ایمان سید مجید‌های نقطه‌زن

یکی از پیامهای احتمالی این آیه شریفه این است که ای کسانی که به زبان ایمان آورده اید یا ایمانتان ضعیف است، با ایمان کامل و در عمل  ایمان بیاورید. گاهی اوقات ما به آیات إلهی و  فرمایشات قرآنی و احادیث معتبر نبوی ص علم داریم و حتی خودمان هم فکر می‌کنیم ایمان داریم ؛ ولی در یک‌ مقطع عملیاتی و یا در یک آوردگاه واقعی ، خودمان  متوجه می‌شویم که فقط علم داریم یا ایمانمان ضعیف است؛ و در بوته ی آزمایش متوجه این نکته می‌شویم. یکی از دلایل امتحانات الهی هم همین است که انسانها خودشان را بشناسند و بخصوص در مرحله عمل ، راستگویان از دروغگویان تفکیک شوند.
بگذریم از کسانی که دچار نفاق هستند و مدیریت شده ، نقش بازی می‌کنند و خودشان هم نه تنها متوجه هستند ، بلکه در خفا و در جمع هم پالکی های خود، مومنین را مسخره می‌کنند و مورد استهزاء قرار می‌دهند. ( آیات شریفه ۸ تا ۱۵ سوره مبارکه بقره)
علمای بزرگ اخلاق در مورد تفکیک مرتبه ی علم و ایمان یک مثال خوبی میزنند و میفرمایند یک  انسان عموماً و یک پزشک خصوصاً از نظر علمی میداند که انسانِ مرده توانایی هیچ کاری را ندارد ؛ ولی همین پزشک آماده نیست شب در قبرستان یا در کنار مرده ای حاضر شود و شب را صبح نماید. یعنی اگر چه علم دارد ، ولی ایمان ندارد.
ایمان به غیب که یکی از مهمترین نشانه های متقین است ( بقره ، ۳) ، و ایمان به مصادیق غیب ، ایمان به نصرت إلهی ، ایمان به خوف و رعب  دشمنان از هیبت و هیمنه ی مومنین ، ایمان به وعده‌های تخلف ناپذیر الهی و قرآنی..... ، از مواردی هستند که گاهی فقط به آنها علم داریم. ایمان واقعی و عملیاتی و ایمان در صحنه نداریم.
در طول دوران تاریخ ساز انقلاب اسلامی و مقاطع مختلف آن مثلاً جنگ تحمیلی و دفاع مقدس هشت ساله ، یا در کوران حوادث سرنوشت ساز، بسیار شاهد امداد های غیبی و عنایات الهی و الطاف خفیه حضرت حجت سلام الله علیه بوده ایم. 
شکست عملیات طبس در زمان کارتر  ، کشف کودتای نظامی نوژه ، راهگشایی و مشکل گشایی های متعدد با دعا و  توسلات به یاد و نام مقدس ائمه هدی و بخصوص نام مقدس حضرت زهرا سلام الله علیها،... و شکست خفت بار عملیات طبس ۲ در همین جنگ تحمیلی سوم از مهمترین مصداق های ایمان به غیب و الطاف غیبی الهی است. 
با تمام این موارد ، متأسفانه شاهد هستیم که در بخش های کارشناسی و پیگیری های دیپلماتیک ، این توجه و ایمان به نصرت إلهی خیلی کمرنگ تر از میدان جنگ است. گویی در میدان جنگ نظامی ، آیه ی کریمه ( و‌ ما رمیت اذ رمیت و لکن الله رمی) کاربرد دارد و سید مجید  های نقطه زن با توسل به این آیه مبارکه ، دشمن را بیچاره کرده اند ؛ اما در میدان دیپلماسی هنوز هستند کسانی ( بیرون از  گود و چه بسا داخل گود) که بر اساس همان ادبیات تعریف شده  و دوگانه ی استکباری سلطه گر و سلطه پذیر ، پایان دوران سلطه گری ، و شکست هیمنه ی پوشالی آمریکا را نمی‌توانند باور کنند. اگرچه به قدرت لایزال و عزت خدشه ناپذیر خداوند متعال علم دارند و به عبارت دیگر به عجز شیطان در مقابل رحمن علم دارند ؛ ولی به قدرت إلهی و حقیقی جنود خداوند در مقابل قدرت وهمی و اعتباری جنود شیطان ایمان ندارند. در حالیکه قرآن کریم می‌فرماید: و لا تهنوا و لا تحزنوا و انتم الاعلون ان کنتم مومنین - آل عمران / ۱۳۹.
سید مجید های نقطه زن در میدان نظامی، و مردم عاشق سید مجید ها در خیابان و میادین شهرها و روستاهای این کشورِ امام زمان علیه السلام ، از عمق وجود برای شکست دادنِ نهایی و تمام کردن کار دشمن مبعوث و مصمم و مطمئن شده اند؛ ولی در میدان دیپلماسی برای بعضی ها، هنوز این باور عمیق و ایمان ناشی از اطمینان قلبی به توان و قدرت خود ،شکوفا و متجلی نشده است. 
البته بگذریم از آن خودباختگان و غرب گدا های خارج از گود که در حصار غربزدگی و توهمات خودساخته گرفتارند و همچنان متاثر از روحیات فرعونی غرب ، افتخارشان این است که آمریکا به آنها بگوید : پدر سوخته! و آرزوی برباد رفته ی آنها این است که بندگی فرعون ، شأن و منزلت و هنرشان باشد.
اکنون در آستانه ی دور جدید مذاکرات احتمالی با شیطان بزرگ و آمریکای جنایتکار، همه آحاد ملت شریف ایران ، همه ی رسانه های کشور ، همه ی کارشناسان ، صاحب نظران ، ..... و بخصوص همه ی اعضای محترم هیئت مذاکره کننده ، همه و همه یادمان باشد و از عمق وجود به علم خود ایمان داشته باشیم که همچنان آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند. 
یا ایها الذین آمَنوا آمِنوا...