افسانه ای ترین مسیرهای دریایی

یادمان باشد اگر امروز فقط شکوه و جلال دایناسورها را می توان در موزه های تاریخ طبیعی یا لابه لای فیلمها و پویانمایی های علمی تخیلی دید، تنها و تنها به یک دلیل است:

کد خبر: ۱۴۹۸۸۱

آن حیوانات غول آسا که ظاهرا هیچ دشمن طبیعی نداشتند نتوانستند خود را با تغییرات محیط طبیعی زیستگاهشان تطبیق داده و چون توانایی درک شرایط جدید و تغییر سلوک و شیوه زیستن خود را نداشتند، از میان رفته و به تاریخ پیوستند.داستان بی توجهی به پیامدهای تغییر اقلیم و جهان گرمایی و مقاومت بخش قابل توجهی از صاحبان قدرت در برابر آن نیز می تواند چنین عقوبتی را برای انکارکنندگانش به همراه آورد؛ عقوبتی که شوربختانه هیچ مرز سیاسی و قلمرو جغرافیایی را برتافته و سراسر کره خاک را متاثر و نابود خواهد کرد.باور کنید اگر امروز می شنویم که گذرگاه شمال غرب ، یعنی یکی از افسانه ای ترین مسیرهای دریایی در جهان گشوده شده و راه میانبری از اروپا به آسیا از مسیر شمالگان پدید آمده است ، این خبر باید جدی ترین و پرطنین ترین ناقوس خطر برای زیستمندان عالم را به صدا درآورد و همه ما مسوولیم رهبران آن 18کشوری که مسوول تولید بیش از 90درصد گازهای گلخانه ای در جهان هستند را به چالش کشانده و از آنها بپرسیم چرا آن گونه که سزاوار می بود، در برابر عقب نشینی سالی یکصدهزار کیلومتر مربع از یخهای قطب شمال عکس العمل نشان نداده و مرزهای فاجعه را به ناپدیدشدن یک میلیون کیلومتر مربع از یخهای شمالگان در سال 2007 میلادی افزایش دادید؛ هموطن عزیز من ! اگر باور داریم که تنها افزایش یک درجه سانتی گراد بر میانگین دمای سالانه کره زمین ، می تواند به تشدید بسیاری از بلایای طبیعی و شیوع بیماری ها و آفتهای ناشناخته منجر شود، چرا پژواک شایسته ای را میان مسوولان و ارگان های متولی خویش نمی بینیم؛ بخصوص وقتی در خبرها می خوانیم : در طول 3 دهه گذشته ، میانگین افزایش دما در البرز مرکزی (در دامنه های دماوند ایستگاه هومند آبسرد) به بیش از 6.2 درجه سانتی گراد رسیده است . پرداختن به جهان گرمایی و مقابله با این دشمن بزرگ حیات در هزاره سوم می تواند فرصتی تاریخی برای همگرایی و اتحاد حول یک محور مشترک به وجود آورده و همه ملتها و دولتها را فارغ از ایدئولوژی ، اقتصاد، ملاحظات بخشی و منطقه ای به یکدیگر نزدیک کند. چرا این فرصت بزرگ را از دست دهیم و از آن برای قرار گرفتن در یک خاکریز و مقابله با دشمنی واحد (گرمایش زمین و بیابان زایی) سود نبریم؛
اگر عمری باقی و مجالی فراهم باشد، در شماره های آینده و در همین ستون ، بیشتر از جهان گرمایی و تغییر اقلیم خواهم نوشت.