پشت دیوار پکن جا نمانیم

در حالی که مسوولان سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک در هیاهوی خودساخته مجمع انتخاباتی فدراسیون فوتبال غرق شده اند ، تیمهای ملی ورزش کشورمان یکی یکی در مسابقه های جهانی کسب سهمیه حذف می شوند تا با استرس و نگرانی چشم به رقابت های قاره ای و بین المللی داشته باشیم.

کد خبر: ۱۴۹۲۴۹

در میان ورزشهایی که شانس کسب سهمیه المپیک 2008 پکن را دارند ، تنها در تعداد محدودی از آنها می توان چشم امید به کسب مدال داشت که این رشته ها هم در حال از دست دادن فرصت هستند.
تیم ملی کشتی که نتوانست در سرزمین آذربایجان به نتایج مطلوبی دست یابد و هنوز حاشیه های شکست آن دست از سر فدراسیون برنداشته است ، در وزنه برداری هم که می دانید غیر از حسین رضازاده چشم امیدی به کسب مدال از سوی پولادمردان دیگر نمی بینیم ، تکواندو هم که بهترین های خود را به منچستر برده بود، با یک ناکامی بزرگ و بدون سهمیه به کشور بازگشت تا همه بدانند مدال گرفتن هوگوپوشان ما در المپیک 50 - 50 است . جودوکاران اعزامی به مسابقه های جهانی برزیل هم غیر از مدال برنز میراسماعیلی که مستقیم سهمیه المپیک را گرفت ، بقیه زنگ تفریحی بودند برای حریفان آماده جهانی . در واقع هفته گذشته ، هفته ناکامی ورزشهایی بوده است که در مسابقه های المپیک انتظار مدال از سوی ورزشکاران آن داریم . نمی دانیم در حالی که تمامی کشورهای دنیا حضور قدرتمندانه در مسابقه های المپیک 2008 را از 4 سال پیش در برنامه کاری خود قرار داده اند، در فاصله یک سال و اندی تا شروع پیکارهای رسمی آنچه که هنوز مسوولان ورزشی ما درگیر کشمکش های قدرت طلبی های داخلی خود هستند و گویی این که این بار هم همچون گذشته ورزش کشورمان باید فدای فوتبالی شود که طی سالهای اخیر افتخاری برای کشورمان در عرصه جهانی کسب نکرده است .کمیته ملی المپیک که متولی ورزش قهرمانی در مسابقه های المپیک آسیایی و جهانی است و انصافا تاکنون حمایت های خوبی نیز از ورزشهای المپیکی داشته ، حال چنان عمل می کند که هر فردی فکر می کند رئیس و دبیرکل آن دیگر علاقه و شاید انگیزه ای برای ادامه کار در این مجموعه را ندارند و شاید یکی از دلایل نامزدی علی کفاشیان برای ریاست فدراسیون فوتبال هم این مساله باشد. این کمیته که امسال برخلاف میل و پیش بینی اش نتوانست بودجه مورد نیاز خود را تامین شده ببیند، به نظر می رسد با توجه به افزایش توقعات و از طرفی کمبود بودجه و امکانات مسوولان آن ترجیح می دهند عطای کمیته را به لقایش ببخشند اما از طرفی مسوولان سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک در حال پیش بینی کسب مدال بیشتر در پیکارهای المپیک 2008 را دارند که ما هنوز نتوانستیم حتی نیمی از پیش بینی های سهمیه ای آن را برآورده کنیم . بدون تردید بی توجهی به شکستهای ورزشهای مدال آور ایران در رقابت های جهانی و کسب سهمیه المپیک ممکن است ما را در آینده با مشکل مواجه کند چراکه به رغم ادعای مسوولان مبنی بر کسب مدال بیشتر نسبت به المپیک 2004 که با کسب 6مدال همراه بود، بعید به نظر می رسد این اتفاق بیفتد. جان کلام آن که هیاهوی به پا خاسته از مجمع انتخابی فوتبال بدجوری مسوولان کمیته ملی المپیک و سازمان تربیت بدنی را به خود داشته است و متاسفانه حتی رسانه ها نیز که رسالت بزرگی در ارائه اطلاعات و هشدارهای لازم به مردم و مسوولان را دارند هم به نوعی درگیر این حواشی شده و به جای بررسی دلایل شکست تیمهای المپیک ایران در پیکارهای جهانی و هشدار به مسوولان درخصوص نتایج ضعیف فوق به نوعی در این ناکامی همراه باشند.جان کلام آن که امیدواریم ورزش ایران در این هیاهوی به پا خاسته ناشی از دلمشغولی مسوولان ورزش در کسب صندلی ریاست فدراسیون فوتبال پشت دیوار پکن جا نماند؛ مسابقه هایی که هر بار پس از ناکامی ، وعده های موفقیت در دوره آینده را می دهیم اما هر بار دلخوش به چند مدال هستیم تا 4 سال دیگر هم فرارسد.