قاب خوانندگان

زندگی شاعر در سایه سیاست‌

«شهریار» عنوان مجموعه تلویزیونی است که در‌ آن داستان زندگی سیدمحمدحسین بهجت‌تبریزی را روایت می‌کند، سریالی که ابعاد گوناگون شاعر معاصر و خوش‌ذوق ایران را در حوزه‌های گوناگون بیان می‌نماید. همواره روایت زندگی و احوالات بزرگان کشورمان برای مردم ما جذاب بوده، اما آنچه سبب شده تا مخاطبان سیما با علاقه خاصی این مجموعه تلویزیونی را دنبال کنند، شعرهای بی‌بدیل شهریار است که در ذهن‌ها و کلام اکثر ما ایرانیان جاری است. کمال تبریزی، کارگردان این سریال تلویزیونی، روایت زندگی شهریار را از ابتدای زندگی او، یعنی ازدواج پدر و مادرش شروع می‌کند و سپس داستان زندگی شهریار را در مقاطع گوناگون با مستندات تاریخی، بیان می‌نماید.

کد خبر: ۱۶۸۳۰۲

بخش نخست دوران طفولیت و کودکی، کودکی شهریار که در کتب و نوشته‌های گوناگون، از نبوغ، استعداد و با هوشی او سخن می‌گوید در این سریال نمایشی بخوبی بازسازی و طرح گشته، حضور محمدحسین در کنار عمه‌اش و تربیت خاص و محترمانه‌ای که وی پیدا می‌کند، برتری بی‌نظیر او را نسبت به هم سن و سالانش بیان می‌نماید. تبریزی در این اثرش همواره سعی می‌کند از اصول و رعایت دقیق تاریخی جدا نشود و حتی رسوم و قومیت‌های خاص زادگاه شهریار را به تصویر می‌کشد. شهریار کوچک اگر چه در کنار خانواده نیست اما در محیطی پرورش می‌یابد که او را به سوی عشق و شور و عرفان، سوق می‌دهد و محمدحسین کوچک در نوجوانی به سوی خانواده و پدر و مادرش می‌رود و در کنار پدرش تعالیم لازم را دیده، نوجوانی شهریار در این سریال به دقت مطرح می‌گردد، در این طرح موضوع، گویا آنچه بیش از هر نکته دیگری درنگاه کمال تبریزی وجود داشته کامل‌ شدن و چارچوب بندی شخصیت شهریار است. ورود محمدحسین با سن جوانی و وارد شدن او به شهر تهران، این فضا را برای تبریزی فراهم می‌کند فضایی که از ابعاد گوناگون مطرح‌شدن این شاعر معاصر کشورمان سخن می‌گوید.

شهریار، با این که یک شهرستانی است، اما به جهت هوش و استعداد والایش توانسته در پایتخت شهره عام و خاص شود؛ شعرهای این شاعر آذری دهان به دهان بین اهالی شهر می‌چرخد و در بین افراد خاص مصرع به مصرع مورد تحلیل و نقد و بررسی قرار می‌گیرد. شهریار در بین همگان محبوب است، شعرهای او روان، رسا و شفاف است. تبریزی از همین حالت استفاده کرده و احوالات گوناگون وی را به تصویر می‌کشد و در هر یک به طور مجزا به شعر او نیز می‌پردازد. با این که محور اصلی موضوعی شخص شهریار است، اما تبریزی به شخصیت‌های دیگری نظیر: ملک‌الشعراء بهار، میرزاده عشقی، عارف قزوینی و... نیز می‌پردازد. این شخصیت‌ها اگر چه در نگاه موضوعی معطوف به شخصیت شهریار می‌گردند، اما هر یک با دارا بودن شخصیت مجزای خود، نگاه‌ها، خصوصیات و از همه مهمتر ابعاد شعری‌شان نیز طرح می‌گردد. نکته قابل تامل در این سریال، بیان روایات تاریخی و ابعاد گوناگون سیاسی در آن مقطع می‌باشد، اگر چه کارگردان قصد و هدف نهایی‌اش، بیان شخصیت محمدحسین بهجت تبریزی است، اما برای رسیدن به این مقصود تمامی ابعاد، گوناگون فردی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی جامعه را مطرح می‌کند. شهریار در مجموعه تلویزیونی شهریار صرفا یک شاعر نیست، بلکه یک انسان بزرگ، عارف و توانمند است. مردم‌داری و تواضع ویژه ایشان بخوبی در این سریال بیان گشته. انصافا در این مجموعه تلویزیونی، به‌طور رسا، این شاعر بزرگ روایت گشته است.