نبرد بی‌صدا در زمین سرخ‌ها

برنامه یکساله مدیریت باشگاه پرسپولیس برای معرفی حمید استیلی به مرور زمان در قامت سرمربی تیم از زمانی شروع شد که افشین قطبی دقیقا به توصیه و درخواست استیلی از دوست قدیمی اش در آمریکا برای یافتن یک مربی نامی، سر از پرسپولیس در آورد. قطبی که هرگز نتوانسته بود پستی بالاتر از عنوان دستیار دومی تیم‌های تحت امر مربیان هلندی شاغل در شرق آسیا را به دست آورد، به شکلی غریب وارد تهران شد. تکیه زدن بر نیمکت مربیگری تیمی که طی تمامی ادوار رویای بزرگ مربیان ایرانی بود، به سهولت و صرفا بر پایه درخواست شفاهی استیلی از دوست مطبوعاتی و قدیمی‌اش به دست آمد! نقش حمید استیلی دست‌کم به واسطه ارتباط دادن قطبی به نیمکت این تیم، چنان پررنگ است که نتوانیم حتی با وجود تمامی حرف و حدیث‌های به وجود آمده درخصوص اختلاف نظرهای موجود میان این دو، آن را انکار کنیم. استیلی خود خواسته رای به حضور مردی داد که قرار بود فقط بر اساس برنامه‌ریزی از پیش تعیین شده، جاده را برای حضور استیلی در لباس سرمربیگری هموار کند!

اما ورق درست در فاصله چند ساعت پس از قهرمانی پرسپولیس برگشت. حمید استیلی که از سفر پایان کار قطبی به دور ایران اطلاع داشت، در اظهار نظری صریح اعلام کرد حاضر نیست سال دیگر دستیار بماند و اهدافش را برای زندگی جدید خود تدوین کرده است. این شاید برگ آخر نمایشنامه‌ای بود که با اطلاع قبلی مدیریت باشگاه نوشته می‌شد و به اجرا در می‌آمد اما خیلی زود با سیاست ریاست باشگاه روبه‌رو شد و در حالی که کمتر از 48 ساعت از قهرمانی پرسپولیس می‌گذشت، حبیب کاشانی با توصیه جدی علی سعیدلو مواجه شد. رئیس هیات مدیره پرسپولیس قویا رای به جدایی حمید استیلی داد و حتی ادعا کرد حاضر نیست فعالیت استیلی را به عنوان دستیار یا کمک مربی در تیمش شاهد باشد. آنچه مسلم به نظر می‌رسید، قطعی بودن و حتمی شدن رای سعیدلو بود. در عین حال چالش جدید باشگاه صرفا تکاپوی آقای مدیر عامل برای تغییر نظر شخص سرمربی به حساب می‌آمد. کاشانی نمی‌توانست بر خلاف تمامی ماه‌های پیشین که استیلی را در نقش یک همراه همیشگی یا به عبارتی ساده‌تر امین‌ترین عنصر موجود در باشگاه می‌دانست، از کابینه فنی و تصمیم‌گیری باشگاه حذف کند. به این ترتیب، ‌نگرانی تازه‌ای به نام بازگرداندن جو مدیریتی به سود استیلی آغاز شد، هرچند از مدت‌ها قبل نیز شنیده می‌شد رئیس هیات مدیره باشگاه پرسپولیس، از میانه‌های فصل، کمترین تمایلی به ادامه همکاری با کمک مربی جوان تیم خود ندارد.

مذاکره بی نتیجه بود، روی همین اصل حمید استیلی بلافاصله بر خلاف جریان آبی که خود مثل یک سیل به راه انداخته بود، شنا کرد و مدعی شد برای دل هواداران باشگاه پرسپولیس حاضر است یک فصل دیگر در کنار افشین قطبی فعالیت کند. با همین دستاویز بود که مدیر عامل باشگاه برای مصلحت اندیشی مطلق در گفتگو با سایت رسمی باشگاه خود گفت: هر کس نمی‌تواند کنار قطبی بماند، برود. بسرعت ورق برگشت... مدیریت باشگاه خبر درخواست یک میلیارد تومانی قطبی برای تمدید قرارداد را در حالی تکذیب کرد که این خبر از دل ساختمان باشگاه پرسپولیس بیرون آمده بود! ‌آیا این نکته پایانی داستان است؟!

افشین قطبی نوعی از بی‌اعتمادی را هم علیه خود ساخته است. او درست در نیم فصل نقل و انتقالات با اصرار فراوان 2 بازیکن خارجی را به تیم اضافه کرد: ماته دراگه چوویچ که نهایت تلاشش به 3 گل و یک پاس گل ختم شد و از همه سوال برانگیزتر، جورج آراندا بود که کیفیتی به مراتب پایین‌تر از یک بازیکن متوسط لیگ یکی را به نمایش گذاشت. جورج فقط یک بار در ترکیب اصلی قرار گرفت و چنان ناامیدکننده ظاهر شد که دیگر برای بازگشت به ترکیب اصلی، شانسی نداشته باشد. بی اعتمادی در زمینه سپردن تیم به افشین قطبی در فصل نقل و انتقالات از زمانی شدت گرفت که دوستان رسانه‌ای افشین قطبی، آغاز به دادن وعده‌های پایانی فصل به بازیکنان مورد نظر خود کردند. این خبر خیلی زود در باشگاه دهان به دهان و گوش به گوش چرخید. به شکلی که حبیب کاشانی با سپردن حکم مشاوره مدیر عامل در امر نقل و انتقالات، فضا را برای فعالیت مدیران برنامه و نزدیکان سرمربی تنگ کرد. حالا به نظر می‌رسد ادامه همکاری باشگاه با افشین قطبی که انگار در روزهای ناکامی خود با پرسپولیس در بازه زمانی خاصی به بسیاری، وعده پایان فصل می‌داد با همین رویه آرام آرام کمرنگ‌تر می‌شود. کلاف سردرگم مدیریت و کادر فنی شاید فعلا باز نشود. پرسپولیس با همین اختلاف نظرها، خود را به کانون بحران نزدیک و نزدیک‌تر می‌کند. باید دید ائتلاف سعیدلو و قطبی پیروز خواهد شد یا زوج حبیب کاشانی و استیلی در نهایت به مقصود خود می‌رسند! گویی در زمین سرخ‌ها، نبرد بی‌صدایی آغاز شده است.

پیام یونسی پور