تولید انرژی پاک از خزه دریایی

دانشمندان استرالیایی در حال توسعه یک منبع انرژی پاک هستند که امکان ایجاد منابع سوختی و شاید برطرف کردن نیازهای آبی ما را از طریق بیورآکتورهای خورشیدی

کد خبر: ۱۵۲۶۸۵

و جلبک های بسیار ریز هنگام جذب دی اکسید کربن فراهم می کند.
آنها سلولهای سبز جلبکی و ارتقای بیورآکتورها را به منظور زیست سوخت هایی مثل هیدروژن در فرآیند خنثی سازی دی اکسید کربن مدیریت می کنند. توسعه و گسترش سوخت های پاک برای مقابله با تغییرات آب و هوا و محافظت در برابر شوک های ناشی از نوسانات قیمت نفت یکی از مباحث مهمی است که امروزه جوامع مختلف با آن روبه رو هستند.بسیاری از کشورها در تلاشند تا سال 2020 میلادی 10 تا 20درصد ظرفیت تولید انرژی موجود را با انرژی خنثی سازی دی اکسیدکربن جایگزین کنند، اما بسیار محتمل است که این مقدار کافی نباشد. برخی گزارشها نشان می دهد که تا سال 2020 ، 50 تا 66درصد از ظرفیت تولید انرژی های موجود باید عاری از Co2 باشد تا شاهد اثرات نامطلوب بر تغییرات آب و هوایی نباشیم . بسیار مشکل است تا به این هدف دست یابیم و نیاز به فناوری های جدید برای انجام آن داریم .دوسوم بازار انرژی را سوخت ها تشکیل می دهند، با این حال اغلب فناوری هایی که دی اکسیدکربن کمتری را منتشر می کند، مثل نیروگاه های هسته ای و تکنولوژی های زغال سنگ پاک بازار الکتریسیته را هدف قرار داده اند. فرآیند زیست هیدروژن خورشیدی از بیورآکتورهای خورشیدی که از جلبک های تک سلولی پر شده اند به منظور تولید هیدروژن از آب استفاده می کنند. جلبک ها به طور طبیعی نور خورشید را گرفته و انرژی آن را برای شکستن مولکول آب به هیدروژن و اکسیژن استفاده می کند، هر چند این فرآیند به اندازه کافی برای تجاری شدن ممکن نیست . اما راههایی برای افزایش کارایی آن و رسیدن به سطح قابل قبول تجاری وجود دارد. با کمک 286میلیون دلاری که محققان دریافت کردند، شاید این کار به انجام برسد.محققان بر روی جلبک های بسیار ریز به عنوان منبع هیدروژن متمرکز شدند، چرا که آنها مزایای متعددی نسبت به دیگر فرآورده های زیست سوختی دارند. یکی از مزیت های مهم بخصوص در کشورهایی مثل استرالیا که دچار خشکسالی شده اند این است که هیدروژن می تواند از طریق آب شور تولید شود. جلبک های آب شور می تواند هیدروژن و اکسیژن سطح آب را جذب کرده و از طریق احتراق این گازها آب شیرین و الکتریسیته تولید کرده و به شبکه ملی تزریق کنند. یکی از نگرانی های موجود در مورد زیست سوخت های معمول این است که آنها در رقابت با تولیدات غذایی برای تصاحب آب و زمین های زراعی هستند. در مقابل زیست رآکتورهای جلبکی می توانند در زمین های غیرزراعی منتشر شده و آب خیلی کمتری نسبت به گروه زیست سوخت های معمول دارند.جلبک ها دوره زندگی کوتاهی دارند و می توان هر 10روز یک بار آنها را جمع آوری کرد و بازده محصول را افزایش داد. یکی دیگر از مزایای مهم فرآیند تولید هیدروژن جذب Co2 است . محققان در حال بررسی این فرضیه هستند که آیا سیستم های تولید هیدروژن می توانند با منابع تولید انرژی جهت تفکیک دی اکسید کربن که به اتمسفر منتقل می شوند پیوند بخورند یا خیر؛