بوی گل و سوسن و یاسمن آید

ما همین چند روز پیش، یعنی هفته گذشته به هر جوانی رسیدیم ازش همین سوال را پرسیدیم تا ببینیم که هر کسی با شنیدن نام انقلاب یاد چه چیزهایی می‌افتد؟ خیلی از جواب‌ها مثل هم بود. برخی هم البته چیزهایی می‌گفتند که در حرف‌های دیگران نبود. مثلا لحظه پیاده شدن امام از هواپیما به همراه سرود «بوی گل و سوسن و یاسمن آید» ازجمله نشانه‌هایی بود که با شنیدن نام انقلاب به ذهن خیلی‌ها می‌آید. (البته خیلی از جوان‌ها)

عکس‌های سیاه و سفید

مریم محمدی دانشجوی دانشگاه آزاد تهران است. او فقط 20 سال دارد، اما وقتی اسم انقلاب می‌آید یاد تصاویر سیاه و سفید می‌افتد و بعد با کمی مکث می‌گوید: «آن فیلمی که همه دارند تویش فریاد می‌زنند ای شاه خائن آواره گردی....

منوچهر براهمی را توی ایستگاه مترو پیدا می‌کنم. جوان است. خودش می‌گوید 26 را تمام کرده و رفته توی 27، یعنی این که متولد بهمن است، آن هم 5 بهمن، با حالی که پس از پیروزی انقلاب به دنیا آمده، اما با شنیدن نام انقلاب بلافاصله یاد تصور افتادن مجسمه شاه می‌افتد، البته در حافظه موسیقایی او انقلاب مترادف با سرود «الله، الله»ای است که رویگری خوانده است.

پنجه خونین‌

«یاد آن عکسی می‌افتم که یک نفر 2 تا دست‌های خونی‌اش را گرفته رو به دوربین، الان نمی‌دانم دقیقا عکاس آن عکس کیست، اما تا اسم انقلاب می‌آید یاد آن می‌افتم.» توضیح نمی‌خواهد، معلوم است که گوینده این حرف‌ها باید دانشجوی رشته هنر باشد اما بقیه اشرا بخوانید: «دهه فجر البته برای من یعنی خوشحالی. خیابان‌های چراغانی. تزیین کردن مدرسه، درست کردن روزنامه دیواری، تقسیم شیرینی و شکلات توی مدرسه و یک عالمه کارتن خوب مثل چاق و لاغر.»

الهام دانشجوی رشته مدیریت است اما به هنر هم علاقه دارد. خودش می‌گوید.

بوی گل و سوسن و یاسمن‌

برای خود من که تصویر امام و پایین آمدنش از هوایپما از همه چیز پررنگ‌تر است و البته سرود «بوی گل سوسن و یاسمن آید» باور کنید حداقل 20 نفری همین را گفتند. باور نمی‌کنید شروع کنید از نفر بغل دستی‌تان بپرسید انقلاب برای او چه معنایی دارد.