اجداد فیل‌ها آبزی بوده‌اند

بررسی‌های انجام شده توسط محققان نشان می‌دهد که فیل‌های نخستین که 37 میلیون سال پیش می‌زیسته‌اند ساکن آب‌ها بوده‌اند. این موجودات از بسیاری جهات شبیه به خوک‌های خرطوم‌دراز مالایا بوده‌اند که از پستانداران سم‌دار بوده و به نظر می‌رسد که گروهی از موجودات در میان اسب‌ها و کرگدن‌ها هستند. محققان دانشگاه آکسفورد برای دستیابی به این اطلاعات، علائم و نشانه‌های شیمیایی دندانی که متعلق به فیل‌های نخستین بوده و در فسیل‌ها مدفون شده بود را مورد بررسی و مطالعه قرار داده‌اند.

کد خبر: ۱۷۰۹۶۹

این شواهد نشان می‌دهد که این گروه از فیل‌ها از گیاهان رودخانه‌ها و مرداب‌ها تغذیه می‌کرده‌اند و به این ترتیب می‌تواند به بسیاری از سوالات مطرح درباره نحوه زندگی و رفتار فیل‌های امروزی در مقایسه با فیل‌های نخستین که در گذشته ساکن زمین بوده‌اند، پاسخ گوید. این در حالی است که در گذشته همواره تصور می‌شد فیل‌ها موجوداتی خاکزی بوده و همواره به همین شیوه زندگی می‌کرده‌اند اما امروزه می‌توانیم براساس چنین شواهد و یافته‌هایی چگونگی تغییر شیوه زندگی آنها در شرایط محیطی مختلف را مورد بررسی قرار دهیم و به اطلاعاتی درباره پراکندگی آنها در سطح کره زمین دست یابیم. مطالعات انجام شده روی DNA یافت‌شده در آثار و شواهد به جای مانده از فیل‌ها در فسیل‌ها نشان می‌دهد که این موجودات از ارتباط نزدیکی با موجودات دریایی مانند نهنگ‌های دریایی و همچنین دوگانگ‌ها که از پستانداران بومی سواحل حاره‌ای اقیانوس هند هستند و از علف‌های دریایی تغذیه می‌کنند، برخوردارند. بر این اساس گفته می‌شود که فیل‌های امروزی در نتیجه تکامل تدریجی موجودات آبزی به وجود آمده‌اند. این گروه از موجودات 37 میلیون سال پیش یعنی در دوره زمین‌شناسی ائوسن در مناطقی از شمال کشور مصر سکونت داشته‌اند و محققان برای آگاهی از رژیم غذایی و شیوه زندگی آنها، ساختار متفاوت اتم‌های کربن و اکسیژن و یا ایزوتوپ‌های آن را روی مینای دندانی که در فسیل‌ها یافت شده بود، مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار داده‌اند. تاکنون مشخص نشده است که چطور و چرا اجداد فیل‌ها، آب‌ها را به قصد زندگی روی خشکی ترک کردند اما یکی از تئوری‌های مطرح شده در این باره سرمایش ناگهانی در پایان دوره ائوسن را که سبب از بین رفتن مرداب و رودخانه‌ها شده است، مهم‌ترین عامل مهاجرت این حیوانات به خشکی دانسته است.