محاصره دریایی چه کسی؟ ایران یا دنیا؟

برخی شوک به‌وجود آمده را سومین شوک بزرگ تاریخ انرژی و برخی آن را در کوتاه‌مدت، مستعد تبدیل شدن به بزرگ‌ترین شوک انرژی دنیا می‌شمارند. در همین راستا نشریه هیل آمریکا نیز هشدار داد اقتصاد این کشور به‌دلیل جنگ ترامپ، ممکن است به عمیق‌ترین رکود تاریخ خود وارد شود. همچنین طبق هشدار صندوق بین‌المللی پول و آژانس بین‌المللی انرژی، تداوم محدودیت تنگه هرمز بزرگ‌ترین شوک تاریخ بازار جهانی انرژی را درپی خواهد داشت. فاتح بیرول، مدیر اجرایی آژانس بین‌المللی انرژی در همین راستا گفته است در بحران‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۷۹، هر بار حدود پنج میلیون بشکه در روز را از دست داده‌ایم، اما امروز ۱۳ میلیون بشکه در روز از دست رفته و هر لحظه ممکن است بیشتر هم شود. در بحران اوکراین ۷۵ میلیاردمتر مکعب گاز از دست رفت، اما امروز گاز بیشتری از دست می‌رود. بیش از ۸۰ تاسیسات نفتی آسیب دیده‌اند و بیش از یک‌سوم این تاسیسات به‌گونه‌ای آسیب دیده‌اند که با فرض توقف همین امروز جنگ، تا دو سال طول خواهد کشید تا به وضعیت عادی برگردند.
اما آنچه دنیا را از این تصمیم ترامپ متعجب کرد، این بود که وقتی ایران با بستن تنگه هرمز، جریان عبور و مرور انرژی را محدود کرده، تصمیم ترامپ مبنی بر محاصره دریایی و بستن کامل این ماجرا، چه کسی را بیشتر متضرر می‌کند؟ ایران که چیزی حدود ۱۷۰ میلیون بشکه نفت را قبلا از محدوده محاصره آمریکا خارج نموده و برای حدود ۸۰ روز صادرات نفت خود از قبل برنامه‌ریزی کرده است. در صورتی که این محاصره بیش از یک ماه دیگر ادامه پیدا کند، آن کشور‌های اروپایی و آسیایی هستند که با کمبود انرژی مواجه می‌شوند و این کشاورزان آمریکایی هستند که با کمبود کود روبه‌رو خواهند شد. همچنین با عدم تامین هلیوم، شرکت‌های تولید تراشه که زیرساخت هوش مصنوعی را تامین می‌کنند، با مشکل مواجه خواهند شد؛ لذا به نظر می‌رسد متضرر اصلی هر کسی باشد ایران نخواهد بود.  
از سوی دیگر در روز‌های پس از اجرای اولتیماتوم ترامپ مشخص شد ابتدا یک کشتی با سیگنال فریب و سپس دو کشتی بزرگ با نام‌های رسمی از این محدوده عبور کردند. کم‌کم تعداد کشتی‌های عبوری از محاصره فرضی آمریکا، آن‌قدر زیاد شده که عدد آن دو رقمی شده است؛ بنابراین به نظر می‌رسد ترامپ بیش از آن‌که به‌دنبال اثرگذاری بر اقتصاد واقعی ایران باشد، به‌دنبال ایجاد شوک‌های روانی و اجتماعی بر مردم به منظور کاهش تاب‌آوری آنها است. جمهوری اسلامی ایران نیز به منظور مقابله با این جنگ هیبریدی باید علاوه‌بر تداوم اقتدار در حوزه نظامی، عملیات‌های ویژه روانی و رسانه‌ای در پیش بگیرد.