تایمز از پشتپرده قرارداد جنجالی فیفا پرده برداشت؛
بیش از ۲۰۰ فدراسیون از میان ۲۱۱ عضو فیفا با ارسال نامههایی از ادامه حضور او در رأس فوتبال جهان حمایت کردند و در اروپا نیز ۵۰ فدراسیون از ۵۵ عضو یوفا پشت او ایستادند، اما تنها طی چند روز، ورق برگشت؛ تصمیمی جنجالی از سوی فیفا کافی بود تا تقریبا تمام فوتبال اروپا علیه اینفانتینو متحد شود؛ بحرانی که برخی آن را بزرگترین چالش دوران ریاست او توصیف میکنند.
جرقه این بحران با پروژهای به نام FIFA Forward Enterprise زدهشد؛ طرحی که قرار بود داراییهای تجاری جامهای جهانی در قالب شرکتی مستقل تجمیع شده و بخشی از سهام آن نیز به سرمایهگذاران خصوصی واگذار شود. ارزش این ساختار حدود ۲۰میلیارد دلار برآورد شده بود و فیفا قصد داشت با فروش نزدیک به ۲۰ درصد سهام آن، بیش از چهار میلیارد دلار سرمایه جذب کند.
اما مشکل تنها خود پروژه نبود. آنچه خشم اروپا را شعلهور کرد، نحوه طراحی و پیشبرد آن بود. بسیاری از اعضای یوفا و حتی برخی نهادهای اصلی فیفا اعلام کردند که هیچ اطلاعی از جزئیات این طرح نداشتهاند و بدون اطلاع یا مشورت با آنها، پروژه تا آستانه اجرا پیش رفته است. انتشار نام جاشوا کوشنر، برادر داماد دونالد ترامپ، بهعنوان سرمایهگذار احتمالی نیز بر حساسیتهای سیاسی این پرونده افزود. فشارها به حدی رسید که برخی کشورهای اروپایی حتی احتمال تحریم مسابقات فیفا را مطرح کردند؛ تهدیدی که در نهایت اینفانتینو را وادار به عقبنشینی و لغو پروژه کرد، اما این عقبنشینی نهتنها بحران را پایان نداد، بلکه آغازگر موجی از اعتراضها علیه شخص رئیس فیفا شد.
نخستین ضربه رسمی را فدراسیون فوتبال ولز وارد کرد. این فدراسیون با انتشار بیانیهای کمسابقه، نامه حمایت خود از نامزدی دوباره اینفانتینو را پس گرفت و اعلام کرد که او در زمینه مدیریت، شفافیت، ارتباط با ذینفعان و قضاوت حرفهای، اعتماد ولز را از دست داده و دیگر نباید ریاست فوتبال جهان را برعهده داشته باشد. این اقدام میتواند آغاز یک حرکت گستردهتر باشد. گزارشها حاکی از آن است که فدراسیون فوتبال انگلیس نیز در حال بررسی تصمیمی مشابه است و در یوفا دوسناریو روی میز قرار دارد؛ یا اعضا بهصورت همزمان نامههای حمایتی خود را پس بگیرند تا وحدت اروپا را به نمایش بگذارند، یا این روند بهصورت تدریجی انجام شود تا هر روز فشار بیشتری بر اینفانتینو وارد شود و اثر دومینویی شکل بگیرد. اگرچه این نامهها از نظر حقوقی معادل رأی انتخاباتی نیستند، اما از منظر سیاسی اهمیت بسیار زیادی دارند. منابع نزدیک به یوفا معتقدند که پسگرفتن گسترده این نامهها عملا به معنای اعلام رأی عدم اعتماد به رئیس فیفا خواهد بود؛ اقدامی که میتواند جایگاه اینفانتینو را پیش از انتخابات مارس ۲۰۲۷ به شدت تضعیف کند.
موضع تند یوفا
در این میان، یوفا تندترین موضع خود را علیه رئیس فیفا از زمان آغاز دوران ریاست او اتخاذ کرده است. این نهاد اروپایی ضمن استقبال از لغو پروژه، تاکید کرد که مسأله فقط کنار گذاشتن یک طرح اقتصادی نیست، بلکه باید مشخص شود چه کسانی مسئول طراحی و پیشبرد چنین پروژهای بودهاند و پاسخگوی عملکرد خود باشند.
در بیانیه یوفا آمده است که دیگر نمیتوان «طرحهای محرمانه و پشتپرده» را که بدون مشارکت نهادهای اصلی فوتبال تدوین میشوند، تحمل کرد. همچنین این سازمان وعده داده است همراه با فدراسیونهای عضو و سایر کنفدراسیونها، تحقیقات جامعی درباره نحوه شکلگیری این پروژه انجام دهد.
یوفا همچنین اینفانتینو را به خلف وعده متهم کرده است. او سال ۲۰۱۶، هنگام رسیدن به ریاست فیفا، شفافیت را مهمترین شعار خود معرفی کرده و گفته بود منابع مالی فیفا متعلق به فدراسیونهاست، نه رئیس این سازمان، اما اکنون مقامهای فوتبال اروپا معتقدند پروژه اخیر دقیقا برخلاف همان وعدهها، پشت درهای بسته طراحی شده است.
دامنه اعتراضها تنها به یوفا محدود نمانده است. فدراسیون فوتبال انگلیس خواستار بازنگری کامل در ساختار حکمرانی فیفا شده و فدراسیون فوتبال هلند نیز اعلام کرده که اعتماد خود را به رهبری اینفانتینو از دست داده است. برند نوئندورف، رئیس فدراسیون فوتبال آلمان، پروژه سرمایهگذاری خصوصی را «شکستی بزرگ» خوانده و تاکید کرده که این طرح بدون شفافیت و برخلاف منافع فوتبال طراحی شده است.
از سوی دیگر، لیزه کلاونس، رئیس فدراسیون فوتبال نروژ، هشدار داده که این پرونده تنها یک اختلاف تجاری نیست، بلکه کل نظام همکاری در فوتبال جهان را برای منافع خصوصی به خطر انداخته است. او حتی گفت تهدید به خروج تیمهای ملی از رقابتهای فیفا دیگر صرفا یک هشدار نیست، بلکه ابزاری ضروری برای جلوگیری از تکرار چنین تصمیماتی است.
حتی باشگاههای بزرگ نیز وارد میدان شدهاند. رئالمادرید با حمایت از مخالفان این پروژه اعلام کرد که جامجهانی نباید مانند یک دارایی اقتصادی خرید و فروش شود و فیفا نمیتواند درآمدهای آینده فوتبال را بدون در نظر گرفتن نقش باشگاهها واگذار کند. بایرنمونیخ نیز این طرح را «ایدهای دیوانهوار» توصیف کرد و نسبت به نفوذ سرمایهگذاران خارجی در تصمیمگیریهای فوتبال هشدار داد.
روزهای سخت اینفانتینو
با وجود این موج گسترده مخالفت، برکناری اینفانتینو همچنان مأموریتی دشوار خواهد بود. ساختار رأیگیری در فیفا به گونهای است که هر فدراسیون، صرفنظر از اندازه و قدرت فوتبالش، تنها یک رأی دارد. به همین دلیل، رأی آلمان، انگلیس یا اسپانیا دقیقا به اندازه رأی کوچکترین کشورهای عضو ارزش دارد؛ کشورهایی که بخش مهمی از بودجه فوتبال خود را از برنامههای توسعهای فیفا دریافت میکنند و طی سالهای گذشته از سیاستهای مالی اینفانتینو سود بردهاند.
به همین دلیل، اگر اروپا قصد دارد مانع انتخاب دوباره رئیس فیفا شود، تنها اتحاد یوفا کافی نخواهد بود. این قاره باید حمایت کنفدراسیونهایی مانند آسیا یا کونکاکاف را نیز به دست آورد و همزمان نامزدی قدرتمند برای رقابت با اینفانتینو معرفی کند؛ موضوعی که نام ویکتور مونتاگلیانی، رئیس کونکاکاف، را بیش از هر فرد دیگری بر سر زبانها انداخته است. در حال حاضر، اینفانتینو همچنان کنترل ساختار اداری فیفا را در اختیار دارد و از حمایت بخش بزرگی از فوتبال جهان برخوردار است، اما یک واقعیت دیگر نیز غیرقابل انکار به نظر میرسد؛ برای نخستین بار از زمان رسیدن او به ریاست فیفا، اروپا نهتنها در برابر تصمیماتش ایستاده، بلکه آشکارا مشروعیت رهبری او را زیر سؤال برده است. اگر این اتحاد حفظ شود، انتخابات ۲۰۲۷ میتواند به سختترین نبرد سیاسی دوران ریاست جانی اینفانتینو تبدیل شود.
جامجم آنلاین بررسی کرد
در گفتوگو با جامجم آنلاین مطرح شد
