دکتر کیوان رضوانی‌ - قسمت آخر

آرامشی از جنس نماز

هفته گذشته گفتیم که نماز، کلید آرامش روحی هر انسانی است، به شرط این که به واقعیت آن اعتقاد راسخ داشته باشد. این هفته قرار است در ایستگاه آرامش، نماز را از منظری دیگر بنگریم؛ پس با ایستگاه آرامش این هفته همراه باشید. 3 سال پیش محققان دانشگاه مریلند امریکا با وجود مخالفت‌های بسیار این کشور اعلام کردند، تحقیقاتشان اثبات کرده است که دعا و عبادت در افرادی که از بیماری‌های روحی- روانی رنج می‌برند، توانسته روند درمان را به طرز چشمگیری تسریع ببخشد؛ اما آنها گمان نمی‌کردند روزی در تمام جهان این نظریه قوت بگیرد که دعادرمانی هم می‌تواند در کنار درمان‌های دارویی بیماری‌ها جایگاه ویژه‌ای را به خود اختصاص دهد.

کد خبر: ۱۷۷۲۵۰

نتایج این تحقیقات باعث شده‌اند که در کشور امریکا و بسیاری از کشورهای اروپایی کلینیک‌های تخصصی دعادرمانی و مذهب‌درمانی دایر شده و البته طرفداران بسیاری هم پیدا کرده است.

نماز فلسفه خاص خود را دارد و معراج مومن و مایه قرب الهی است و آن را باید فقط برای خداوند تبارک و تعالی خواند و نه به انگیزه دیگری و در این صورت است که می‌تواند در ایجاد یک آرامش معنوی و روحی، نقش قابل توجهی ایفا کند.

آرام‌سازی، بعد دیگری از نماز

تکنیک آرام‌سازی جسم و روح یا همان‌ (Relaxation)، بعد دیگری از نماز است که به ذکر چند مورد آن اشاره می‌کنیم:

اولین اصل در آرام‌سازی نماز، تکنیک بستن چشم‌ها در حین نماز است. محققان در این زمینه می‌گویند وقتی چشم‌ها در حالت نماز ثابت یا بسته می‌ماند، جریان فکر هم خودبه‌خود آرام شده و در نتیجه تمرکز فکر افزایش می‌یابد. این حرکت در نماز باعث افزایش مقاومت عصبی فرد شده و افکار ناآرام را از وی دور می‌کند.

حالت رکوع و سجود در نماز با کمک گرفتن از عضلات بدن بخصوص عضلات بخش تحتانی بدن نوعی ثبات را در فرد ایجاد می‌کند که نتیجه این ثبات، آرام شدن اعصاب سمپاتیک است. آرام شدن این اعصاب نقش اصلی را در کنترل استرسورها و فشارهای عصبی در فرد ایفا می‌کند.

یکی از تکنیک‌های آرام کردن دردهای سیاتیک، تکنیک سجده است که در نماز در هر رکعت 2 بار اجرا می‌شود. در تحقیقات متعددی ثابت شده است که سجده‌های طولانی با ضمن آرام کردن دردهای عصب سیاتیک در فرد، سبب رفع دردهای مزمن ناشی از فشار روی این عصب می‌شود که به آرام‌سازی جسم و روح فرد کمک می‌کند.