فرنگی کاران در خطر فرسودگی

 حتی کشتی به عنوان قدیمی ترین و پرافتخارترین رشته ورزشی ایران که از قدمت و منزلت قابل توجهی از حضور در میدان های مهم بین المللی همچون جهانی و المپیک برخوردار است از چنین قاعده و معضلی مستثنا و در امان نبوده و طی سالیان دور تاکنون به رغم توانایی و شایستگی های فراوان ، چوب این کمبود را بر تن خود احساس کرده است . این قصور و کوتاهی در شیوه سازماندهی و آماده سازی ورزشکاران المپیکی به شکل حادتری خودنمایی می کند. برای اثبات این ادعا می توان به کارنامه ورزشکاران ایرانی و بخصوص کشتی گیران کشورمان در ادوار گذشته بازی های المپیک استناد کرد.

با بررسی دستاورد و عملکرد تیم های ملی کشتی آزاد و فرنگی در بازی های المپیک به این واقعیت می رسیم که ورزش اول ایران با تمام افتخارات و کسب مدال های رنگارنگ جهانی در عرصه بازی های المپیک ، با توفیق کمتری مواجه بوده و نسبت به کشورهای صاحب نام کشتی مانند شوروی سابق و روسیه کنونی ، ترکیه ، امریکا، ژاپن و ... از لحاظ تصاحب مدال های مرغوب و رنگارنگ در مراتب پایین تری قرار دارد.

اکنون نیز و در فاصله 7ماه تا المپیک 2008پکن ، کاروان ورزشی ما و بخصوص 2رشته کشتی آزاد و فرنگی که امید زیادی ، جامعه ورزش به افتخارآفرینی آنها دارد به دلیل نداشتن برنامه منسجم و مشخصی در شرایط آرمانی و امیدوارکننده به سر نمی برند.

کشتی در هر دو رشته آزاد و فرنگی برای برآورده کردن توقعات و انتظارات به جای مردم راه دشوار و پرتلاطمی را باید طی 7ماه آینده پشت سر بگذارد. اولین گام کشتی برای حضور المپیک پکن تکمیل سهمیه های کشتی گیران به 14سهم است . با توجه به این که در کشتی آزاد 5سهمیه در کشتی فرنگی 4سهمیه باقیمانده را باید در 3میدان قهرمانی آسیا و تورنمنت های گزینشی تعیین شده در سوئیس ، لهستان و یونان تصاحب کنیم به نظر می رسد که کشتی با حجم سنگینی از برنامه های داخلی و خارجی مواجه است تا جایی که می توان کشتی را از لحاظ فشردگی مسابقه ها همان طور که در کشورمان به ورزش اول شهرت یافته در تراکم رویدادهای بین المللی نیز در بین رشته های مختلف ورزشی در ردیف اول قرار داد.

اما نکته مهمی که میان 2رشته کشتی مشهود است شرایط متفاوتی است که در حال حاضر کشتی آزاد و فرنگی کشورمان از آن برخوردارند.

کشتی آزاد گرچه مسوولیت خطیرتری نسبت به کشتی فرنگی به عهده دارد، اما در خصوص کسب سهمیه راه سخت تری را پیش رو دارد، چرا که آزادکاران ما در جهانی باکو تنها به 2مجوز المپیک دست یافتند و برای تکمیل شدن تیم ملی اعزامی به پکن ، گرفتن 5سهمیه باقیمانده چندان سهل و راحت به نظر نمی رسد و از این بابت فرنگی کاران از یک سهم بیشتری برخوردارند.

کشتی آزاد پس از آن که مهم ترین رویداد بین المللی معتبر به نام جام یاریگین را به هر شکل و بهانه ای از دست داد. تمام هم و غم خود را برای یک میدان معتبر باقیمانده یعنی جام یاشار دوغو به کار بسته است تا ترکیب مسافران آسیایی و تورنمنت های گزینشی را با ارزیابی عملکرد مسافران استانبول مورد شناسایی قرار دهد. بدین ترتیب مسوولان فنی کشتی آزاد به رغم آن که فرصت طلایی حضور در جام یاریگین را ندانسته و به بطالت گذراندند، ظاهرا احساس آرامش می کنند و دغدغه و استرسی برای رویارویی با حریفان پرشمار و متمرکز روسی را ندارند، اما وضعیت برای فرنگی کاران به مراتب پرتراکم و فشرده است.

اگر برنامه های پرترافیک داخلی و خارجی کشتی فرنگی طی فاصله اندک باقیمانده تا اولین مسابقه گزینشی که رقابت های قهرمانی آسیا در کره جنوبی محسوب می شود مرور کنیم با حجم سنگینی از مسابقه های مهم رسمی و بین المللی روبه رو می شویم که حضور در تمامی صحنه های از قبل تعیین شده می تواند تبعات ناخوشایندی را برای فرنگی کاران کشورمان به همراه داشته باشد.

فرنگی کاران ما که در حال حاضر در نیمه رقابت های لیگ برتر باشگاه های کشور قرار دارند و تا نیمه دوم اسفند ماه نیز در این چارچوب باید روی تشک بروند، پس از پیکارهای حساس و سرنوشت ساز جام بین المللی یادگار امام (ره ) باید در چند رویداد برون مرزی دیگر در فاصله محدود زمانی کمتر از 20روز شرکت کنند. کشتی فرنگی برخلاف کشتی آزاد با کسب عنوان پنجمی جهان به عنوان یکی از تیم های برتر جهان به جام جهانی 2008بوداپست دعوت شده ، رقابت تیم به تیمی که در روزهای 9و 10اسفند در مجارستان برگزار می شود. 3روز پس از این میدان جهانی ، فرنگی کاران کشورمان در تورنمنت بین المللی مجارستان شرکت می کنند و در نهایت اواخر اسفندماه کاروان کشتی آزاد و فرنگی راهی آوردگاه آسیایی کره جنوبی می شود. میدانی که هم از لحاظ کسب سهمیه المپیک و هم از حیث اعتبار و قدمتی که کشتی ما در قاره کهن دارد از اهمیت بالایی برخوردار است و تنها به مردان طلایی و نفرات اول سهمیه المپیک تعلق می گیرد.

حجم برنامه های کشتی فرنگی در اسفندماه به همین رویدادهای برون مرزی ختم نمی شود، در برنامه ریزی که از سوی کادر فنی کشتی فرنگی و توافقی که میان مدیر تیم های ملی و سرمربی کشتی فرنگی جوانان به عمل آمده قرار است در روزهای 17و 18اسفند مسابقه های انتخابی مدعیان جوان هم برگزار شود. با توجه به این که بسیاری از فرنگی کاران مدعی پوشیدن پیراهن تیم ملی هم در لیگ برتر و هم حائز شرایط شرکت در کنکور جوانان هستند؛ پیشاپیش می توان تصور کرد فرنگی کاران در روزهای پایانی سال 86نه تنها فرصت سر خاراندن ندارند، بلکه بر اثر نبود برنامه ریزی مناسب در گیر و دار مسابقه های مختلف داخلی و خارجی فرسوده و لت و پار خواهند شد.

در چنین شرایط دشواری ، ضرورت جلسه همفکری و تجدیدنظر با حضور مسوولان تصمیم گیرنده در کمیته فنی ، کادر مربیان تیم های ملی و مرد اول فنی یعنی مدیر تیم های ملی کشتی فرنگی بیش از پیش احساس می شود تا با ارائه بهترین راهکار از تحلیل و فرسایش نیروی فرنگی کاران پیشگیری کرد.

سعید میرزا شفیع