخمی و بیش از 4 هزار تن نیز کشته شده‌اند.

علاوه این بر تعداد؛ استقرار نیروها در بالکان، شبه جزیره کره و دیگر مناطق نیز وجود دارد که این مساله نگرانی‌ کاهش نیروها، در آینده برمنابع محدود نظامی فشار می‌آورد. با وجود چنین گزینه‌هایی، بسیاری از نظامیان آمریکایی از کاهش نیروهای ارتش این کشور نگران هستند و براین باورند که ممکن است نیروهای نظامی آمریکا هر زمان به مناطق حادی چون ایران، سوریه، کره شمالی و تنگه تایوان فراخوانده شوند و این مساله ساختار ارتش آمریکا را تهدید می‌کند.

کیفیت واقعی نیروهای آمریکایی‌

در همین زمان نگاه عموم و نیروهای نظامی بر این باور استوار شده است که تعداد کمی از آمریکایی‌ها نسبت به حفاظت ارتش این کشور اطمینان دارند و از این‌که نمی‌دانند نیروهای نظامی تا چه اندازه عهده‌دار حفاظت از آنها هستند، در هراس به سر می‌برند.

بنا بر گواهی‌ 60 درصد از افسران حاضر در نظرسنجی فارین‌پالیسی و مرکز بررسی مسائل امنیتی جدید آمریکا، ارتش آمریکا امروز ضعیف‌تر از 5 سال پیش شده است و نیمی از این افسران دلیل آن را حضور در جنگ عراق و افغانستان عنوان کرده‌اند. در عین حال نیمی دیگر از این افسران حتی گفته‌اند ارتش ضعیف‌تر از 10 الی 15‌سال پیش است.

در مقیاس 10 امتیازی که بین صفر تا 10 به شکل صعودی نوسان دارد، افسران یاد شده این‌گونه قضاوت کردند که آمادگی نیروهای مسلح وخیم است و با میانگین امتیاز 7/4 به نیروی دریایی و 8/6 به نیروی هوایی، 6/6 به تفنگداران دریایی و 7/5 به نیروی زمینی نمره داده‌اند.

توصیه بیشتر افسران بر این است که ایالات متحده باید قابلیت‌های اطلاعاتی خود را ارتقاء بخشد و حجم عملیات نیروهای ویژه را افزایش دهد. در عین حال قابلیت‌های فضایی و جنگ سایبر و تعمیق قابلیت‌هایی در برخی از حوزه‌های تخصصی مانند عملیات روانی بشدت مورد نیاز است.

در این نظرسنجی 31 درصد افسران یاد شده درخصوص ابزارهایی که می‌تواند ارتش آمریکا را در جنگ جهانی علیه تروریسم کمک کند ابراز عقیده کرده‌اند و 31 درصد به افزایش ابزارهای قدرتمند دیپلماسی، 37 درصد به بهبود جاسوسی و وضعیت سازمان‌های جاسوسی، 19 درصد به افزایش شمار نیروهایی که زبان خارجی را می‌دانند و 38 درصد به افزایش بیشتر عملیات نیروهای ویژه، 13 درصد به افزایش کادرهای آماده به خدمت و توسعه استخدام کارشناسان غیرنظامی و 14درصد به افزایش پرداخت‌ها در قالب برنامه‌ها برای کمک به تحول وضعیت اقتصادی رای دادند.

(نمودار شماره 1)

 باید توجه داشت که ارتش آمریکا از درون نیز دچار چالش‌های بسیاری است؛ چالش‌هایی چون نگرانی از سلامت و کیفیت نیروها، اختلاف نظر در شیوه‌های جنگی و تردیدها درخصوص میزان آمادگی نیروها و نیاز به نوسازی و تجدید قوا در پیکره ارتش آمریکا مزید برعلت شکست این ارتش است که ریسک جنگ را برای این ارتش بالا برده است.

مقیاس یک تا 10 در مورد آمادگی نیروها برای اعزام و اجرای موفق ماموریت در مواقع بحرانی از افسران حاضر در نظرسنجی نشان داد که آنها به نیروی هوایی عدد 6/6 ،‌ به نیروی زمینی عدد 7/4، به تفنگداران عدد 7/5 و به نیروی دریایی عدد 8/6 را امتیاز داده‌اند و چنین امتیازی حکایت از این دارد که هیچ‌یک از این نیروها نتوانستند به سطح بالایی از آمادگی در این نظرسنجی دست یابند.

تاثیر جنگ عراق و افغانستان‌

باید توجه داشت 7 سال از 11‌سپتامبر گذشته و بحران ارتش آمریکا نیز از همان زمان آغاز شده است. ارتش ایالات متحده بالاخص نیروی زمینی آن زیرفشار جنگ در عراق و افغانستان است و از سویی جذب نیروی انسانی جدید و جایگزینی تجهیزات نظامی مستقر در این کشورها با مشکلات بسیاری روبه‌روست.

این در حالی است که ارتش آمریکا، که بخش اصلی عملیات‌ها را در خاور میانه اجرا می‌کند، اعلام کرده است که در صورت بروز درگیری بیشتر، ارتش از لحاظ امکانات، تجهیزات و نیروی انسانی جوابگو نخواهد بود. نیروی دریایی نیز اعلام کرده که در صورت بروز درگیری، دچار همین کمبودهاست و آمادگی لازم را ندارد حتی نیروی هوایی و ناوگان ایالات متحده که فعالیت کمتری از نیروی زمینی داشته است امکان دارد همانقدر که در روزهای اوج درگیری در ویتنام آسیب دیده بود، دچار آسیب شود. این همه در مقابل کمبود بودجه‌های احتمالی که با آ‌ن روبه‌رو هستند باعث می‌شوند تجهیزات از این هم ضعیف‌تر شوند.

احساسات ضدجنگ در آمریکا در اوج خود قرار دارد و ارتش‌ آمریکا به دلیل فشار بیش از حد در نتیجه ماموریت‌های طولانی خود در آستانه فروپاشی است.

جنگ‌های عراق و افغانستان اکنون به ترتیب وارد پنجمین و هفتمین سال خود شده است و این طولانی‌تر از آخرین به کارگیری نیروهای نظامی آمریکا در قرن گذشته به استثنای ویتنام محسوب می‌شود.

نظرسنجی مجله فارین پالیسی و مرکز بررسی مسائل امنیتی جدید آمریکا نشان می‌دهد 88 درصد از شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی معتقدند که جنگ در عراق، ارتش ایالات متحده را آسیب‌پذیر کرده است.

سلامت نیروهای مسلح بویژه نیروی زمینی و تفنگداران دریایی در جنگ عراق متحمل لطمات شدیدی شد و بیشترین فشار متوجه افسران بود. در بررسی درجه‌بندی هر یک از نیروهای مسلح در مقیاسی بین یک تا 10 مشخص شده است که بیشترین درجه نگرانی‌های سلامت در میانگینی از 7 تا 9 قرار دارد که درجه 70 برای نیروی زمینی و 10 برای تفنگداران دریایی و 7/5 که بهترین رتبه است سلامت نیروی هوایی است.

میانگین امتیاز برای 4 سرویس نظامی 6/6 است و بیش از 80 درصد از افسران گفته‌اند در طول خدمت دچار استرس بوده‌اند.

60 درصد افسرانی که در این نظرسنجی شرکت کرده‌اند یادآور شده‌اند نیروهای مسلح آمریکا امروز ضعیف‌تر از 5 سال گذشته هستند و 15درصد نیز این وضعیت را مشابه 5 سال گذشته دانسته‌اند.

(نمودار شماره 2)

همچنین 52 درصد از افسرانی که در این نظرسنجی شرکت کرده‌اند، معتقدند ارتش آمریکا نسبت به وضعیت 10 سال پیش خود ضعیف‌تر شده و 12 درصد نیز این وضعیت را مشابه 10 سال گذشته دانسته‌اند.

(نمودار شماره 3)

در همین گروه 51 درصد معتقدند که ارتش آمریکا نسبت به وضعیت 15 سال پیش خود ضعیف‌تر شده و
13 درصد نیز این وضعیت را مشابه 15 سال گذشته دانسته‌اند.

(نمودار شماره 4)

باید گفت این نظرسنجی تنها به بررسی وضعیت جسمانی سربازان آمریکایی نپرداخته‌ است، بلکه وضعیت روحی این سربازان نیز بنا به گفته همرزمانشان تعریف چندانی ندارد.

47 درصد از افسران حاضر در این نظر سنجی تنها تا حدی روحیه ارتش آمریکا را بالا، 22درصد تا حدی پایین و 4درصد نیز خیلی پایین دانسته‌اند.

آسوشیتدپرس در گزارشی، سال گذشته میلادی را مرگبارترین سال برای ارتش آمریکا در عراق و افغانستان اعلام و تصریح کرد آمارها حکایت از  آن دارد که تعداد نیروهایی که اقدام به خودکشی کرده‌اند، در مقایسه با سال پیش از آن 6 برابر افزایش داشته است.در همین حال ارتش آمریکا در گزارشی اذعان کرد بیش از 50 درصد از نیروهایی که در جنگ عراق و افغانستان حضور داشتند، به بیماری‌های شدید روانی دچار شده‌اند.

آمارها نشان داد از سال 2003 تاکنون بیش از 40 هزار نفر از این نیروها دچار بیماری روحی شدیدی شده‌اند که به PTSD (فشارهای روحی پس از جنگ) معروف است.

به‌کارگیری در جنگی دیگر

وقتی سیاستمداران آمریکایی در گفتار خود از نشانه‌های تهدید سخن می‌گویند و مقامات رسمی مشتاقانه می‌گویند که همه گزینه‌ها روی میز قرار دارد، معلوم نیست با توجه به منازعات پیش‌رو در عراق و افغانستان با چه اعتباری تصور می‌کنند که ایالات متحده امروز می‌تواند عملیات نظامی موفق دیگری را در جایی دیگر از دنیا رهبری و هدایت کند.

تمام افسرانی که در نظرسنجی یاد شده از آنها نام برده شد، ابراز اطمینان کرده‌اند که نظامیان آمریکایی آمادگی انجام عملیات تازه‌ای را ندارند.

در مقیاس یک تا 10، افسران حاضر در این نظرسنجی درخصوص آمادگی کامل برای تدارک جنگ دیگر در نظرسنجی مجله فارین پالیسی و مرکز بررسی مسائل امنیتی جدید آمریکا اظهار نظر کرده‌اند که آمادگی برای عملیات در ایران 5/4، سوریه 1/5، کره شمالی7/4، تنگه‌تایوان 9/4 و میانگین امتیاز نیروهای مسلح آمریکا برای جنگ در 4 منطقه حاد 8/4 است.

این مطالب به خاطر می‌آورد که سخن گفتن از جنگ راحت‌تر از هدایت کردن آن است. آمریکا در حال حاضر در عراق و افغانستان بشدت درگیر است، اما همچنان براعمال فشار و تهدید به استفاده از ابزار زور علیه کشورهای دیگر اصرار دارد. حال سوالی مطرح است که آیا اساسا ارتش آمریکا این توانایی را دارد که جبهه سومی در مقیاس جنگ تمام عیار منطقه‌ای بگشاید؟ با توجه به فرسایشی شدن جنگ در افغانستان و عراق و افزایش میزان آسیب‌پذیری ارتش آمریکا و نزدیک بودن زمان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، بعید به نظر می‌‌رسد ارتش این کشور بتواند دست به عملیات گسترده بزند.

دورنمای تامین نیرو

ارتش آمریکا در سال 2007 با کمبود 3 هزار سروان و سرگرد روبه‌رو بوده و انتظار می‌رود که این کسری تا سال 2010 دو برابر شود. آمار نشان می‌دهد که 8/5 درصد از فارغ‌التحصیلان آکادمی نظامی در ایالت نیویورک که از سال 2002 خدمت ثابت آنها شروع شده بود در سال 2007 دوره وظیفه آنان به پایان رسیده است و معکوس کردن این روند و دیگر علائم ناخوشایند مسیری بحرانی برای بهبود وضع پیکره ارتش آمریکا محسوب می‌شود.

تعداد زیادی از طرح‌های پیشنهادی برای کمک به ارتش برای نگهداری و تامین نیازهای پرسنلی افراد تازه وارد به ارتش تصویب نشده است و حتی به‌کارگیری جنایتکاران و بزهکاران اخلاقی در پیکره ارتش و اجازه دادن آشکار به همجنس گرایان مرد و زن برای خدمت در ارتش و افزایش محدودیت سنی که در این ردیف قرار دارد با مخالفت‌های بیشمار روبه‌رو شده است.

افزایش هتک حرمت زنان در ارتش آمریکا، از جمله دلایل این مخالفت‌هاست. براساس شهادت هارمن عضو کنگره در کمیته تحقیق مجلس نمایندگان درباره هتک حرمت به زنان در ارتش آمریکا، زنان و دختران نظامی آمریکا در عراق خطر هتک حرمت از طرف همکاران خود را بیش از خطر سلاح‌ گروه‌های مخالف آمریکا احساس می‌کنند.

هارمن در این باره گفته است: دختران و زنان نظامی ما در عراق بیش از آن که با خطر درگیری با دشمن مسلح مواجه باشند، در خطر تجاوز از طرف همکاران خود قرار دارند.

هارمن ادامه داد، آمارها وقتی وحشتناک‌تر شد که پزشکان خبر دادند 41درصد از زنان و دختران در ارتش آمریکا در دوران خدمت خود مورد تجاوز همکاران خودشان قرار می‌گیرند.

همچنین آمار پنتاگون می‌دهد با وجود ناهنجاری‌ اخلاقی، 34درصد زنان و 6 درصد مردان عضو ارتش آمریکا در سال 2006 تحت آزار جنسی بالادست‌ها و همقطاران خود قرار گرفته‌اند. در عین حال آسوشیتدپرس این ارقام را بسیار کمتر از ارقام واقعی دانسته بود و استدلال کرده بود که بسیاری از نظامیان از ترس بیکار شدن یا باور نکردن ادعای خود، حاضر به شکایت یا دادن گزارش نمی‌شوند.

علی‌رغم مخالفت‌ها به دلیل کمبود نیرو، حضور همجنس‌بازان در ارتش آمریکا از جمله معضلات این ارتش است. واشنگتن پست از وجود 65 هزار همجنس‌باز زن و مرد در نیروهای مسلح آمریکا خبر داد و در ادامه یادآور شده بود که ارتش آمریکا از سال 1994 تاکنون متحمل هزینه‌ای برابر با 363 میلیون دلار برای خروج این افراد شده است زیرا شامل افراد آموزش دیده‌ای بوده‌اند.

حق شهروندی در آمریکا با خدمت کامل سربازی و اجازه خدمت به دانش‌آموزان دوره متوسطه نیز از جمله این طرح‌هاست.

همچنین کمبود بودجه مشکلی است که ارتش آمریکا را رنج می‌دهد. در میان سربازانی که در نظرسنجی
یاد شده شرکت کرده‌اند 77 درصد از شرکت‌کنندگان معتقدند که باید هزینه‌های دفاعی آمریکا را افزایش داد و 6 درصد کاهش و 17 درصد در سطح فعلی را تایید می‌کنند. (نمودار شماره 5)

میزان اعتماد به دولتمردان‌

براساس بنیان‌های دموکراسی مدرن رهبران نظامی نمی‌توانند تصمیمات استراتژیک درخصوص جنگ یا صلح بگیرند، اما این بدان معنا نیست که فرماندهان نظامی همیشه با اطمینان موافق این تصمیمات باشند.

در نظرسنجی یاد شده وقتی که از میزان اطمینان و اعتماد گروه منتخب به نهادها و وزارتخانه‌های دولت ایالات متحده پرسیده شد، براساس شاخص گزارش مشخص شد که سطح پایینی از اعتماد در ارتش به دولت وجود دارد.

در مقیاس یک تا 10 میزان اطمینان به ریاست جمهوری 5/5 درصد و میزان اعتماد به سازمان سیا 7/4‌درصد عنوان شده است. وزارت خارجه با 1/4‌درصد، سازمان سربازان بازگشته از جنگ 5/4 درصد، وزارت دفاع با 6/5 درصد و میزان اطمینان خود به کنگره آمریکا را در پایین‌ترین حد ممکن یعنی 7/2‌درصد اعلام کردند.

(نمودار شماره 6)

این نگرش‌های منفی نسبت به موسسات و مقامات رسمی ایالات متحده از آنجا منشعب می‌شود که اکثریت افسران رای‌گیری شده در این بررسی معتقدند رهبران انتخاب شده در ایالات متحده اطلاعات درستی درخصوص نظامیان خارج از آمریکا ندارند.

در نهایت‌

در نهایت به نظر می‌رسد گرفتاری‌های آرتش آمریکا در جنگ عراق و افغانستان موجب می‌شود این ارتش نتواند بسرعت و به طور کامل از پس یک بحران دیگر برآید. مقام‌های بلندپایه وزارت دفاع آمریکا بارها کاهش آمادگی کلی ارتش آمریکا را تایید کردند و اگر چه پنتاگون در تلاش برای ارتقای توانایی‌های جنگی خود است، اما کاهش خطرات برای ارتش آمریکا تا سطوح قابل قبول سا‌ل‌ها طول می‌کشد.

از این رو صاحبنظران نظامی به سیاستمداران آمریکایی توصیه می‌کنند پیش از طراحی هر واکنش نظامی و چینش قدرت در صفحه شطرنج سیاست، توان نظامی نیروهای آمریکایی را ارزیابی کنند، زیرا استقرار مکرر و طولانی نیروها در حال صدمه زدن به ارتش، تفنگداران دریایی و نیروهای ذخیره و وارد کردن خسارت سنگین به تجهیزات جنگی حساس آمریکاست.

کتایون مافی‌