فوتبال یک پدیده بزرگ اجتماعی

سپ بلاتر سوئیسی و 72 ساله چندی پیش برای یک دوره 5 ساله دیگر به ریاست فیفا انتخاب شد، در حالی که استیلای او بر فوتبال جهان از 1998 شروع شده و این بار از همیشه برای او آسان تر بود

کد خبر: ۱۴۵۵۰۵

زیرا در این انتخابات هیچ نامزدی بجز او وجود نداشت.
به لحاظ مالی و پولسازی و تبدیل شدن به یک غول صنعتی ، فوتبال در سالهای حضور بلاتر پیشرفت شگرفی داشته و خود فیفا عظیم تر و به تعبیری تبدیل به یک دولت و حکومت مستقل شده است اما دیگر موارد و مسائل چه؛ ببینیم خود بلاتر چه می گوید:

بزرگترین مساله فراروی فیفا چیست؛
به جای مساله ، من از کلمه مسوولیت استفاده می کنم و می گویم بزرگترین مسوولیت فراروی فیفا، رسیدگی به مسائل اجتماعی است . فوتبال اینک یک پدیده و فرآیند بزرگ و در سطح جهان چنان نکته فراگیر و پرنفوذی شده است که نمی توان به طور سطحی با آن برخورد کرد. وقتی می گویم ما به عنوان متولیان فوتبال باید در قبال جهانیان احساس مسوولیت و برای آنها کار کنیم ، به این معناست که بازیکنان و باشگاه ها نیز باید همین احساس و طرز برخورد را داشته باشند. فدراسیون های ملی و کنفدراسیون های قاره ای نیز از قلم نیفتند.

جام جهانی چه ، که دوره بعدی اش را به سال 2010 در آفریقای جنوبی در پیش داریم؛
جام جهانی قبلی (2006) را به یاد بیاورید. چه تاثیر و خاطراتی را به جا گذاشت. منظورم فقط مسائل مالی نیست و مرادم ، انرژی مثبت عظیمی است که برگزاری این جام در جای جای جهان موجب می شود.

اما درباره توانایی آفریقای جنوبی در برگزاری این دوره جام ، تردیدهای زیادی وجود دارد و خودتان هم این نکته را گفته اید.
بله ولی اگر یک فاجعه ملی روی ندهد، آفریقای جنوبی قدری کمتر از 3 سال دیگر این مسابقه ها را میزبانی خواهد کرد. می گویند ما چند کشور را از حالا برای جانشینی آفریقای جنوبی نامزد کرده ایم اما این طور نیست و تنها کشور نامزد برای این مهم ، خود آفریقای جنوبی است البته اگر فاجعه ای که گفتم روی بدهد ، یک حالت جدید پیش می آید و در آن صورت به سراغ کشور دیگری می رویم که در مهلتی کوتاه از عهده این کار برآید.

ولی می گویند شما نیروی کمکی به ژوهانسبورگ فرستاده اید؛
نیروی کمکی در کار نیست. من فقط از هورست آر.اشمید که مدیر اجرایی جام جهانی 2006 بود ، خواسته ام هیاتی را تشکیل بدهد و در ارتباط با جام 2010 به کار و بررسی بپردازد و کمکهای ما و آنها (آلمانی ها) را به سوی آفریقای جنوبی کانالیزه و سرازیر کند.

اوضاع جام 2014 چطور است؛ ظاهرا انتخاب برزیل قطعی است؛
در آن سال نوبت امریکای جنوبی می رسد و از آن منطقه فقط برزیل نامزد شده است اما به خودشان هم گفته ام فقط زمانی جام را به آنها می دهیم که تمام شروط و نیازهای آن را تامین کنند. ما در انتظار اجلاس بعدی هیات فیفا در نوامبر (آبان) هستیم و آن موقع تصمیم قطعی اتخاذ خواهد شد.

جام 2018 چه؛ کشورها و قاره های متعددی پا پیش گذاشته اند؛
ابتدا باید قضیه سال 2014 و میزبان آن روشن شود تا بعد به جام جهانی 2018 برسیم زیرا هر تصمیم اتخاذ شده در ارتباط با 2014 شرایطی تازه و متفاوت را برای 2018 به وجود می آورد. این که جام 2018 باید به اروپایی ها برسد ، یک اصل کلی و منطقی است اما خلاف آن نیز محتمل می نماید.

از مسائل روز و رویدادهای جاری فوتبال بگویید.
یکی از آنها تمرین دادن و ارتقاء بخشیدن داوران مان است. از حالا تا 4 سال آینده 15 میلیون دلار بودجه برای این کار کنار گذاشته ایم . فشار در این مورد زیاد است یعنی همه می خواهند داوران در حد و استانداردی باشند که فوتبال کنونی جهان می طلبد و این دلمشغولی خود ما هم است. بعد وارد بحث فنی می شویم . به این معنا که به جای 2کمک داور 4 کمک داور در زمین داشته باشیم تا اطلاعات سریع تر و کاملتری به داور وسط برای اتخاذ تصمیم نهایی ابلاغ و منتقل شود. این طرح را به طور امتحانی در زوریخ به اجرا در آورده ایم تا معیارهای صحیح تری را به دست آوریم.

جنگ با تبعیض نژادی در فوتبال در چه مرحله ای است؛
این جای تاسف دارد که ما حتی در اواخر سال 2007 مشغول رایزنی و بحث دراین باره باشیم. همیشه قرار بوده است که فوتبال عامل صلح و وحدت در سطح جهان باشد. قدر مسلم این که اعمال مجازات های مالی و جریمه گرفتن از خاطیان به تنهایی حلال مشکلات موجود در این زمینه نیست و بهتر است از باشگاه هایی که هواداران شان توهین نژادی می کنند ، در جدول لیگهایشان امتیازات زیادی کسر شود و نقره داغشان کرد.

فیفا به طور خاص چه کرده است؛
ما قانون جدیدی را وضع کرده ایم که به ما اجازه می دهد اگر مجازات مقرر درباره خاطیان در یک کشور کم باشد ، وارد عمل شویم و دست به کارهایی بزنیم و مجازات ها را چند برابر کنیم.

و دوپینگ؛
این یک موضوع حساس و خطیر است به این معنا که اهرمهای سیاسی در این خصوص به فوتبال و ساختارهای آن فشار مستمری را وارد می کند تا ما همان گونه با دوپینگی ها برخورد کنیم که آنها می خواهند.

خشونت در فوتبال

خشونتی که می گویید مدل کوچکی از خشونت رایج در جوامع مختلف و در سطح جهان است و از همان نیز نشات گرفته است. به هر حال ما با وظایف خود در این ارتباط آشنا هستیم و سعی داریم امنیت را در استادیوم ها حاکم سازیم ؛ هر چند این مسوولیت مستقیم ما نیست و برعکس از الزام های کار هر دولت و حکومتی در سطح جهان است ، درسهایی هم در این ارتباط هست که ما گرفته ایم ؛ مثلا در انگلیس که مهد خشونت در استادیوم ها بود ، سالهاست که آرامش نسبی به وجود آمده و ما باید از تدابیر آنها در این راه استفاده کنیم.
یک کار مهم و تاثیرگذارشان این بود که استادیوم ها را به گونه ای در آورند که جا برای تماشاگران ایستاده وجود نداشته باشد و همه به طور نشسته بازیها را تعقیب کنند.
در حالت اول نوعی استرس و دغدغه به تماشاگر دست می دهد و باعث می شود در قبال هر اتفاق نامساعدی که در زمین روی دهد ، عکس العمل بشدت منفی از خود نشان دهد ، حال آن که اگر نشسته باشد ، استرس کمتری به او وارد می شود.

کمیته بین المللی المپیک (IOC) بتازگی مرا به عنوان یکی از 4 نماینده خود در آژانس جهانی ضد دوپینگ (وادا) منصوب کرد، ولی ابتدا باید میزان مشارکت فوتبال و فوتبالیست ها در دوپینگ مشخص شود ؛ مثلا یکی از رسوایی های بزرگ دوپینگ سالهای اخیر که در اسپانیا روی داد و آن را عملیات پوئرتو نامگذاری کرده اند ، بظاهر متمرکز بر دوچرخه سواری بوده و فوتبال را در بر نمی گرفته است.

وقتی رئیس فیفا می شدید ، به ادعای خودتان این نهاد حداقل 15 میلیون دلار بدهی داشت اما اگر حرف کنونی شما را بپذیریم 620 میلیون دلار سود خالص در حساب خود دارد ، اصولا چرا اینقدر پول باید در حسابهای بانکی فیفا باشد؛
از حرف تان سر در نمی آورم. قبلا از پول نداشتن ما انتقاد می کردید و حالا از پول داشتن مان ! اما این را بدانید که ما باید آنقدر بودجه و پول احتیاطی داشته باشیم که به محض ایجاد مشکلات بزرگ برای فوتبال برای حل موضوع آماده باشیم . تازه فراموش نکنید که ما 70 درصد از درآمدهای خود را میان کشورهای عضو تقسیم می کنیم.

چندی پیش میزبانی دور پایانی مسابقه های یورو 2012 به لهستان و اکراین (به طور مشترک) اهدا شد و ایتالیا که امید اول تلقی می شد، ناکام شد. شما این قضیه را چگونه می بینید؛
ترجیح می دهم در این خصوص حرفی نزنم زیرا به یوفا مربوط می شود و نه ما ولی برای من جای تعجب دارد که چرا هیات اجرایی یوفا که نهاد تصمیم گیرنده در این خصوص بوده فقط 12 عضو دارد و این تعداد آدم برای موضوعی به اهمیت تعیین میزبان یورو 2012 اندک است . دست کم ما در فیفا هیات اجرایی 23 نفره داریم. در عین حال خوشحالم که تعدادی از مشاهیر و بازیگران بزرگ گذشته فوتبال وارد این نهادها شده اند. پلاتینی رئیس یوفا شده و فرانتس بکن باوئر هم به عضویت هیات اجرایی فیفا درآمده است.

در نهایت بگویید طی سالهایی که رئیس فیفا بوده اید ، فوتبال چقدر تغییر کرده است و خودتان چه میزان عوض شده اید؛
فوتبال تغییر عظیم کرده و به یک نیروی صنعتی و اقتصادی تبدیل شده است. با این حال هنوز نوعی برخورد آماتور گونه با این ورزش سراسر حرفه ای در نقاط مختلف جهان می بینم و فوتبال نیز در بسیاری از میدان ها به نمایش دفاعی تبدیل شده و زیبایی های آن به حداقل رسیده است . اما درباره خودم باید بگویم تغییر زیادی نکرده ام و همانی هستم که پیشتر بودم . وقتی جوان بودم و خودم بازی می کردم ، نوک حمله بودم و پیراهن شماره 9 را به تن می کردم . به طور قطع با آن دوران به لحاظ جسمانی بسیار فرق کرده و چاق شده ام و موهای زیادی برایم نمانده است ! اما همان آدم ، اینک نیز روبه روی شما نشسته است.