استفاده از موبایل را محدود کنید

البته از طرف دیگر، نباید این واقعیت را هم فراموش کرد که چنین خطراتی در استفاده از بسیاری از تجهیزات مثل سیستم‌های الکترونیکی و الکتریکی از تلویزیون و رایانه، اجاق‌های ماکروویو و... با کاربری‌های روزانه گرفته تا تجهیزات پرتونگاری و پرتودرمانی و سیستم‌های رادار و دکل‌های انتقال برق هم وجود دارد که هیچ گاه مانعی برای استفاده از آنها نبوده‌اند و مهم، برخورد علمی و آگاهانه با دستاوردهای فناوری‌های جدید و به حداقل رساندن خطرات و آسیب‌های اجتناب‌ناپذیری است که ممکن است در ورای فواید و کاربردهای هر محصول و دستاورد تکنولوژیک و فنی وجود داشته باشد.

دکترعلی اکبر موسوی موحدی، استاد و پژوهشگر برجسته مرکز تحقیقات بیوشیمی ‌ بیوفیزیک دانشگاه تهران در گفتگو با ایسنا با بیان این‌که پرتو‌های الکترومغناطیسی دارای استفاده‌های مثبت و منفی هستند، گفت: امواج و میدان‌های الکترومغناطیسی که در گستره وسیعی از انرژی و فرکانس‌ها با خواص متفاوت ساطع می‌شوند، نقش مثبت و منفی در زندگی جانداران و گیاهان ایفا می‌کنند. این اشعه هم در طبیعت و هم در صنعت موجود است، با این تفاوت که وجود اشعه الکترومغناطیسی در طبیعت بهینه بوده ولی باید در صنعت به صورت بهینه استفاده شود.

معاون پژوهشی سابق دانشگاه تهران از تلفن‌های همراه به عنوان یکی از پرمصرف‌ترین تجهیزات دارای امواج الکترومغناطیس یاد کرد و گفت: نقش منفی میدان‌های الکترومغناطیسی و اثرات سوء آن بر سیستم‌های زیستی به دلیل عدم دستورالعمل معین، آموزش صحیح بهره‌برداری و استفاده بهینه از سیستم‌های ارتباطی و مخابراتی بویژه عدم آشنایی کاربران از تداخل و تزاحم‌های استفاده همزمان تلفن همراه با وسایل دیگر مانند رایانه، میکروفر، تلویزیون، استفاده از داروهای خاص یا داشتن بیماری و... است.

میدان الکترومغناطیسی تلفن همراه، نقش تخریبی در ارگانیسم‌ها، بافت‌ها، سلول‌ها، پروتئین‌ها و آنزیم‌ها دارد.

 ساعاتی  محدود در روز

دکتر موسوی موحدی با بیان این که در حال حاضر سیستم‌های تلفن همراه دارای فرکانس 940 مگا هرتز است که به بیشتر بافت‌های بدن از جمله مغز و حتی گوشت و ماهیچه‌ها آسیب می‌زند، ابراز عقیده کرد که نباید به تلفن همراه به عنوان وسیله‌ای بی‌خطر نگاه کرد و هر کس هر اندازه که تمایل داشت از آن استفاده کند؛ بلکه کاربرد تلفن همراه باید همانند مصرف دارو، محدود و کنترل شده و اصطلاح دارای دوز مشخص باشد؛ به طوری که یک فرد تنها ساعاتی از روز را می‌تواند از موبایل استفاده کند و پس از آن حق استفاده دوباره از آن را نخواهد داشت.

استاد مرکز تحقیقات بیوشیمی  بیوفیزیک دانشگاه تهران تصریح کرد: مساله مهم دیگری که باید مورد توجه محققان قرار بگیرد، دوز مشخص استفاده از موبایل برای مبتلایان به بیماری‌های گوناگون است؛ مثلا، میزان استفاده از تلفن همراه در افراد دیابتی که در برابر امواج آسیب‌پذیرتر از افراد سالم هستند باید متفاوت باشد.

وی توضیح داد: اختلال در عملکرد هموگلوبین، موجب آزادسازی اکسیژن بیشتر در بافت و در نهایت بروز ناهماهنگی در واکنش‌های بدن می‌شود.

تاثیر بر هموگلوبین خون‌

این استاد بیوشیمی فیزیک تاکید کرد: اثرات سوء تغییر ساختاری هموگلوبین خون تحت تاثیر امواج تلفن همراه تنها به آزادسازی بیش از حد اکسیژن در بافت محدود نمی‌شود، بلکه بر سایر وظایف هموگلوبین هم تاثیر منفی می‌گذارد.

دکتر موسوی موحدی با اشاره به این‌که همین پدیده در بررسی اثرات امواج در بیماران تالاسمی هم مشاهده شد، تصریح کرد: در این مورد از نظر ساختار هموگلوبین، ساختمان سوم آن که عامل اصلی عملکردهای این مولکول است، دچار تغییر شد. 

 استفاده همزمان از موبایل و مایکروویو

وی در عین حال بر اثرات تداخل استفاده از تلفن همراه و وسایل دیگر مانند مایکروویو، کامپیوتر و همچنین مصرف داروهای مختلف را بسیار حائز اهمیت دانست و تصریح کرد: تداخل استفاده از تلفن همراه و وسایل یاد شده اثرات سوء امواج تلفن همراه را تشدید می‌کند.

دکتر موسوی موحدی با بیان این که بدترین شکل تداخل در استفاده همزمان از تلفن همراه و مایکروویو است، تصریح کرد: از سوی دیگر شرایط استفاده از تلفن همراه در اثرات آن تعیین‌کننده است به عنوان مثال استفاده از تلفن همراه در مکان‌های مسقف و شهرهای آلوده همانند تهران دوز خاصی را طلب می‌کند که امیدواریم با شروع تحقیقات بتوان دوز استفاده از موبایل برای هر فرد مانند زن، مرد، کودک و غیره را مشخص کرد.

بدترین شکل مکالمه‌

قرار دادن تلفن همراه در کمر، آسیب‌های جدی به دستگاه تناسلی انسان وارد می‌کند.

وی درباره محل قرار دادن تلفن همراه نیز گفت: بدترین شکل این مساله، قرار دادن تلفن کنار گوش هنگام صحبت کردن است و البته قرار دادن در کمر هم آسیب‌های جدی به دستگاه تناسلی انسان وارد می‌کند.

به گفته وی تلفن همراه در مواقع عدم استفاده باید بیش از یک متر با کاربر فاصله داشته باشد.

صحبت با تلفن همراه باید در فضایی باز و حداکثر به مدت یک دقیقه باشد.

بهترین حالت  هنگام پیاده‌روی، گذاشتن تلفن همراه داخل کیف است.