حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
ترور سپهبد قرنی
ولیالله قرنی در سال 1292 متولد شد و پس از پایان تحصیلات مقدماتی به دبیرستان دارالفنون رفت و سپس در دانشکده افسری به تحصیل پرداخت و با تکمیل دوره ستاد از شهریور 1320 فرمانده یک رسته بود. پس از مدتی با درجه سرگردی فرمانده توپخانه عباسآباد شد و مدتی بعد معاون سررشتهداری ارتش گردید و سپس ریاست ستاد لشکر 2 را برعهده گرفت.
قرنی در دوره نخستوزیری دکتر محمد مصدق با درجه سرهنگی فرمانده تیپ مستقل رشت بود و یک سال بعد سرتیپ شد و به ریاست رکن دوم ستاد ارتش رسید و مدتی پس از آن درجه سرلشکری گرفت.
در سال 1336 گفته شد که ولیالله قرنی به دنبال کشف یک کودتای نظامی بر ضد سلطنت محمدرضا پهلوی دستگیر و پس از محاکمه به سه سال زندان محکوم شد.
قرنی پس از پایان دوران محکومیت، کماکان تحت مراقبت ساواک بود و ارتباطاتش با برخی از علما و روحانیون مخالف حکومت (به دنبال قیام 15 خرداد 1342) او را در معرض نظارتهای ساواک قرار داد و برای همیشه ممنوعالخروج شد.
با شکلگیری تحرکات انقلابی مردم ایران، به مخالفت با رژیم پهلوی پرداخت و پس از پیروزی انقلاب اسلامی به ریاست ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران منصوب شد. قرنی مدت کوتاهی بعد پیرامون کیفیت برخورد و مقابله با ضدانقلابیون و شورشیان با دولت موقت اختلاف پیدا کرد و در فروردین 1358 از سمت خود کنارهگیری کرد و سرانجام در روز دوشنبه 3 اردیبهشت 1358 از سوی گروه موسوم به فرقان ترور شد و به شهادت رسید.
گفته میشد که: «قرنی در آخرین لحظات خود در بیمارستان گفته بود که امریکا مسوول مرگ من است.»
منبع:
اسفندیار بزرگمهر، کاروان عمر (سرگذشت خودنوشت)، چاپ اول، تهران، انتشارات سخن، 1382، صص 422 416
گفت و گو
