تبت به دنبال جدایی از چین نیست

رهبر مذهبی 73 ساله تبت در مصاحبه‌اش پیرامون موضوعات مختلفی از جمله مقاومت مردم تبت، وظیفه‌ خود به عنوان رهبر مذهبی جدایی‌طلبان تبت و سیاست‌های چین در قبال اعتراضات مردم تبت سخن گفته است.

شما در حال حاضر دیگر راهب ساده‌ تبتی نیستید بلکه بیشتر به عنوان رهبر مذهبی تبت و مهره‌ای در مقاومت مردم تبت شناخته می‌شوید. آیا شما از این نقش و عملکرد خود رضایت دارید؟

از آن جا که یک تبتی هستم خودم را مسوول مبارزه برای تجدید حیات ملت تبت، میراث فرهنگی و سنت اصیل بودایی‌ها می‌دانم و از آنجا که من دالایی لاما هستم وظیفه سنگینی را بر عهده دارم. من سه هدف را در زندگی برای خود در نظر گرفته‌ام.

اولین هدف من فعالیت برای ارزش‌های زندگی انسانی است. دوم، حمایت‌ و پشتیبانی ازهماهنگی و اتحاد مذهبی است، من اهدافم را آزادانه انتخاب کرده‌ام و تا لحظه‌ مرگ برای تحقق آنها خواهم کوشید. سومین هدف را من خود آزادانه انتخاب نکرده‌ام بلکه شرایط آن را برای من ایجاد کرده است و آن حمایت از مردم تبت چه داخل این ناحیه و چه خارج از آن است.

چه اتفاقی خواهد افتاد هنگامی که دیگر چراغ راهنمای مقاومت تبت حضور نداشته باشد؟ چرا که شما در حال حاضر 73 ساله هستید.

مقاومت ما، مقاومت همه‌ ملت است و تنها اختصاص به فرد خاصی ندارد. در تمام مقاومت‌ها، اعتراضات و جنبش‌های دنیا افراد می‌آیند و می‌روند و این افراد تنها واسطه‌ای برای روشن کردن وهدایت اذهان محسوب می‌شوند. مطمئنا مرگ من در ابتدای امر باعث شوک و تا حدی عقب‌نشینی خواهد شد اما بعد از این وقفه‌ کوتاه تلاش تبتی‌ها ادامه خواهد یافت.

فرستاده شما با دولت چین مذاکره کرد. البته این چیزی است که در گذشته چندین بار اتفاق افتاده است. آیا مذاکرات اخیر تلاش بیشتر چین را آن هم به دنبال انتقادات شدید بین‌المللی نشان نمی‌دهد؟

دولت چین بعد از حوادث چند هفته اخیر در تبت مطمئنا به این نتیجه رسیده که در مسیر اشتباهی در حرکت است. ما خواهان جدایی تبت از چین نیستیم، ما خواهان خودمختاری هستیم.

طبق نظر دولت چین شما به عنوان آتش‌افروز در خشونت‌ها و درگیری‌ها معرفی شده‌اید. به عنوان عامل محرک و کسی که در پشت پرده سعی در به هم زدن بازی‌های المپیک را دارد.

با وجود آنکه من بارها تاکید کرده‌ام هر گونه اخلال‌گری در طی بازی‌های المپیک امری ناپسند و مردود است دولت چین همچنان مرا متهم می‌کند از دیگر سو دولت چین خواهان گفت‌وگو و مذاکره با ما است.

آنها زمان دور بعدی مذاکرات را اعلام کرده‌اند اما در هر صورت من معتقدم که باید تا زمان آغاز بازی‌های المپیک صبر کرد و دید که آیا آنها برای انجام مذاکرات اساسی آماده هستند یا نه. هر گونه قضاوتی در این مورد ناپسند است.

آیا به نظر شما این نظر خوبی است که مراسم گشایش بازی‌های المپیک را باید تحریم کرد؟‌

در این مورد به سختی می‌توان اظهار نظر کرد اما به هر حال اقدام برخی کشورها برای مثال رئیس‌جمهور فرانسه برای عدم شرکت در مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک چین تنها به دلیل نگرانی‌ها در مورد تبت نیست بلکه آنها اهداف خاص خود را دارند.

بسیاری از جوانان تبت در برابر پکن بسیار محتاطانه عمل می‌کنند. به عبارت دیگر آنها بیشتر آماده‌ انعقاد توافقنامه صلح با چین هستند. آیا به نظر شما این خطری برای رسیدن به اهداف شما نیست؟

من ناامیدی و نگرانی جوانان تبت را درک می‌کنم. البته من به عنوان یک بودایی اساسا هر گونه اعمال خشونت را رد می‌کنم. به عبارت دیگر من و دیگر تبتی‌ها در صورت محقق شدن خواسته‌هایمان، خواهان توافق برای صلح هستیم.

از دیگر سو می‌توان گفت که نمی‌توان تنها به فریاد زدن برای استقلال اکتفا کرد. فریاد زدن هیچ چیزی را تغییر نمی‌دهد. ما خواهان عدم وابستگی هستیم و تنها راه ممکن برای عدم وابستگی، خودمختاری است.

آیا شما تایید می‌کنید که چین از بعضی جهات وضعیت تبت را بهبود بخشیده است. برای مثال بیمارستان‌ها، مدارس و وضعیت آب و برق؟

بله، مطمئنا و این وضعیت باید همین‌طور باقی بماند. دنیای امروز همچون شبکه‌ای است که واحدهای کوچکتر را به هم متصل می‌کند. واقعیت امر در موضوعی که برای ما پیش آمده این است که شش میلیون تبتی اگر بخواهند تنها باشند و مستقل عمل کنند برای همیشه ضعیف خواهند ماند. اما هنگامی که آنها با یک میلیارد تن دیگر یعنی چینی‌ها زندگی کنند مطمئنا بسیار قوی‌تر هستند و امکانات بسیار بیشتری را نیز در اختیار خواهند داشت. این به آن معناست که اعتراضات ما هرگز برای جدایی از چین نبوده و نیست.

هنگامی که چینی‌ها از تبت سخن می‌گویند منظور آنها استان امروزی چین یعنی تبت است اما هنگامی که شما از تبت سخن می‌گویید منظور شما تبت تاریخی است که در آن چهار میلیون تن زندگی می‌کنند. پکن ایستادگی شما را برای خودمختاری آن بخش‌های گسترده‌تر و بزرگتر تبت به عنوان خطری برای یکپارچگی جمهوری خلق چین می‌داند. نظر شما در این ارتباط چیست؟

چیزی که شما گفتید مساله بسیار مهمی است. اگر خواسته‌ امروز ما عدم وابستگی است پس شایسته و درست این است که ما خواسته خود را تنها به استان امروزی تبت با دو میلیون تن جمعیت محدود کنیم اما چیزی که ما می‌خواهیم قبل از هر چیز دیگر خودمختاری فرهنگی است و محدود به این دو میلیون تن نمی‌شود.

دقیقا به همین دلیل ما نمی‌توانیم نسبت به میلیون‌ها تبتی خارج از تبت بی‌تفاوت باشیم. قانون اساسی چین هم تنها خودمختاری را برای مناطق اقلیت نشین پیش‌بینی کرده است که مورد قبول ما نیست و همین در مرکز اختلافات ما قرار دارد.

آیا اکثریت تبتی‌ها از خط مشی سیاسی شما دفاع می‌کنند؟

من عقیده دارم که این گونه است. طبیعتا افرادی هستند که از عدم وابستگی تبت دفاع می‌کنند. بسیاری دیگر هم وجود دارند که با آگاهی کامل در راه من قرار گرفته‌اند و از من حمایت می‌کنند، بسیاری از افراد هم هستند که اصلا درک و فهم درستی از سیاست من ندارند.

منبع: ایسنا