می‌رویم تا با طراوت برگردیم‌

گویا قرار است دیگر در برنامه کودک نباشید؟

کی گفته قراره نباشیم. مطمئن باشید ما با دست پر و برنامه‌ای تازه‌تر که ایده‌های خلاقانه دارد، برمی‌گردیم.

برگشت شما چه زمانی خواهد بود؟

چرا می‌گویید شما. من که به تنهایی برنامه را نمی‌سازم. من بخشی از گروه برنامه‌سازی عموپورنگ هستم. زمان برگشت ما اصلا مهم نیست، آنچه اهمیت دارد این است که چگونه برگردیم و با آمدنمان چه طرح‌های جدیدی را برای بچه‌ها به ارمغان بیاوریم.

اما شما درست در ابتدای تابستان بچه‌ها را ترک کردید. فکر نمی‌کنید آنها از لحاظ عاطفی لطمه ببینند؟

بهتره بزرگ‌ترها نگران احساس بچه‌ها نباشند و فقط روی این مساله حساسیت نشان ندهند که بچه‌ها هم فقط مساله را از این زاویه نگاه کنند. کودکان منطقی هستند و می‌دانند اگر قرار باشد‌‌ عموپورنگ برای مدتی مقابل دوربین نباشد، حتما رفته است تا اطلاعاتش را به‌روز کند و با حرف‌های جدیدتری برگردد.

انگار خیلی خسته هستید؟

نه خسته نیستم. از خرمشهر که برگشتم سرما خوردم و کمی کسالت دارم، اما واقعیت این است که در چند روز اخیر هر کس که ما را دید، گفت با احساس بچه‌ها چه می‌کنید؟ انگار بیشتر از قالب و محتوای برنامه، عاطفه و احساس مهم است؛ در صورتی‌که ما فکر می‌کنیم برنامه عموپورنگ به بازنگری در اجرا، نویسندگی، دکور و... نیاز دارد. ما باید برای ارائه یک برنامه مفید به کودکان همه جوانب را در نظر بگیریم.

شما در مدتی که نیستید دلتان برای بچه‌ها تنگ نمی‌شود؟

مسلما تنگ می‌شود. من کودکان را دوست دارم، اما بچه‌ها به جز ارتباط عاطفی برای من تعریف دیگری نیز دارند. من باید برای آنها حرف‌های جدیدی داشته باشم تا بتوانم دوام بیاورم. اگر در اجرا و گفته‌هایم تازگی نداشته باشم به مرور یکنواختی وجودم را فرا می‌گیرد و بعد انگیزه‌هایم برای کار از دست می‌رود و اگر چنین شرایطی پیش بیاید فاجعه است.

چند سالتان بود که عموپورنگ شدید؟

این هم یکی از نکات انحرافی است که بزرگترها به وسیله آن به کودکان جهت می‌دهند. سن شناسنامه‌ای من برای بچه‌ها اصلا مهم نیست، مهم این است که بچه‌ها می‌دانند عموپورنگ، مرد بالغی است که دوست دارد در کارش بهترین باشد و مقابل دوربین که می‌آید کودک درونش را هم با خودش می‌آورد و به او بها می‌دهد تا بهتر بتواند با کودکان ارتباط برقرار کند. عمو پورنگ از سال 78 با عروسک تورنگ به شبکه یک آمد و چند سالی با این عروسک برنامه اجرا کرد، بعد رفت و پس از وقفه‌ای کوتاه در سال 81 برگشت و تاکنون کارش را ادامه داد. اکنون هم می‌رود تا با ایده‌های تازه‌تر و شاید شخصیت‌های مکمل جدیدتری برگردد. چون او و همکارانش می‌دانند که کار برای مخاطب کودک خیلی حساس است و به تلاش و خلاقیت زیادی نیاز دارد. گروه سازنده عموپورنگ در اوج می‌روند تا با تحولات جدید، بهتر و موفق‌تر از گذشته برگردند.

بعد از این همه سال اجرا حتما خاطره‌ای دارید که بیشتر از دیگر خاطراتتان در ذهن شما باقی‌مانده باشد؟

به زمان دوری نمی‌روم و از سفر دو سه روز اخیرم به خرمشهر برایتان می‌گویم. کودکان خرمشهر با استقبالشان مرا شرمنده خود کردند. آنها از دیدن من خوشحال شدند و من در خلوتم در مقابل شادی آنها اشک ریختم و از خدای خودم پرسیدم که آیا من لیاقت این همه محبت را دارم؟‌‌‌‌‌‌‌‌ نگاه آنها بسیار زلال، پاک و بی‌توقع بود و من مدام به این فکر می‌کنم که پاسخ این صداقت را چگونه می‌توانم بدهم.

طاهره آشیانی‌