شبکه‌

فرهنگ نامه سایت‌‌ها

پیش از این گفتیم که هر رایانه که بخواهد به اینترنت متصل شود، باید یک نام یا آدرس منحصر به فرد داشته باشد و متوجه شدیم که این نام آدرس منحصر بفرد همان آدرس IP سیستم است که متشکل از 4 عدد از صفر تا 255 است. در پروتکل IP، هر کدام از این اعداد، با توجه به ترتیب و بازه عددی، معنا و مفهوم خاصی دارد، اما این‌که حفظ کردن یک سری عدد برای دست‌یابی به یک سیستم یا سایت از طریق اینترنت برای کاربران دشوار است امری کاملا بدیهی است. بنابراین برای هر سایت اینترنتی علاوه بر IP میزبان آن، یک نام منحصر به فرد به نام Domain (دامنه)‌ نیز در نظر گرفته می‌شود. به‌خاطر سپردن این نام نه تنها بسیار ساده‌تر از حفظ کردن یک سری عدد است، بلکه در نظر گرفتن این نام مزایای دیگری نیز دارد که در ادامه به برخی از آنها اشاره خواهیم کرد.

کد خبر: ۱۷۰۰۱۴

پسوند‌های دامنه

انتخاب یک نام به یک آدرس IP در درجه اول به آن معنا و مفهوم می‌بخشد. به عبارتی یک نام تا حد زیادی بیانگر محتوا و موضوع یک سایت است. علاوه بر این که نام تعیین شده در صورت با معنا بودن، می‌تواند گویای محتوای آن سایت باشد، انتخاب برخی پسوند‌ها برای نام دامنه، اطلاعات بیشتری در اختیار کاربران قرار می‌دهد. به‌عنوان مثال پسوندCOM که مخففCommercial است مربوط به سازمان‌ها و شرکت‌های بازرگانی است (فایل‌های با پسوند com به معنای فایل‌های دستوری و برگرفته از کلمه command است که نباید با این پسوند اشتباه گرفته شود)‌ دامنه‌های با پسوندnet مربوط به شبکه‌ها و گروه‌های رایانه‌ای و شرکت‌‌های ارائه خدمات اینترنتی است. پسوند org (مخفف‌ (organization مربوط به سازمان‌ها و ارگان‌ها است. پسوندgov مربوط به سایت‌ها و ارگان‌های دولتی است و پسوندedu مخفف‌ (educational) مربوط به نهادهای علمی و آکادمیک است و بسیاری پسوند‌های دیگر که هر کس باید با توجه به محتوای سایت خود، آن را برای دامنه خود انتخاب کند. علاوه بر این پسوند‌هایی نیز وجود دارند که معرف کشورهاست. مثلا.ir مربوط به کشور ایران یا.fr مربوط به کشور فرانسه است.

استقلال از مکان‌

هر سرویس‌دهنده وب ممکن است چندین سایت را میزبانی کند. در زمانی که یک سایت در یک سرویس‌دهنده بخصوص قرار دارد، آدرس IP مربوط به آن سایت مشخص و ثابت است. اما اگر صاحب سایت تصمیم بگیرد که سایت خود را به یک سرویس‌دهنده یا میزبان دیگری بسپارد، آدرس IP مربوط به آن سایت تغییر خواهد کرد. بنابراین اگر پیش از این از یک آدرس IP برای دسترسی به‌ آن سایت استفاده می‌شد، دیگر آن آدرس ما را به آن سایت هدایت نخواهد کرد. اما اختصاص نام به آدرس‌های IP باعث می‌شود که کاربران متوجه این تغییرات نشوند و همواره سایت را مستقل از مکان آن حس کنند.

سرویس‌دهنده نام دامنه‌

وقتی که برای دسترسی به سایت، نیازمند آدرس IP آن هستیم و ما از نام دامنه آن استفاده می‌کنیم، بدون شک باید واسطی وجود داشته باشد که مانند یک فرهنگ لغت، آدرس معادل یک نام را پیدا کند. به این واسط DNS (Domain name Server) گویند.

DNSها سرورهایی هستند که کارشان تبدیل نام‌های دامنه به آدرس IP معادل آنهاست. هر شخص وقتی به اینترنت متصل می‌شود، خواه‌ناخواه با یک DNS در ارتباط خواهد بود که وقتی آدرس یک سایت را در مرورگر خود وارد می‌کند، آن DNS عمل جستجوی IP معادل آدرس وارده را به عهده می‌گیرد، اما این کار به سرعت و بدون خواست کاربر صورت می‌گیرد و کاربر احساس می‌کند که با آن نام به سایت دسترسی پیدا کرده است. در بخش قبل گفتیم که ممکن است صاحب یک سایت بخواهد سرویس‌دهنده سایت خود را تغییر دهد. این وظیفهDNS هاست که به محض تغییرIP یک سایت، اطلاعات خود را به‌‌روزرسانی کنند تا از این پس با درخواست نام آن سایت، با استفاده ازIP جدید آن، به سایت موردنظر دست یابند. بنابراین اگر سرویس‌دهنده یک سایت، امروز در یک جای دنیا و فردا در نقطه دیگر این کره خاکی باشد، کاربر متوجه این تغییر نخواهد شد و همان سرویس روز قبل را از سایت خواهد گرفت و البته کاربران نیازی به دانستن این مسائل جزئی نیز ندارند.