آرامش در ماه پایانی (1‌)

اضطراب طبیعی بخشی از تحرک را تشکیل می‌دهد و در حقیقت اگر این نوع اضطراب وجود نداشته باشد، فرد حرکتی نخواهد کرد. بعضی فرآیندها به خودی‌خود دارای این اضطراب هستند، مثل امتحان. هر فردی در هر سن و شرایطی، اگر در فرآیند امتحان قرار بگیرد، دچار اضطراب خواهد شد. اما نوع دیگر اضطراب که غیرطبیعی است، سبب کاهش و افت توانایی فرد می‌شود و مانع حرکت است.

موضوع مورد بحث ما در این ستون، نوع دوم اضطراب است. بسیاری از داوطلبان کنکور در فاصله یک ماه باقیمانده تا کنکور دچار افزایش نگرانی می‌شوند و این نگرانی سبب می‌شود حرکت دچار اختلال شود. اما خوشبختانه این نوع نگرانی‌ها بیشتر با تکنیک‌های ساده‌ای برطرف می‌شوند که ما در ادامه به بخش‌های مهمی از آن اشاره می‌کنیم:

1- ریشه‌های اضطراب را کشف کنید

برخلاف تصور موجود، خیلی از دانش‌آموزان نمی‌دانند چرا نگرانند. البته همه شما تصور می‌کنید دلایل نگرانی خود را می‌دانید؛ اما این فقط ظاهر نگرانی شماست. (درست مثل تنه درخت)‌ برای این که بتوانید ریشه نگرانی خود را پیدا کنید،‌ باید از روش بارش مغزی استفاده کنید. در این روش شما حدود 5 دقیقه باید در محلی خلوت ریشه نگرانی خود را (بدون این که فکر کنید)‌ طبق فرمول: (احساس)‌ از این که (واقعه)‌ که (نتیجه)‌ بنویسید.

مثلا: نگرانم از این که در کنکور نتیجه خوبی نگیرم که دوستانم مسخره‌ام کنند. این کار 2 مزیت دارد؛ یکی این که شفاف شدن ریشه‌های نگرانی سبب کاهش اضطراب شما می‌شود و دیگر این که صورت مساله برای حل کردن مشخص می‌شود. نکته مهم در این خصوص کنترل نهایی است، یعنی شما باید پس از بارش مغزی به ریشه‌ها نگاه و تصور کنید آنها برطرف شدند. آنگاه اگر واقعا احساس آرامش نداشتید، باید باز هم بنویسید.

2- انتظارات خود را واقعی کنید

دلیل عمده نگرانی داوطلبان کنکور بلندپروازی است. باید توجه کنید آنچه را باید، تاکنون انجام داده‌اید. ضمنا قبولی در یک رشته یا دانشگاه خاصی نمی‌تواند لزوما سبب موفقیت شود. ما هستیم که با توجه به توانایی‌ خود می‌توانیم از ابزار (رشته مربوط)‌ بهره بجوییم. البته منظور ما محدود کردن توانایی‌ها نیست؛ ولی واقع‌گرایی تاثیر بسیار مثبتی دارد. این کار را می‌توانید با توجه به آزمون‌های طول سال تحصیلی خود مشخص کنید. در ستون بعدی دیگر روش‌های ایجاد آرامش را بررسی خواهیم کرد.

محمدرضا پوردستمالچی‌