پشت ماجرای جدایی کاشانی‌

در حقیقت مردی که پس از سال‌ها پرسپولیس را بر مسند قهرمانی نشاند و نشان داد با وجود دور بودن از عالم مدیریت ورزشی، باز هم توانایی بالقوه‌ای در چنگ زدن به موفقیت‌ها دارد، حالا در آستانه جدایی از اتاق مدیریت باشگاه قرار گرفته است و این دلیلی ندارد جز تنگنایی که او را در آن قرار داده‌اند.

کاشانی از روز جدایی افشین قطبی و شاید به قول بعضی از نزدیکان باشگاه درست از زمانی که جام قهرمانی بالای سر پرسپولیسی‌ها قرار گرفت، تلاش کرد به صورت آشکارا و پنهانی فرصتی برای روی کار آمدن حمید استیلی و نشستن او روی نیمکت سرمربیگری پرسپولیس فراهم کند. کسی نمی‌داند میان کاشانی و قطبی در آن جلسه 3 ساعته چه گذشت که سرمربی پرسپولیس حتی حاضر نشد در ملاقات با رئیس هیات مدیره یعنی علی سعیدلو برای بقا در این تیم چراغ سبزی نشان دهد. کاشانی هرچند نشان می‌داد یکی از حامیان بقای قطبی است، ولی در عمل همان اتفاقی افتاد که شخص مدیرعامل می‌خواست.

انگار باید پذیرفت که آنچه در عمل به نمایش درآمد با آنچه در واقعیت می‌گذشت فاصله‌های بسیاری داشت. کاشانی نتوانست جلوی سکوت افشین قطبی را تا آخرین لحظه بگیرد. درست زمانی که قطبی قصد داشت سوار هواپیمایی به مقصد امارات شود در مصاحبه با خبرنگارانی که آخرین تلاش‌های خود را برای کشیدن جمله‌ای از زیر زبان سرمربی موفق تیم نشان می‌دادند، تسلیم شد و لب به سخنانی گشود که تا حدود زیادی در آشکار شدن واقعیت‌ها سهیم بود. قطبی ادعا کرد نمی‌توانست در پرسپولیس انقلابی شکل دهد و باعث اخراج و برکناری تعداد زیادی از بازیکنان تیم پرسپولیس شود. او در حقیقت اشاره‌ای غیر مستقیم به حمید استیلی داشت و آنقدر گویا حرف زد که مشخص شود وی علاقه‌ای به ادامه همکاری با کادر فنی کنونی را ندارد و در عین حال برای کنار گذاشتن بسیاری از مهره‌ها از جمله نیکبخت، مامانی، آقایی و حتی فرزاد آشوبی و... دچار معذوریت‌هایی شده است.

قطبی مدعی شد قلبش به او چنین اجازه‌ای نداده، ولی با لحاظ کردن روحیات حرفه‌ای این مربی، بعید بود دچار چنین رودربایستی‌هایی شود. به نظر می‌رسید قطبی مانعی به نام حبیب کاشانی را پیش روی خود می‌دید. مردی که به خوبی بلد بود با رفتار روانشناسانه خود هر مردی را تسلیم تصمیمش کند.... آیا در پشت این حرف قطبی که گفت «رفتم تا جو تیم با وجود من به هم نریزد...» معنی و مفهومی نخوابیده بود؟

کاشانی باید چه جوابی به علی سعیدلو می‌داد؟ رئیس هیات مدیره به شکلی آشکارا از مدیرعامل خواسته بود تمامی نیازها و پیش‌شرط‌های لازم برای بقای یکساله قطبی را فراهم کند، اما چنین اتفاقی نیفتاد تا کاشانی یک روز پس از پرواز قطبی به سوی امارات چنین بگوید: «من به او گفتم همه تیم را اخراج می‌کنم، ولی قبول نکرد!» این ادعا مسلما بی‌پاسخ می‌ماند چون دیگر افشین در ایران نبود. اما سعیدلو برای این که نشان دهد در قبال عملی نشدن خواسته‌اش ساکت نمی‌ماند، مخالفتی خاموش را علیه تصمیمات جدید هیات مدیره و مدیرعامل آغاز کرد! یعنی ایستادن برابر انتخاب استیلی به عنوان سرمربی... یعنی امضا نکردن حکم نهایی! اما آنچه باعث ناراحتی حبیب کاشانی می‌شود تا این بار جدی‌تر از گذشته پای برگه استعفای خود را امضا کند، نه فقط پافشاری برای رسیدن استیلی به نیمکت سرمربیگری پرسپولیس که در حقیقت ترس از کم شدن میزان و محدوده اختیارات و اعتمادی است که پیش از این در هیات مدیره باشگاه از آن برخوردار بود.

کاشانی که مدیریت خود را بیش از ورزش در امور اجتماعی و سیاسی دنبال کرده است، احتمالا می‌داند ترک ناگهانی قطبی و گفتگوی مفصل او در فرودگاه با اصحاب رسانه تا چه حد می‌تواند اعتماد و اطمینانی که پیش از این در باشگاه و میان مدیریت باشگاه داشت را زایل کند. به نظر می‌رسد معادله مدیرعامل این بار درست از آب در نیامده باشد. همین کافی است تا او از بابت بودجه‌ای که سال آینده در اختیارش قرار می‌گیرد یا جذب بازیکنان و اردوهای آماده‌سازی دچار نگرانی شود. به همین سادگی کاشانی از بیم از دست دادن موقعیت خود در باشگاه، پای برگه‌ای را امضا کرد که در صورت موافقت احتمالی، حکم به برکناری او می‌داد. این واقعیت برای شخص کاشانی هم روشن است که کنار گذاشتن مدیر برنده و پیروز ساده نیست، ولی در شرایطی که خواسته هیات مدیره برآورده نشده بود این تصمیم چندان سخت نبود... ولو آن‌که بسیاری از عوام تصور می‌کردند چنین جدایی و وداعی نوعی باری تبلیغاتی برای به دست گرفتن رانت‌هایی بیشتر از هیات مدیره باشد.

داستان پرسپولیس روایت جالبی است. در حالی که یک سال قبل درست در چنین روزهایی هیات مدیره باشگاه پرسپولیس با حضور عنصری به نام افشین قطبی مخالفت می‌کرد و استیلی را سرمربی منتخب خود می‌دانست، حالا از جدایی قطبی چنان برافروخته می‌شود که مدیرعامل را برای انتخاب همان حمید استیلی در تنگنا قرار می‌دهد. مهم‌ترین تهدید بحث کسر بودجه است و البته همین تهدید کاشانی را به ترس واداشت تا قید ماندن را بزند.

پیام یونسی‌پور