نگرش خاص

برکناری وزیر آموزش و پرورش ، پرونده تغییرات مجدد در کابینه را بازگشایی کرد. پرونده ای که همین 10 روز قبل با رای اعتماد به وزرای جدید نفت و صنایع توسط مجلس بسته شده بود

کد خبر: ۱۵۴۶۷۸

و بسیاری از نمایندگان و اهل نظر، با این رای اعتماد بر آن باور بودند که تا پایان دوره مجلس هفتم ، این پرونده بسته باشد و شاید به همین امید هم به وزرای جدید رای اعتماد دادند.
واقعیت این است که رفتار دولت در عرصه های گوناگون ، تفاوت بنیادین با دولت های پیشین دارد. تغییر 5 وزیر طی مدت 2 سال و انحلال و ادغام برخی دستگاه های دولتی طی این مدت ، نشان از یک نوع نگرش خاص به نظام مدیریت عالی اجرایی کشور دارد. آغاز این نوع نگرش خاص به مدیریت اجرایی کشور با انتخاب مدیرانی شروع می شود که اساسا سابقه مدیریت اجرایی کلان در کشور نداشته اند و یا سابقه مدیریت مکفی در مجموعه دستگاهی که بعدا به عنوان وزیر در آن وزارتخانه مشغول به خدمت شدند، در کارنامه آنها دیده نمی شود.
در واقع ، ضعف تجربه و سابقه کافی ، بزرگترین کاستی مربوط به این تعداد از وزیران است. اما این نقصان ، البته با کسب تجربه در دوران وزارت تا حدود زیادی قابل جبران است ، مشروط بر این که زمان کافی برای کسب تجربه وجود داشته باشد یا وزیر مربوطه ، امید به ادامه مدیریت خود برای ورود به میدان های جدید و پرخطر برای کسب تجربیات جدید داشته باشد.
اما اگر سرعت تغییرات ، به همراه نوع و روش تغییرات به میزانی باشد که جبران کننده ضعف ابتدایی تجربه مدیران مربوط نباشد، در این صورت با مساله ای بسیار غامض مواجه خواهیم شد، زیرا وزیر برکنار شده فرصت کافی برای کسب تجربه برای خدمت مفیدتر نداشته و وزرای باقیمانده نیز از ادامه مدیریت خود در هراس لحظه ای بسر می برند. موضوع وقتی پیچیده تر می شود که وزرای جایگزین ، چندان تفوقی از حیث تجربی بر وزرای قبلی نداشته باشند.
نکته دیگر این که رئیس جمهور محترم درخصوص این مورد یعنی برکناری وزیر آموزش و پرورش ، می توانستند این تغییر را در زمانی انجام دهند که سه وزیر جدید به مجلس معرفی شود تا ترمیم کابینه ، شکل مستمر و دائمی به خود نگیرد. متاسفانه همین حالا هم زمزمه استعفا یا برکناری برخی وزرای دیگر نیز در جراید مطرح است . از این رو این وضعیت به هیچ وجه نمی تواند مطلوب تلقی شود.