عبوراز دیوار بی‌اعتمادی‌

شاید تایوان با توجه به وسعت چین و توانمندی‌های سیاسی و اقتصادی چین اهمیت چندانی برای پکن نداشته باشد اما این جزیره حداقل به لحاظ سمبلیک اهمیت خاصی برای پکن دارد. زمامداران پکن به تایوان به عنوان محوری برای تحریک احساسات میهن‌پرستانه 5/1 میلیارد چینی می‌نگرند.

موقعیت استراتژیک تایوان به علاوه قدرت اقتصادی درخور توجه این کشور در کنار اهمیت سیاسی اعاده تایوان به خاک اصلی چین موجب شده پکن با سرسختی خواستار بازگشت این جزیره به دامان سرزمین اصلی باشد.

دولت امریکا طی دهه‌های اخیر به عنوان حامی اصلی تایوان مانع از به نتیجه رسیدن مذاکرات دوطرف بود اما با قدرت گرفتن دولت چین در سال‌‌های اخیر و افزایش توان نظامی این کشور، زمامداران واشنگتن اکنون ترجیح می‌دهند تا حد امکان از مداخله در مذاکرات پکن و تایپه خودداری کرده و راه را برای دستیابی دو طرف به راه‌حلی میانه با هدف حل بحران دیرینه تایوان هموار کنند.

دولت امریکا با تغییر ماهیت منازعه و حرکت چین در مسیر تبدیل شدن به ابرقدرتی تمام عیار در سال‌های آینده اکنون چاره‌ای جز تن دادن به روند سریع تحولات در جنوب شرق آسیا فراروی خود نمی‌بیند و شاید دقیقا به همین دلیل بود که واشنگتن نه تنها از تصمیم چن شویی‌بیان، رئیس‌جمهور کنونی تایوان که دوران زمامداری‌اش پس فردا تمام می‌شود برای برگزاری همه‌پرسی پیرامون استقلال این جزیره از چین حمایت نکرد که او را به خودداری از دامن زدن به تنش‌ها در تنگه تایوان فراخواند.

به نظر می‌رسد زمامداران تایوان با توجه به واقعیت‌های امروز پهنه سیاسی جنوب شرق آسیا اکنون بیش از هر زمانی در گذشته به مصالحه با چین و حتی احتمالا قبول پیشنهاد یک کشور دو سیستم حکومتی گرایش داشته باشند.

دیدارهای اخیر مقامات چینی و رهبران حزب پیروز در انتخابات تایوان نمادی از تغییر رویکرد دو کشور و فرا رسیدن زمان مناسب برای آغاز مذاکرات دو طرف برای پایان دادن به دهه‌ها خصومت است.