قسمت سی وسوّم آیات 87 و 88

سوال: پنج پیام عبادی، اخلاقی، اجتماعی، اقتصادی، مدیریتی سوره مبارکه یوسف(ع)‌ را حداکثر در یک صفحه بیان و به نشانی تهران صندوق پستی 1441 -‌ 19395 شبکه قرآن و معارف سیما ارسال کنید.

87- یا بنّی اذهبوا فتحسّسوا من یوسف و اخیه و لاتایئسوا من روح الله انّه لایایئس من رَوح الله الّا القوم الکافرون‌
ای پسرانم «بار دیگر به مصر» بروید و از یوسف و برادرش جستجو کنید و از رحمت خداوند مأیوس نشوید، حق این است که جز گروه کافران، از رحمت خداوندی مأیوس نمی‌شوند.

نکته‌ها و پیام‌ها:

«تحسّس» و «تجسّس» هر دو به معنای جستجو کردن به کار می‌رود ولی یکی در مورد خوبی‌ها به کار می‌رود و دیگری «تجسّس» در مورد بدی ها.

‌ یأس از رحمت خدا، نشانه کفر است. اولیای خدا هیچگاه مأیوس نمی‌شوند، دیگران را هم از یأس باز می‌دارند.
‌ رسیدن به لطف الهی با تنبلی سازگار نیست، حرکت لازم است. ( اذهبوا فتحسوا )‌

88- فلّما دخلوا علیه قالوا یا ایها العزیز مسّنا و اهلنا الضّر و جئنا ببضاعهٍ مزجاهٍ فاوف لنا الکیل و تصّدق علینا ان الله یجزی المتصدقین‌

پس هنگامی که «مجدداً» بر یوسف وارد شدند، گفتند ای عزیز! قحطی، ما و خاندان ما را فراگرفته و «برای خرید گندم» بهای اندکی با خود آورده‌ایم، «اما شما کاری به پول اندک ما نداشته باش» سهم ما را به طور کامل وفا کن و بر ما ببخش، زیرا که خداوند کریمان و بخشندگان را پاداش می‌دهد.

نکته‌ها و پیام‌ها:

در روایات آمده است: یعقوب نامه‌ای برای یوسف نوشت که محتوای آن تجلیل از یوسف، بیان قحطی کنعان، تقاضای آزادی بنیامین و تبرئه فرزندان خود از سرقت بود. یوسف در مقابل برادران نامه را خواند، بوسید و بر چشم گذاشت و گریه‌ای کرد که قطرات اشک بر لباسش نشست.

‌ برای یعقوب، یوسف مطرح است (فتحسّوا من یوسف) ولی برای فرزندان، گندم (اوف لنا الکیل)‌