وودی گاتری، مردی است که او را در دوران معاصر، پدر موسیقی اعتراض میدانند. این خواننده، ترانهسرا و آهنگساز آمریکایی حدود 15 سال پیش از آن که موسیقی اعتراض علیه جنگ ویتنام و نابرابریهای اجتماعی در آمریکا شکل بگیرد، به دلیل بیماری مجبور شد از خواندن دست بکشد، اما هنوز هم به عنوان چهرهای شناخته میشود که الگوی بسیاری از جوانان دهه پرجوش و خروش 1960 میلادی بود.
کد خبر: ۱۷۰۴۶۷
باب دیلن که یکی از سرشناسترین چهرههای موسیقی اعتراض در نیمه دوم قرن بیستم است از گاتری، بسیار الهام گرفت و حتی یکی از اولین ترانههای ضبط شده خود را برای او سرود و اجرا کرد.
وودی گاتری، یکی از هنرمندانی بود که رکود اقتصادی دهه 1930 آمریکا را تجربه کرده بود. او در ایالت تگزاس متولد شد و به همین دلیل، همان طور که توانست جنون کشف نفت را از نزدیک ببیند، فلاکت کشاورزان ایالتهای جنوب آمریکا را نیز از نزدیک دید. در آن دوران همان طور که کشاورزان و کارگران خردهپای آمریکایی ضعیفتر میشدند، اتحادیههای کشاورزی و کارگری نیز شکل میگرفتند تا بتوانند از حقوق اعضای خود دفاع کنند. گاتری در چنین فضایی بود که آثار خود را اجرا میکرد؛ آثاری که در واقع بیانگر خواستههای همان کارگران و کشاورزان بود و داستان آوارگی و بیکاریهای آنها را روایت میکرد.
این خواننده و آهنگساز علاوه بر آن که با آثار خود سعی در مبارزه با نابرابریهای اجتماعی داشت، در طول جنگ جهانی دوم نیز در میدان جنگ حاضر شد. دلیل اصلی داوطلب شدن وودی گاتری برای حضور در جنگ، نفرت چپگراهای آمریکایی از نفوذ فاشیسم در عرصههای بینالمللی بود. از دوران حضور او در نیروی دریایی نیز ترانههای زیبایی به یادگار مانده که در آنها، خاطراتی از جنگ جهانی دوم بیان میشود.