همه عاشق پروازند

کافی است که در تقویم و برنامه سالانه یک فدراسیون ورزشی، سفرهای خارجی طراحی و تدوین شده باشد؛ پیشاپیش و از ماه‌ها قبل بسیاری از مردان مسوول و غیرمسوول دست‌ و دلشان می‌لرزد و به هوس می‌افتند تا از هر روزنه و رایزنی سوءاستفاده کرده و خود را به تیم اعزامی وصل کنند.

جمعی از کسانی که سفرهای ورزشی را بکرات و دفعات متوالی تجربه و به عنوان سابقه خدمتی خود فخرفروشی می‌کنند، به آن درجه از خودخواهی و منیت رسیده‌اند که انگار سرقفلی تمام تیم‌های اعزامی هستند و حتی نباید از یک سفر هم بگذرند.

فقط کافی است در یک مسافرت ورزشی چمدان‌های از پیش بسته شده آنها روی زمین بماند و نامشان از فهرست پرواز خارج شود. آن موقع چهره حقیقی حضرات رو می‌شود و قالب تهی می‌کنند. دیگر نه مسوولیتی می‌شناسند و نه تعهدی و به هر شکلی و با مظلوم‌نمایی،‌ مدعی احقاق حق خود می‌شوند.

اکنون و در فاصله 3 ماه به بازی‌های المپیک بسیاری از تلاشگران و فعالان در فدراسیون‌هایی که شانس حضور در المپیک را دارند، با وجود آن که فهرست مسافران پکن از مدت‌ها پیش تنظیم و به کشور میزبان ارسال شده است، اما باز هم در یافتن روزنه و رابطه‌ای برای گرفتن ID کارت بازی‌های المپیک و قرار گرفتن در پرواز 18 مرداد به سوی پکن لحظه‌ای کوتاهی نمی‌کنند.

اگر به سفرهای تیم‌های اعزامی کشتی در 2 رشته آزاد و فرنگی طی ماه‌های گذشته به شکل آماری نظر بیندازیم، این واقعیت آشکار خودنمایی می‌کند که بیش از نیمی از سفرهای برون مرزی اختصاص به جماعت گوش شکسته و منتصبان آن دارد. در این میان عده‌ای از نور چشمی‌ها در رقابتی شگرف و اعجاب‌آور حتی نمی‌خواهند از یک سفر هم جا بمانند.

چرا جای دور برویم، از آخرین اعزامی که فدراسیون کشتی برای کسب سهمیه المپیک ترتیب داد، می‌توانیم برای ادعای خود مصداق بیاوریم.

فقط کافی است فهرست نفرات اعزامی در تیم‌های کشتی طی ماه‌های اخیر را مرور کنیم یا حتی برای یک‌بار هم نمی‌توان نمونه آورد که یکی از مردان همیشه چمدان بسته و از یک سفر انصراف و خودداری کرده باشد.

براستی باید گفت حالا که سفره کشتی پهن است و سفرها هم یکی پس از دیگری OK می‌شود آقایان چرا این‌قدر برای خارج رفتن حرص و طمع‌ نشان می‌دهند؛ آیا بهتر نیست اهالی کشتی را به تجدید‌نظر در چیدمان نفرات اعزامی به سفرهای برون مرزی دعوت کرد؟

در حالی که در ورزش پهلوانی کشتی باید روح گذشت، معرفت، مردمداری و جوانمردی را در روحیه تک‌تک گوش شکسته‌ها سراغ گرفت، اما دریغا که حتی نمی‌‌توان خودگذشته‌ای را یافت که‌ یک بار از خیر یک سفرخارجی هم بگذرد.

سعید میرزا شفیع‌