تاکسی‌هایی که در ترافیک گم شده‌اند

گروه جامعه - حسین قره: در حالی‌که 4000 تاکسی و 700 دستگاه ون گم شده‌اند و به عبارت بهتر خارج از سیستم حمل و نقل عمومی در ادارات دولتی کار می کنند ، مدیرعامل تاکسیرانی از راه‌حل‌هایی سخن می‌گوید که براساس آن توانسته‌اند بخشی از 4000 تاکسی را پیدا و یا شناسایی کنند، اما ترافیک سنگین این روزها و سیل وسایل نقلیه شخصی در خیابان‌ها نشان می‌دهد که سیستم حمل و نقل عمومی که تاکسی نیز بخشی از آن است، همچنان مورد اعتماد مردم نیست. افزایش خودسرانه نرخ کرایه تاکسی‌ها از سوی رانندگان در روزهای پایانی سال به سنتی ناصواب تبدیل شده که انگار هنوز روشی برای کنترل این وضع ابداع نشده است و از سوی دیگر نظارتی نیز به تاکسی‌های گردشی و خودروهای ساماندهی شده جدید اعمال نمی‌شود و بعضی از این رانندگان به‌جای انجام وظیفه به‌دنبال جابه‌جایی مسافرانی هستند که از ترافیک، شلوغی و نبود سیستم حمل و نقل عمومی کافی به تنگ آمده‌اند و تقاضای رسیدن به مقصد به صورت دربست را دارند و آن‌وقت که رقم‌های نجومی اعلام شده از سوی رانندگان، حیرت شهروندان گیر کرده در وضعیت عجیب را بر‌می‌انگیزد و مستاصل و ناچار به پذیرفتن رقم می‌شوند. مدیرعامل سازمان تاکسیرانی معتقد است نمی‌توان برای 48 هزار و 125 تاکسی سطح شهر بازرس گذاشت و مردم باید خود به سازمان تاکسیرانی گزارش کنند، اما شهروندان خسته از شرایط ترافیکی و گرانی اقلام و اجناس، به جایی رسیده‌اند که به یک توافق نانوشته با رانندگان تاکسی بر سر نرخ بدون ضوابط برسند. شاید سوال اساسی این است که آیا در همه کشورها، نظارت بر تخلفات بعضی رانندگان تاکسی که به دلایل عجیب و غریب همچون گرانی گوشت و مرغ و... دست به افزایش نرخ می‌زنند، به عهده مردم است یا فناوری را به جای نیروی انسانی (بازرسان) به خدمت گرفته‌اند تا بتوانند کنترل قابل لمس را به دست مردم بسپارند. چرا با آن که سال‌هاست مسوولان شهری و مردم به این نتیجه متقن رسیده‌اند که استفاده از تاکسیمتر تنش‌ها و درگیری‌ها را به حداقل می‌رساند، هنوز چراغ تاکسیمترها به دلایل مختلف خاموش است؛ حتی مواردی که رانندگان تاکسیمترشان را روشن می‌کنند، آنقدر اندک است که خیلی به چشم نمی‌آید.