دعوت به مراسم سی.دی سوزان‌

 دلیلش خیلی روشن است؛ در زمان تحویل سال، وضعیت اکران‌های نوروزی مشخص شده و ردخور ندارد. آنهایی که فیلم‌شان روی پرده است، آن‌قدر خوش‌ به‌حالشان شده که برای همکاران‌شان گل و شیرینی و کارت‌پستال می‌فرستند. آنهایی هم که فیلم‌شان برگشت خورده، قیافه‌شان مثل چک برگشت‌خورده، دمغ است و پس از دریافت کارت‌پستال، زیر لب چیزی می‌گویند که ما از مضمون آن اطلاع چندانی نداریم و اگر هم داشته باشیم نمی‌توانیم شما را در جریان آنها بگذاریم.

نوروز کلا چیز خوبی است. یکی از آدم‌های کاردرست پیشنهاد کرده بود که سینما را هم کنار هفت سین عید بگذارند چون هم اولش سین داره و هم هنر هفتم است و ارزشش خیلی بیشتر از سنجد و سکنجبین و سمنو و سماق و سکه و سرکه و سبزی است. پس از موافقت با این پیشنهاد دعوا راه افتاد که حالا سینما یعنی چی که بذاریمش تو سفره؟ چی‌چی‌شو بذاریم تو سفره که هم جاگیر نباشد و هم جلوی دست اهل منزل را برای ماچ‌بازی نگیرد. یکی گفت پوستر فیلم من را بذارید، آن یکی گفت بیایید حلقه‌های نگاتیو فیلم من را بردارید، یکی دیگه گفت ... و هر کس چیزی می‌گفت اما درنهایت کسی تره هم برای این حرف‌ها خرد نکرد و بودجه سینما هم که زیاد نشد هیچ، کوپنی هم شد.

نوروز کلا چیز خوبی است چون همه دور هم جمع می‌شوند و صفا برقرار است. شاعر می‌فرماید تا توانی اکران به دست آور، روشنفکرانه ساختن و در جشنواره فیلم فجر شرکت کردن و جایزه بردن هنر نمی‌باشد. سینما آزادی هم که الحمدلله افتتاح شد و می‌گویند به تاسیسات ضدزلزله مجهز شده است. این کار برای این است که فردا اگر سر اکران فیلم بین پخش‌کنندگان دعوا راه افتاد، امنیت سینمای تازه تاسیس به‌خطر نیفتد. با افتتاح سینماآزادی از همین حالا نیامده، رفت رو قیمت بلیت‌ها و معلوم نیست که تماشاگر بیچاره برای دیدن فیلم‌های نوروزی باید تراول چک بدهد یا یک دسته هزاری از جیب مبارک بسلفد تا اهل و عیال را به ضیافت سینما مهمان کند.

نوروز بهترین زمان ممکن برای نشستن و آجیل خوردن و لنگ انداختن و شکم آوردن و ارد دادن و ولخرجی است. به این‌ها باید سریال‌ها را هم اضافه کرد. سریال‌های نوروزی که بچه‌های زحمتکش صدا و سیما می‌سازند، فرصت غنیمتی را فراهم می‌آورد تا بفهمیم تولیدات تلویزیون نسبت به سال قبل چه پیشرفتی داشته. مهران مدیری که هر سال مصاحبه می‌کند و می‌گوید که دیگر سریال نمی‌سازد و قصد دارد بر اساس فیلمنامه‌ای از پیمان قاسم‌خانی اولین فیلم سینمایی‌اش را جلوی دوربین ببرد، یک بار دیگر در نوروز سریال می‌سازد. پیش‌بینی می‌گردد که جنگ خاله‌زنکی میان مردان بی‌خاصیت و بادمجان‌صفت با زنان با اراده و مقتدر در این سریال هم ادامه داشته باشد و آدم‌ها توی آپارتمان‌هایشان با همدیگر در مراوده باشند. به‌هرحال سریال است دیگر، چه توقعی می‌رود؟ مهم این است که مردم خوش‌شان بیاید که می‌آید.

نوروز بهترین فصل سال است برای ناز آوردن وکار نکردن.  دوبلورها تقریبا هر سال در ماه بهار، همزمان با اعلام نرخ تورم سالانه کشور توسط بانک مرکزی، کار نمی‌کنند که تا درصد دستمزد ما بالا نرود در فیلم‌ها حرف نمی‌زنیم. در این وضعیت روسای موسسه‌های خصوصی در اقدامی تلافی‌جویانه برای اثبات این که «ما اینیم» چند تا آدم صفر کیلومتر را می‌آورند برای دوبله و دوسه ماهی با آنها کار می‌کنند و سپس که بعد از چند ماه آب‌ها از آسیاب افتاد، دوباره آشتی‌کنان برقرار می‌شود و همه روی گل یکدیگر را می‌بوسند و روسیاهی می‌ماند برای زغال.
نوروز بهترین زمان ممکن است برای شمال رفتن یا نشستن پای فیلمهای دیده نشده. همین‌جا پیشنهاد می‌کنیم مسوولان محترم فکری به حال سواحل نیلگون خزر کنند تا مردمی که در آنجا مشغول استخوان سبک کردن می‌باشند، هرازگاهی هم سری به سینما بزنند. می‌توان سرتاسر این ساحل را با سالن‌های مجهز تزیین کرد که اگر وسط دیدن فیلم مزخرفی، کسی کله‌اش داغ شد از همان بالکن سینما شیرجه بزند توی دریا برای سرسبکی.

نوروز را بی سی.دی عشق است. اصلا مرد و مردانه بیاییم هر چه سی.دی است را بسوزانیم و به پیش قاچاقچیان بیندازیم. در ستون حوادث روزنامه‌ای آمده بود که فروشنده‌ای که ادعا می‌کرد سی.دی فیلمهای نوروزی سال 88 را دارد، توسط مردم آگاه دوره شده و مردم فرهنگ دوست او را خفت کرده و حالش را جا آوردند. آفرین به این همت و خدو بر چهره منفور قاچاقچیانی که با سی.دی‌های نامرغوب و بی‌کیفیت‌شان، جوانان این سرزمین را به جوبگردی و کارتن خوابی می‌کشانند. 

 غضنفر هالیوودیان‌