در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
خانه دوست
نمک به زخم نپاشید، لطفا
خب، این آخرین باری است که جوابهای شما را در مورد مسابقه پشهها میچاپیم، هفته بعد هم برنده را معرفی میکنیم. راستش آنقدر گیر دادیم به این پشهها که حالا هر طرف نگاه میکنیم یکیشان دارد ویز ویز میکند. فکر میکنید سوال بعدی چیه؟ خب خیلی فکر نکنید، پارگراف بعدی را که بخوانید میفهمید، دیگه فکر کردن نمیخواد:
سوال: چرا مرغ مادر و پدرها یک پا بیشتر نداره؟
محمدرضا تهرانی از گرگان: ای بابا، چیکار دارین پشهها روزها کجا میرن؟ اصلا من نمیفهمم چه جوری میشه این سوال را از زبان فارسی حذف کرد؟ آخه یعنی چی؟ میای خونه مامانت میپرسه کجا بودی؟ میخوای بری بیرون بابات میگه کجا میری؟ نسل سوم رو هم که میخونی نوشته پشهها کجا میرن؟ کجا داریم مای بدبخت (جوونا رو گفتم، نه پشهها رو) یا وایسادیم سر کوچه برگای درختارو میشماریم یا داریم خیابونا رو وجب میگیریم دیگه. اونا کجا دارن برن؟ (پشهها رو میگم نه جوونا رو) یه سوراخی چیزی پیدا میکنند صبر میکنند تا شب بشه، خلوت بشه، که اگه خواستن بیان بیرون یکی مثل شما پیدا نشه بگه کجا بودین؟ کجا میرین؟ از این حرفا....
هدیه کاشانی از تهران: حالا چیزی بهتر از پشه پیدا نکردین که سراغشون رو از ما بگیرین؟ چیز قحطی بود؟ اصلا چه اهمیتی داره. کاش شبها هم میرفتن همون جایی که روزها بودن چشم آدم به ریخت و روز نحسشون نمیافتاد. خیلی دیدنیاند سراغ جا و مکان شون رو هم میگیرین؟ اصلا من نمیدونم خدا واسه چی اینارو خلق کرده؟ کاش به جای این سوال میپرسیدین چه جوری میشه از شرشون راحت شد طوری که دیگه هیچ وقت سر و کارت با اونا نیفته. واقعا به کسی که بتونه شر پشهها رو از سر آدمیزاد کم کنه باید جایزه نوبل بدن. در واقع جایزه نوبل رو این جور آدمها باید ببرن نه اونایی که بمب اتم و باروت و این چیزهارو اختراع کردن. کارهای ما برعکس شده به خدا. حالا اگر یه راهی واسه نابود کردن این پشهها به ذهنتون رسید تورو خدا ما رو بیخبر نگذارید. دستتون درد نکنه، با این کار یک سیاره رو از نگرانی نجات دادین.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
