در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پوریا ناظمی
پاسداری از واژگان علمی
حتما شما هم اگر در جلسهای که برای بزرگداشت شخصی برگزارشده شرکت کرده باشید با توصیفاتی مانند این برخورد کردهاید؛ استاد ارجمند، محقق برجسته، پژوهشگر زبده و دانشمند گرانقدر و مبتکر و... جالب این که همه این صفات برای توصیف یک نفر بیان میشود. غافل از این که هر یک از این واژگان بیرون از فضای تعارف معنی خاص و مختص به خود دارند و نباید آنها را به جای هم به اشتباه به کار برد.
کسی که یکشبه در رویای خود موفق به ساخت ابزاری نیرومند و جالب توجه شده است، صبح ایدههای خود را روی کاغذ میریزد و خود را مخترع و طراح مینامد و از اعتبارهای آن واژه بهره میبرد. در این میان آن که ضرر میکند افرادی هستند که سعی میکنند قواعد بازی را رعایت کنند و خود را آن گونه معرفی کنند که هستند و در مقابل خطاب شدن به لفظ استاد میگویند نه من استاد نیستم و پژوهشگرم یا معلمم یا مترجمم یا روزنامهنگارم و... و از آن بالاتر دانش و روند دانش سرزمین ماست که ضربه میخورد و روند حرکت رو به جلوی آن کند میشود و آن که سود میبرد شارلاتانهای علمی و مروجان شبهعلم در جامعه هستند.
علم به شیوهای که امروزه در جهان پیش میرود داستانی ویژه خود دارد و بازی جدیدی است که باید بازیگران پیش از ورود به آن قواعد و اصطلاحات آن را بیاموزند. بیشک کسی که شطرنج را با قواعد بولینگ بازی کند جایی در میان شطرنجبازان ندارد و کسی که زبان بازی را نداند فقط در این بازی مهم اخلال ایجاد میکند.
شاید در دوره ما یکی از مهمترین وظایف رسانههای علمگرا تبیین این واژگان و این قوانین باشد تا مردم با زبان این دنیای شگفتانگیز آَشنا شوند و اجازه ندهند دیگران از این الفاظ برای گمراهی آنها سوءاستفاده کنند. یکی از وظایفی که «سیب» از ابتدای انتشار تاکنون برای خود در نظر گرفته است همین رویه بوده است.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
