قاتل پسرم را به حرمت امام حسین(ع) می‌بخشم

 

 

به گزارش خبرنگار جام‌جم، رسیدگی به این پرونده از روزهای پایانی اردیبهشت سال ۱۴۰۲ همزمان با مرگ مشکوک مردی جوان در یکی از بیمارستان‌های جنوب تهران در دستور کار پلیس جنایی پایتخت قرار گرفت. بررسی‌ها نشان داد او بر اثر اصابت ضربه قمه به قتل رسیده است. مأموران پس از اعزام به محل درگیری مرگبار و انجام تحقیقات محلی، دریافتند عامل جنایت، همسایه مقتول به نام شهاب است که بعد از چند روز فرار بازداشت شد. وی پس از انتقال به پلیس آگاهی تهران، اظهاراتی متناقض مطرح کرد. در ادامه مأموران موفق به دستگیری دو همدست او شدند. در تحقیقات از این دو نفر که برادر بودند،‌ مشخص شد، شب حادثه هنگام عبور از محله با موتورسیکلت، شهاب را در حال درگیری دیده‌اند. به گفته آنها، شهاب با قمه به مقتول حمله کرده و ضربه مرگباری به او وارد کرده بود.
شهاب وقتی فهمید همدستانش راز جنایت را فاش کرده‌اند، لب به اعتراف گشود و گفت: «آن شب مست بودم، حال خوبی نداشتم و عربده‌کشی می‌کردم. همین موضوع باعث اعتراض مقتول به رفتارم شد و با هم درگیر شدیم. بعد هم دوستانم به این دعوا ملحق شدند. از خانه قمه‌ای برداشتم و آن را به سمت همسایه‌ام پرتاب کردم که باعث مرگ او شد.»
پس از تکمیل تحقیقات، پرونده با صدور قرار جلب به دادرسی به شعبه دوم دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد. مادر مقتول که تنها ولی‌دم بود، برای قاتل درخواست قصاص کرد. در پایان رسیدگی، قضات برای عامل جنایت حکم قصاص و برای دو همدستش حکم حبس صادر کردند. این رأی در شعبه ۴۹ دیوان عالی کشور تأیید و برای اجرا به شعبه اول اجرای احکام دادسرای جنایی تهران فرستاده شد.
روحانی‌زاده، قاضی شعبه اول اجرای احکام دادسرای جنایی تهران، با تأیید این خبر به جام‌جم گفت: «مرد زندانی زیر حکم قصاص بود و در این سال‌ها یک‌بار پای چوبه دار رفت، اما آن روز به دلیل حضور نیافتن مادر مقتول در زندان، اجرای حکم متوقف شد. جلسه صلح و سازش روز سه‌شنبه و یک روز مانده به تاسوعای حسینی در شعبه اول اجرای احکام برگزار شد. پس از ۹۰ دقیقه گفت‌وگو، مادر مقتول ناگهان اعلام کرد: از خون پسرم بی‌هیچ چشمداشتی می‌گذرم.»
 قاضی روحانی‌‌زاده ادامه داد: مادر مقتول اعلام کرد نمی‌خواهد سه فرزند قاتل بدون پدر بزرگ شوند. بنابراین به احترام سالار شهیدان از خطای مرد زندانی می‌گذرد و او را می‌بخشد تا قصاص نشود. امیدوار است وی پس از آزادی راه امام حسین(‌ع‌) را پیشه زندگی‌‌اش کند و دیگر به مسیر خطا نرود و زندگی درستی برای همسر و سه فرزندش بنا کند.