پزشک خانواده‌

استریدور علل مختلفی دارد، یکی از مهمترین آنها، استریدور دمی است که در بیماری نرمی حنجره (لارنگومالاسی) دیده می‌شود. این عارضه نسبتا شایع موجب روی هم خوابیدن اپی‌گلوت و یا غضروف‌های آرتینوئید در زمان دم می‌شود که معمولا خوش خیم است و خود به‌خود بهبود می‌یابد. در بعضی از شیرخواران تنها غضروف بالای حنجره (اپی‌گلوت) مبتلا است که این کودکان تا حداکثر یک سالگی خود به‌خود بهبود می‌یابند ولی آنهایی که غضروف‌های هرمی شکل (آریتنوئید) خیلی بزرگ دارند، ممکن است تا چندین سال استریدور داشته باشند و در نهایت بهبود می‌یابند. نکته قابل توجه آن است که این کودکان موقع خواب یا گریه کردن خرخر نمی‌کنند ولی موقع غذاخوردن و در حالت استراحت دچار استریدور هستند. البته این کودکان در زمان سرماخوردگی علامت بیشتری دارند.

علل دیگر خرخر در کودکان عبارتند از: 1  فلج طناب‌های صوتی 2  کیست‌های حنجره 3 ‌ توده‌های حنجره 4  تنگی مادرزادی زیر گلوت 5  نرمی تای (تراکئو مالاسی)

نرمی نای (تراکئومالاسی) یک ناهنجاری ساختاری و دینامیک نای است. در این بیماری، به هنگام بازدم نای روی هم می‌خوابد. خس‌خس خشن و پایدار در بعضی از کودکان دیده می‌شود، هر چند در بعضی دیگر فقط موقع بازدم شدید یا سرفه علامت وجود دارد. عفونت ویروسی دستگاه تنفس می‌تواند باعث تشدید علائم شود. این بیماری نیز درمان ندارد و خود به‌خود بهبود پیدا می‌کند.

علی‌ایحال به مادر گرامی اطمینان می‌دهیم که مشکل فرزند ایشان حل خواهد شد. واکسیناسیون علیه آنفلوآنزا و پیشگیری از ابتلا به عفونت‌های ویروسی عادی و همچنین مراجعه به موقع به پزشک خانواده در زمان سرماخوردگی توصیه می‌شود.

دکتر رضا وفائی مهر