نابودی ‌گل‌های ‌ارکیده‌

به همین دلیل، متخصصان گیاه‌شناسی خواستار اصلاح آیین‌نامه‌ها و مقررات تجارت بین‌الملل در خصوص گونه‌هایی که در معرض خطر انقراض و نابودی قرار گرفته‌اند، شده‌اند.

این قوانین به گونه‌ای تنظیم شده است که از تبادل نمونه‌های گیاهی خشک بین هر باریوم‌ها (نمایشگاه گیاهان خشک) در سراسر دنیا ممانعت به عمل می‌آورد. این در حالی است که همه انواع گل‌های ارکیده در فهرست مجموعه گونه‌های در معرض خطر قرار گرفته‌اند و به همین علت به منظور جلوگیری از انقراض کامل این گل‌ها، تبادل نمونه‌های موجود از این گل‌های نایاب حتی میان محققان نیز ممنوع اعلام شده است.

محققان نیز به علت عدم دسترسی به نمونه‌های گیاهی برای بررسی علت انقراض این گونه‌ها تحقیقات خود را در این زمینه متوقف ساخته‌اند.

براساس بررسی‌های انجام شده، جمع‌آوری گل‌های ارکیده در برزیل و کاستاریکا که از زیستگاه‌های اصلی این گیاه هستند، از سال 1975 که این قانون به تصویب رسیده است با کاهش چشمگیری مواجه بوده است.

این در حالی است که بررسی و تحقیق درباره ویژگی‌ها و نیازهای این گیاه می‌تواند زمینه مناسبی را برای جلوگیری از انقراض آن به وجود آورد، اما قوانین زیست‌محیطی نه تنها کمکی به حفاظت از گونه‌های در حال نابودی نکرده است، بلکه در حقیقت موانعی را برای بررسی دقیق و موشکافانه علت اصلی انقراض این گونه‌ها به وجود آورده است.

منبع: Newscientist