طرحهایی که خاک می خورند
بخت با آن 2 کارگر یار بود که روز گذشته ، به همت آتش نشانی تهران از زیر آوار ساختمانی که بر اثر تخریب غیراصولی فروریخت ، جان سالم به در بردند
در این باره ذکر چند نکته ضروری است:
1- نظارت بر ساخت و ساز بی شک رها شده است و نهادهای مسوول وظایف خود را فراموش کرده اند، به عبارت دیگر، باید گفت تکرار حوادثی از این دست ، این شک را که نهادهای مسوول به وظایف ذاتی خود توجه ندارند، به یقین تبدیل می کند.
اگر مروری به دهها طرح شورای دوم شهر تهران داشته باشیم ، متوجه می شویم این نهاد به عنوان قانونگذار محلی بارها برای ایمنی ساخت و سازها تاکید کرده است ، اما این طرحها با قید دوفوریت با هزار هیاهو و ذوق رسانه ای ، بایگانی شده اند و اجرای آن ، به آینده ای نامعلوم موکول شده است.
2- یکی از بسیار طرحهای فوریتی که پیشنهاد آن از سوی کمیسیون فرهنگی شورای وقت به تصویب رسید، ساماندهی کارگران فصلی و آموزش این قشر برای انجام کارهای ساختمانی بود و قرار بود با این طرح ، ایمنی ساخت و ساز در مراحل اولیه تامین شود.
اجرای این طرح بارها تکرار شد، اما به اجرا نرسید و کارگران فصلی که قرار بود زیر چتر حمایتی شهرداری باشند و حتی مکانی برای آنان در محلات در نظر گرفته شود تا مراجعه برای شهروندان دیگر که نیاز به کارگر دارند نیز آسانتر شود، بی نتیجه ماند.
طرح دیگر شورای دوم که همچنان مسکوت مانده ، صدور شناسنامه بود؛ شناسنامه فنی که نیاز به هماهنگی چند نهاد داشت ، از طرح ساماندهی کارگران فصلی که قرار بود تنها شهرداری آن را اجرا کند، ناامیدکننده تر پیش رفت ، چرا که هماهنگ شدن چند نهاد برای اجرای یک طرح مشترک در مسائل شهری بخصوص در پایتخت ، آنقدر کار سخت و پیچیده ای است که شاید طراحان آن خسته شوند و مجریان جای خود را به دیگران بدهند و...
در هر حال ، ساختمان دیگری فروریخت ، کارگران غیرماهر و قطعا آموزش ندیده به دلیل سهل انگاری یک زنجیره که از کارگران دیگر و مالک شروع شده و تا اعضای شورا، شهرداری و وزارت مسکن جلو می رود، مجروح شده اند و طرحهایی که می تواند آسیبها را کاهش دهد، بایگانی می شوند.
طرحهایی که معلوم نیست چرا در یک دوره کاری وارد شدند و چرا اراده ای برای اجرای آنان نیست و التزام به آنها، تنها راه برون رفت از مشکلات عدیده ساخت و ساز است.
حسین قره
گفت و گو
